In verband met een recent dispuut over plagiaat graag wat volgt : het staat u vrij teksten van mij over te nemen of niet. Bij overname lijkt een bronvermelding mij op zijn minst gepast maar doe je het niet ik zal je niet vervolgen ( tenzij men de teksten commerciëel zou uitgeven) . Laat jouw eigen geweten scheidsrechter zijn,  dat volstaat voor mij ruimschoots. De foto's hier zijn meestal van het internet gehaald via Google-afbeeldingen en soms bewerkt door mijzelf. In het vervolg zal ik trouwens ook hiervoor een bronvermelding inlassen.    
Baron Ernst

Archief per maand
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 10-2006
  • 09-2006
  • 08-2006
  • 07-2006
  • 06-2006
  • 05-2006
    Foto
    G Glorious
    H Hilarious
    O Oddish
    S Strange
    T Tempting
    W Weird
    R Realistic
    I Inspirational
    T Talented
    E Explosive
    R Relaxed

    M Magical
    I Irresistible
    L Loud
    O Overwhelming

    Hoe het werkt om van je naam een acroniem te maken.? Kijk bij Bojako !
    Foto
    Zoeken in blog

    Inhoud blog
  • E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Foto
    Foto
    Een interessant adres?
    • Hier staat wat
    • En nog wat
    Het bruidsboeket dat het beter wist
    klikgevoelige poëzie (het blog van Baron Ernst)
    door Ronald Milo >
    04-10-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DE CLASH DER TITANEN





    Moorcreezie had hen ondertussen het huis binnengeleid.

    -Milo, sprak Naomé, dit is milo en ik ben Naomé, terwijl ze zich tussen de milo en Moorcreezie murmde en dit zijn ONZE  mascottes Odessa en Nikita.

    Ze legde sterk de nadrulk op ONZE en verdapperde toen plots

    -Ja milo is, mijn echtgenoot. !!

    De spanning tussen beide vrouwen was te snijden. 100.000 volt op zijn minst en gezien milo geen enkele weerstand bood was de stroomsterkte navenant volgens de formule Spanning= Stroomsterkte x Weerstand . Met andere woorden de vonken schoten in het rond. De lucht zwanger van statische elektriciteit. Als ge een beetje u best deed kon je het zelf rieken zoals bij een onweer. De geïoniseeerde moleculen dansten in het rond. Kleine cumulus wolkjes waaruit frele, purperpaarse bliksemschichtjes schoten vormden zich boven de hoofden van de dames

    Als Moor dan al verrast was door de uitspraak van Naomé dan liet ze het toch niet merken. Ze monsterde Naomé van boven naar onder en omgekeerd en merkte droogsjes op.

    -Maar kindje ge zijt uw trouwring verloren

    -Ja bitste Naomé terug, daar zijn we naar op zoek. Dat is nu juist onze queeste. Hij is gestolen door de rode ekster van Durindaal.

    -Ach is dat zo !

    Milo stond een beetje van het hand gods geslagen. Had hij het goed verstaan ? Had Naomé gesproken van "mijnen man"?. Hij mocht nu een beetje uit het lood geslagen zijn door de schoonheid van de Moor (aan die van Naomé was hij zo onderhand al wat gewend geraakt) maar hij had toch goed door dat die twee hier met getrokken messen tegenover elkaar stonden. De strijd der vrouwelijke Titanen. Met als inzet de milo. Het leek hem momenteel strategisch en tactisch het veiligste het spelletje mee te spelen en proberen de situatie te ontladen. Met ander woorden de condensator te redden voor hij doorsloeg. Al wel dat hij nog wat van de cursus "Eenvoudige installatie techniek voor den elektieker" voor dummies onthouden had. Bovendien had hij achter Moor twee kletsnatte laarsjes met een koppel frele enkels in zien binnenglippen om en zich in een hoekje naast de andere laarsjes te rangeren. Mysterieus ! Dat zou hij straks wel eens onderzoeken.

    -En dit is dan Odessa mijn enegelbewaarder en zijn konijntje Nikita --richtte milo zich tot Moor. Door zijn verbazing had hij niet opgemerkt dat Naomé hen al had voorgesteld.

