Dju toch, er zijn vandaag weer heel wat foto's moeten sneuvelen. Ondanks dat het maar 'n korte fietstocht was, heb ik mij weer helemaal laten gaan. Spijtig maar helaas.
Ik wilde deze namiddag naar Wolder fietsen en eens gaan kijken wat er allemaal te zien is in en rond de kerk. Het zou de vermeende begraafplaats zijn van Musketier 'd Artagnan. Maar zoals verwacht was de kerk gesloten. Enkel een kleine kapel was geopend. Daar trof ik enkele dame's die een kaarsje gingen aansteken. Ze vertelden mij dat ze gisteren nog een intervieuw hadden gegeven aan een journalist van de krant, De Limburger. Ze zijn ook benieuwd hoe het een en ander zal uitdraaien en of dat skelet werkelijk afkomstig is van 'd Artagnan.
Wat verderop fietste ik voorbij de begraafplaats op de Tongerseweg. Doordat er een bordje op de muur hangt van oorlogsgraven van het Gemenebest, was ik nieuwsgierig. Uiteindelijk heb ik die War Graves niet gezien, de begraafplaats was te groot. Wat ik wel zag, dat was het oude kerkhof met grafzerken van personen, geboren einde de 18de eeuw. Je kunt het bijna vergelijken met Père Lachaise in Parijs. Daar moet ik toch eens teruggaan, als ik eens wat meer tijd heb.
Terugkeren deed ik via Maastricht-centrum - met oa. het standbeeld van 'd Artagnan - , de paarden in Smeermaas en Hochter Bampd. Ik was dan wel niet ver gefietst, ik had toch goesting in een biertje. Vanmorgen kwam er nog een artikel voorbij op sociale media, een standpunt van de brouwerij waar ik volmondig kan achterstaan. En die volgende afbeelding, dat is er eentje zonder woorden zeker ...??? Ik leef met jullie mee, het zal niet prettig zijn om nog maar enkel confituur op je boterham te kunnen smeren ipv. een royaal beleg .... ha, ha, ha. Mij hoor je niet klagen, wij hebben geen auto.
Morgen heb ik een langere fietstocht. Normaal steek ik dan in Meeswijk de Maas over om vervolgens wat heuveltjes op te fietsen in Ned. Limburg.
Ik had kunnen thuis blijven en dan was ik niet nat geworden, inderdaad, ... het had gekund. Maar deze knaap wilde, hoe ook, naar buiten, een wandeling maken. Buienradar.nl en het KMI spraken zich weer eens tegen, bij de een bleef het regen, bij de ander, met tussenpauze's. Ik heb dan maar de knoop doorgehakt en het verstand op nul gezet, naar buiten.
Tot aan de Kinderboerderij bleef het droog, daarna ben ik toch enkele keren moeten gaan schuilen. Op de Henri Dunantstraat zag ik al de wegmarkeringen hangen voor de Ster van Zuid-Limburg, een rittenwedstrijd voor Internationale Junioren. Op 4 april is er de rit: Lanaken - Lanaken.
Vervolgens trok ik naar Pietersheim, eerst zoals gezegd doorheen de Kinderboerderij en daarna langs de visvijver. Het was wel slijkerig in het bos, maar daar is het eigenlijk altijd aangenaam wandelen. Gezien het bleef druppelen, trok ik nog eens doorheen de burchtruïne en om het af te leren (zoals ze al eens zeggen) klom ik ook nog eens de burchttoren op om vanaf daar, nog enkele foto's te maken. Maar goed dat ik mij binnen de ruimte van de ruïne bevond, het begon ineens harder te regenen en ben dan maar gaan schuilen onder de immense toegangspoort. Ook een drietal dagjestoeristen per fiets kwamen mij daar vergezellen. De mensen waren van Maastricht en wilden ook Pietersheim van nabij eens zien.
Daarna trok ik naar het centrum, eerst en vooral om er mij ene warme choco te gaan drinken en anderzijds om daar - kort bij huis - te overleggen of ik nog ver wilde gaan wandelen. Natuurlijk heeft deze jongen zich weer misrekend, ik was nog maar net voorbij dat mooie Herenhuis op de Stationsstraat toen het weer begon te miezeren. En op de Pannestraat heb ik zelfs dik tien minuten in een inkomhal van een appartementsgebouw moeten schuilen. Maar ja, als ik thuis was gebleven, zat ik misschien in de zetel.
