Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
29-06-2015
Maandag
Zaterdag zijn we nog eens tot de Orangerie gweest, met vooraf eerst een kleine wandeling. Nadien de draperieën afgewerkt, ze waren mooi afgewerkt maar heb me toch misrekend en zijn iets te kort. Dat geeft iets meer werk maar het zal wel in orde komen. Ik heb er ondertussen die van ons Indra opgehangen, zij vertrekt vandaag toch naar Frankrijk. Zo kan ik rustig werken. Gisteren eerst een paar uurtjes gaan werken, en dan naar mijn dochter, mijn man was nog nagekomen. Hij heeft met ons Indra wat aan 't korfballen geweest, het was zalig om buiten te zitten. Geen wind en ook geen last gehad van insecten, want dat kan ook een plaag zijn. Ze zaten wel geplaagt met een geringde duif, die denkelijk hare weg kwijt was. Ze was in de garage beland en had alles onder gescheten, met wat geluk verdwijnt ze met een bosduif die zitten er ook genoeg. Want dat is wel een vuiligheid als ze op je dak zitten. We zijn dan samen terug naar huis gefietst eens onze dochter thuis kwam. Ik ben daar wel iets vergeten dat ik in de Foyer kan gebruiken. Daar moet ik ook nog over nedenken hoe we dat oplossen. Na mijn werk langs de huisdokter, pilletjes weer aanvullen, 5 a 6 weken is ook niks meer. Mijn zus is een kleinkind"zoon" rijker geworden, Luca is zijn naam, en zij is nona, de vader heeft jaren op Italië gereden als vrachtwagenchauffeur. Alfy
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