    -Eekhoorntje bitste Nikita

    -Dat is hetzelfde ketste de milo terug.

    -Nietes

    -Welles

    Moor bekeek het gezelschap geamuseerd en met een monkelende glimlach liet haar zoetgevooisde stem volgende klankmelodieën horen. Ja klankmelodieën is hier op zijn plaats wat ze sprak zo melodieus, harmonisch en zo zuiver alsof het kristallen belletjes waren die rinkelden op het ritme van haar diamanten stembandjes.

    -Welkom, beste gasten, welkom in Riverdaal, het eenvoudige prinsdom van de Boskabouters. Ik nodig jullie uit om hier even te rusten alvorens jullie queeste om de ring verder te zetten. Jullie zullen wel hongerig zijn.

    Ze richtte zich tot een kleine groen ventje in een rood kniebroekje met Tirolerhoedje

    -Ga naar de keuken mijn beste Bilbao en vraag dat ze een lekkere maaltijd voor onze gasten klaarmaken en verwittig ondertussen de kamermeisjes dat ze een heerlijk bad met rozenextract gereed zetten voor onze echtelingen en hun knuffels en laat hun bed opmaken in de gastenkamer. Ik zie jullie wel bij de maaltijd, mijn beste knappe milo en hoe was de naam ook weer mevrouw...

    -Naomé

    -Naomé , juist ja, wat een vreemde naam, maar ja de Drie moeten van alles hun getal hebben, tot bij de maaltijd liefje

    Ons viertal bleef even verdwaasd en alleen achter in de enorme kamer. Grote zware zuilen schraagden een nog zwaarder gewelf. Een sinister ijzeren hek met pieken erop deelde de enorme plaats in twee. Deze wat griezelige omgeving werd echter opgevrolijkt door een grote open haard waarin een houtvuur lekker knisperde en aan het plafond bengelden grote zijden hartvormige kussens omringd met zijden rozen van waaruit lange satijnen linten neerhingen.

    -Gij zijt zeker zot geworden? Ik uw echtegenoot ? Waar haalt ge het uit.

    -Had gij dan misschien niet gezien dat die trezebees van een Moor op u verliefd was ?

    -Maar allez en dan ? Euuch..euch ..enfin dat kan niet ! Gij ijlt ?

    -Gij kent uwen cathecismus niet zeker: in het Lexicon van Tolkien kunt ge lezen dat Moor een prinses is die zich zowel met de witte als de zwarte toverkunst bezig houdt. We moeten hier op ons tellen passen. Maar een man ziet dat natuurlijk niet een borstje of twee is al genoeg om ...

    -'t Is al wel, jaloerse trees, hoe weet gij dat trouwens van den Tolkien.

    -Ik heb dat boek altijd in mijn sacoche zitten als ik op queeste ga.

    -Een sacoche dacht de milo dat is het geheim wapen van de vrouwen. Daaruit toveren ze de meest eigenaardige dingen. Van Lexicons van Tolkien tot een huisapotheek, een minivuilbak, een paar schoenen voor als de andere beginnen pijn te doen , een drogisterij, een beautycase waarmee ze zich omtoveren van Assepoes in prinses. Als ik terugkom op de aarde is het misschien eens de moeite om te overwegen om die mode ook weer eens voor mansmensen te lanceren maar dan met kloeke sjacoches niet zo van die janettentasjes. Terug op de aarde. Het leek hem plotseling allemaal zo ver af. Het werd hem zo te moede, zijn benen begonnen een beetje te trillen, hij ging net.... Toen zag hij plots dat de twee laarsjes aan de ingang verdwenen waren en hij zag de natte afdrukken op de vloer die in de richting liepen waarin Moor verdwenen was.

    Een klein groen meisje in fleurige dirndl en twee lange vlechtjes met felrode strikjes diende zich aan.

    -Als jullie mij willen volgen het bad staat klaar en hiernaast is uw kamer. Verse kleren liggen klaar op het bed als u iets nodig hebt belt u maar.

    Van een badkamer gesproken zeg. Ik kan het u aanraden. Milo stond nog wat rond te kijken naar het kostbare marmeren bad en de gouden kranen, de brokaten gordijnen en de WC in zwarte marmer. De zeep van pure lavendel en honing

    -Waaooh mooi hé

    -Misschien schoon maar niet proper. Op zwart ziet ge alles en niet iedereen heeft zoveel personeel als die crazy truut hier.