De laatste foto's maakte ik in het Uilenspiegelpark. En wat ik de rest van de dag deed ...??? In de voormiddag, Chinese vrijwilliger bij het winkelen, te voet terug naar huis met enkele verpakkingen toiletpapier. Daarna wat hulp in het huishouden, ... moet ook gedaan worden.
Deze week plan ik nog 'n korte fietstocht naar de kerk van Wolder om er eens te gaan kijken naar dat zogezegde graf van 'd Artagnan en woensdag - bij leven en welzijn - een langere fietstocht met de koersfiets. Het zou dan droog blijven bij weinig wind.
Op mijn gsm was het 8u07, maar als ik vergelijk met gisteren, dan was het nauwelijks 7u00 voorbij toen ik al op wandel trok. Het was nog behoorlijk fris toen ik vertrok, al kwam de zon toch al mooi piepen in het oosten. Veiligheidshalve heb ik toch maar mijn handschoenen aangetrokken en ook ene dikkere jas om mij heen geslaan.
Spijtig genoeg had mijn gsm echter geen boodschap aan dat warm houden van mijn "body". Gezien ik hem te pas en te onpas uit mijn zak haal om foto's te maken, komt hij in aanraking met de koude. Toen ik vertrok had ik 69% power, normaal gezien voldoende voor een wandeling van 7 à 8 km. Toen ik op de Kewithstraat was, heb ik hem nog gecontroleerd, 45% power. Maar enkele luttele kms. verder is hij blijkbaar uitgevallen op de Pannestraat. Het is wat het is.
Ik diende naar de bakker te gaan om mijn bestelling te gaan afhalen. En wat doet 'n mens om zo snel als mogelijk aangepast te geraken aan dat verzetten van de klok, ... op hetzelfde uur opstaan en ontbijten. Uiteraard zie je dan even later, geen mens op straat. Nochtans is de Bessemerstraat toch een vrij drukke straat. Ik wandelde vandaag het bos in langs de Roelerdreef. Paarden fascineren mij altijd. De paden die ik nam waren vrij slijkerig en op vele plaatsen waren er grote plassen. Maar met mijn hoge wandelschoenen en wat slalommen, hield ik het toch droog.
En dat de zon goed scheen - en ook dat het nog vroeg was - dat zie je aan die lange schaduw van de fotograaf. Terugkeren deed ik via de Kewithstraat. En dat mooie huis, daar kun je op logement gaan. Het is der best bewaarde woningen van de omgeving. Daarna wandelde ik voorbij de jonge voetballertjes aan de Sportoase en die groene zone achter het voormalige college.
En dan, zoals gezegd, thuis constateerde ik dat mijn gsm was uitgevallen op de Pannestraat. Vanaf dat punt tot thuis was het nog +/- 1,5 km. te gaan.
Afsluiten doe ik met die twee foto's van mijn pa die ik gisteren in de origniele versie toonde. Vandaag heb ik ze wat laten bijwerken en ze zien er prachtig uit. Ik heb mijn pa nog gekend, mijn zus niet. Zij die nog naar de koers kijken, ... hopelijk wordt het spannend en dat de beste moge winnen.
Mijn verslag was al beschikbaar voor iedereen, nu lees ik pas dat onze goede vriend Ton overleden is. Mijn deelneming aan Loekie en hun familie.
Na zovele jaren, eindelijk de moed en de goesting gevonden om de oude foto's die ons ma bewaarde, eens te doorlopen en hopelijk op orde te krijgen. Ze is er al sinds 2001 niet meer, dus 25 jaar later ga ik er toch eens aan beginnen, al was het maar om onze kinderen en kleinkinderen iets deftigs na te laten. Zo vond ik oa. enkele foto's van onze pa. Hij is al héél lang uit ons midden, begin 1959 overleed hij. De foto's werden genomen tijdens zijn 1ste en 2de communie.
In de voormiddag ben ik vandaag schoon binnen gebleven, te nat en te koud. Na de middag kwam dan toch de zon piepen en daar profiteerde ik van. Het bleef uiteraard fris en winderig, maar met ene goede jas en 'n pet op het hoofd, kun je al veel.
Ik vertrok via het Uilenspiegelpark waar de schaapjes zich te goed doen aan het malse gras. Daarna wandelde ik langs de bouwwerf op de Stationsstraat. Daar komt een nieuwe school. De bedoeling van vandaag was om naar Kompveld te gaan, 'n gehucht van deelgemeente Gellik. Uiteraard moet ik dan in Briegden de brug over om langsheen de Kiezelweg te wandelen tot aan de Kompveldstraat, het begin van Kompveld.