    -Hoor ik daar een druppeltje jaloezie, mijn klein vrouwtje ? Ah, ja nu dat we getrouwd zijn !

    -Maar nee

    Naomé stapte kordaat op mij af en ze begon mij uit te kleden, helemaal tot op mijn bloot vel .

    -Maar wat doet gij nu ?

    Daarna duwde ze mij het bad in en begon zich vervolgens ook uit te kleden tot op haar bloot vel. Het begon te draaien rond mijn hoofd. Die stevige borstjes en die buik gelijk een zacht kussentje en dat pluchen beestje. Ze stapte ook in het bad en ze begon .. mij te wassen van onder naar boven en van boven naar onder en ik ben haar ook beginnen wassen van boven naar onder en van onder... naar boven. Het warm water, het lavendelschuim, de stevige borstjes, die buik als zacht kussen, dat bloot vel, dat pluchen beestje vol schuim. Ik werd precies van glas. Pi-ieng. En plots stapt Naomé uit het water en begint ze zich af te drogen en ze werpt mij ook een handdoek toe.

    -Awel en nu dan

    -Neen het bad is afgelopen

    -Waar moet ik er hier dan mee naar toe

    -Waar dat ge wilt .We moeten gaan eten met die trezebees en vergeet niet het schuim uit uw oren te halen en van uw nieuwe sokken aan te doen, en een ander onderbroek en kamt uw haar en niet te veel after Shave en kijkt of de kleintjes goed gewassen zijn en....... en.......

    -'t Is precies of we zijn echt getrouwd, zuchtte de milo



    Geef hier uw reactie door
    Uw naam *
    Uw e-mail *
    URL
    Titel *
    Reactie *
      Persoonlijke gegevens onthouden?
    (* = verplicht!)
    Reacties op bericht (3)

    05-10-2006
    Nog wat over die muziek
    Meer over de song 'Don't cry for me Argentina'

    Volle Maan 7 sep2006 om 23u45.jpg
    cyberfox.jpg

    05-10-2006 om 09:48 geschreven door Cyberfox


    Ghostwriter milo
    Dat randschrift is niet mis. Merk ik pas nu op. Of staat het er nog maar even?
    Mag wel eens he?
    De Fox

    05-10-2006 om 00:15 geschreven door cyberfox


    04-10-2006
    ..

    Mijn allerliefste Mo,

    Arm kindje, jij zit nu met heel dat bizar gezelschap in je abode opgescheept en het spijt me dat ik je momenteel niet met woord en daad kan bijstaan.  

    De regen dwong me,  zoals je weet, dringend terug huiswaarts, mijn cape is spijtig genoeg,  net zoals die van u, niet waterbestendig en die man met de poncho voelde gewoon mijn aanwezigheid, ik ben er zeker van.

    Je bent hopelijk niet vergeten dat ik een bloemeke ga leggen op het graf van onze schepper Tolkien,  heel ver weg, over het zeer grote water,  in het land van onze voorvaderen en omdat het zo ver is zal ik enkele dagen slechts alles van ver kunnen gadeslaan via mijn kristallen en mijn runes.

    Ik weet dat jij je vrouwtje kan staan en je niet zal laten doen door die vreselijk verwende babe Naomé, je bent zelf honderdduizend keer meer waard dan zij, zeg dat ik het gezegd heb!

    Ik verblijf zoals steeds bij de grote Gandalfo himself en hij heeft  een aparte kamer, met ensuite,  voorzien voor hoge gasten zoals mezelf,  hij is zo ongelooflijk ver vooruit op zijn tijd lieve schat!

      Om te schrijven beschikt hij over perkament, papyruys, of zelfs nog veel moderner, de lei en griffel en last but not least zijn er postduiven voor superdringende berichtgeving.  Indien nodig laat hij zelfs een Hobbit de grote plas overzwemmen heeft hij me verzekerd. 

     

    Kuske van je goddelijk zuske,

     

    Ho Ho ( afkorting voor Holly Hobbit) 

    04-10-2006 om 20:28 geschreven door Ho-Ho




    >

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!