Al bij al zat er toch wat kleur in de lucht en ook de natuur liet zich van zijn mooiste kant zien. Eens Kompveld door, stapte ik de Kerkstraat omhoog om langs de kerk terug te keren. Jullie weten het ook, met bomen heb ik iets, ik maak er graag foto's van. Mijn terugkeerroute ging deze keer langsheen de Sportoase. En dat brugje, ... dat is één der laatste getuigen van het voormalige college dat nu volledig is afgebroken.
Zo, dadelijk nog wat lectuur ter hand nemen, de tv zal grotendeels uitblijven. Fijne zondag morgen.
"Alles kits", het resultaat van mijn maandelijks doktersbezoek. Ik had niet anders verwacht. De dokter noemt mij 'n uitzondering qua beweging, sporten en actief zijn, zeker in mijn leeftijdscategorie. Ik ga dan maar verder op de ingeslagen weg.
Het weer was vandaag goed genoeg om te fietsen, weliswaar niet al te warm, maar toen ik vertrok was er toch 'n beetje zon te zien en de wind viel ook mee. Ik vertrok via de Noorderbrug in Maastricht naar Bemelen waar ik nog eens de Bemelerberg opreed, voor mij 'n opwarmertje: 0,9 km. met 'n max. stijging van +/- 7%. Vervolgens kwam ik langs de Van Tienhovenmolen in het gehucht Wolfshuis. De molen was actief, of laat ik het zo zeggen, de wieken draaiden goed rond.
In Sibbe, 'n dorp verder ben ik even gestopt aan de O.L.Vrouw van Lourdeskapel. Deze kapel werd ingewijd op 29/5/1955. En dan kwam Gulpen, het doel van mijn tocht. Eer je de stad binnenfietst heb je eerst 'n fenomenaal vergezicht. In het centrum ben ik wel even gestopt, niet voor 'n pauze, enkel voor de foto. Wat volgde was een nieuw stuk van het fietsroutenetwerk. Ik diende deels te fietsen over ene gravelweg, niet zo mijn favoriete ondergrond, maar de omgeving maakte alles goed.
En dan kwam de Gulperberg vanuit Partij. Het fietsroutenetwerk leidt je in feite rechts omheen die berg, maar ik was er nu toch en foert, recht naar boven met de geit. Ik heb stevig mogen duwen. De steilste 100 meter heeft een percentage van 15,8%, maar er zijn stukken die veel steiler waren, maar ... ik ben boven geraakt. Boven op de berg staat een monument voor Jean Nelissen. Hij was vanaf de jaren '70 wielercommentator voor de NOS. Hij overleed in 2010.
En dan kwam een lang stuk tot Slenaken, ene rustige weg met een goed wegdek. Op het einde van die weg kun je links naar Voeren maar ik gings rechtsaf, de volgende kuitenbijter, De Piemert van Hoogcruts. 0,8 km. met een max. stijging van +/- 13,5%. Onderweg nam ik nog wat foto's van de omgeving, zoals aan die oude boerderij.
Terugkeren deed ik weer in de richting van Maastricht. Maar zoals meestal, rij ik de stad uit via Rothem, ene kleine omweg naar de Noorderbrug. Waar ik bij het vertrek de grote grens passeerde, nam ik nu de Bosscherweg langs de kleine grens langs de Maas.
Ondertussen had ik dorst gekregen, hiervoor waren verschillende opties. Ik koos vandaag voor Mesjeu in Neerharen. Het café zat goed vol en iedereen was mee aan het kijken hoe Mathieu eens te meer de koers naar zijn hand aan het zetten was. Wat doe je eraan??? En thuis is het ook al lente. Goed weekend iedereen.
Vandaag had ik dubbel chance, enerzijds dat ik droog ben toegekomen op mijn bestemming en anderzijds dat ik slechts enkele seconden diende te wachten op mijn bus om terug te keren naar huis.
Mijn bestemming was om te beginnen mijn bank waar ik iets diende op te helderen waarna ik besloot om verder te wandelen naar Maastricht. Ik had niet echt naar de buienradar gekeken, de zon die volop scheen was voor mij al voldoende om te vertrekken.
Je kunt het al aan mijn eerste foto's zien dat het zonnetje scheen, in het park en aan de sluis. Daarna wandelde ik verder naar Smeermaas waar je via de Brugstraat, België binnenrijdt. Ik nam dus de weg richting Maastricht langs de Maas. Op een van de vele zijarmen van de Maas, zag ik enkele vissers, nu ja, ik zag wel de tentjes en de hengels, maar die vissers lagen vermoedelijk op hun lui gat in die tentjes. Vissen noemen ze ook 'n sport, maar op die manier zullen ze niet veel calorieën verbruiken. Ik neem aan dat onze blogvriend Rud een heel ander type visser is, hengel in de hand en voortdurend zijn dobber in het oog houdende.
Wat verder op de straat zag ik die mooie bakfiets staan. Tegenwoordig bestaan er allerlei voertuigen om de kinderen, de ouderen en zelfs hun dieren te vervoeren. Mijn echtgenote moest zich in die tijd behelpen met 'n kinderstoeltje achter op haar fiets.
Aan de Sphinx begon ik iets in de smiezen te hebben, donkere wolken boven Maastricht, sein dus om mij nergens meer op te houden en linea recta te haasten naar de bushalte. Ik koos de kortste weg hiervoor, doorheen het Bassin.
En inderdaad, ik kwam juist toe aan de bushalte toen het begon te regenen en zoals gezegd, enkele seconden later arriveerde mijn bus. Dat was effe geluk hebben, temeer omdat het onmiddellijk serieus begon te hozen, regen en hagel, de ruitenwissers van de bus konden nauwelijks volgen.
Nu ik dit schrijf, heeft het weer intens gehageld bij ons in Lanaken. Gelukkig zit ik hoog en droog. Intussen zag ik een goei grap voorbij gaan op sociale media. Blijkbaar is het skelet van Robin Hood gevonden in de kerk van Kesselt, geboorteplaats van onze burgemeester Marino Keulen. Ik heb hem al geadviseerd deze ontdekking uit te melken zodat zijn geboorteplek nu definitief op de kaart kan gezet worden.
Morgen na mijn maandelijks doktersbezoek, eens kijken of de voorspellingen nog altijd kloppen. Bij droog weer zou het wel eens kunnen dat ik ga fietsen in de namiddag. En die eerste afbeelding van vandaag, ik vond het een mooi cijfer. Merci allemaal.
Kl ...teweer zou ik zeggen. Vanmorgen nog in droge omstandigheden naar de bakker kunnen gaan om vervolgens in de tuin te kunnen beginnen met het proper maken van een volgend perseel. Ik zeg wel: kunnen beginnen! Niet veel later begon het al lichtjes te regenen. Gezien ik nogal ene taaie ben, kon mij die nattigheid weinig schelen en werkte ik gewoon voort. Maar toen het begon te gieten, heb ik toch maar wijselijk de aftocht geblazen. Maar, .... mijn perseel is proper geraakt.
In de namiddag had ik gezien dat het na 13u30 effe droog zou blijven (toch minstens anderhalfuur), tijd dus voor een wandeling. Maar de weergoden hadden precies anders beslist, ... we zullen die overmoedige wandelaars even een kool stoven, regen, wind en hagel zal hun deel zijn. Ik was juist aan het kasteel in Pietersheim en ik heb mij letterlijk met de rug tegen de muur moeten zetten om aan het ergste te kunnen ontsnappen.
Toen het even wat minderde, ben ik maar vlug teruggekeerd via de Koning Albertlaan, maar ook daar werd er met mij gespot. Opnieuw kon ik een schuilplek gaan zoeken. Gelukkig was het centrum van Lanaken niet meer ver af zodat ik daar ene warme chocomelk kon gaan drinken. De laatste kilometer gaf nog enkel wat gemiezer, gelukkig maar, met dit frisse weer is dat niet zo prettig.
Nu ik dit schrijf, las ik dat ze in een kerk in Maastricht het skelet van musketier 'd Artagnan zouden gevonden hebben. Voor de Nederlanders is dat even spectaculair als voor ons Belgen het verdwenen paneel van het Lam Gods is.
Maar voor de rest, tot morgen alweer, nu ga ik naar de koers kijken op tv.
Als ik mijn verslagen neerschrijf, dan probeer ik er over te waken dat de tekst niet al te uitgebreid is. Ik weet uit ervaring dat die dan meestal niet of nauwelijks gelezen wordt. Daarom wil ik jullie nu nog een anekdote van gisteren vertellen, een gebeurtenis tijdens mijn fietstocht gisteren.
Op een bepaald moment was ik in de buurt van het Fort van Eben Emael toen ik een wat oudere man op een elektrische fiets voorbijstak. Meestal begroet ik steeds zo iemand, doorgaans met een opgestoken rechter hand. Maar mij kennende, ik stop regelmatig om een foto te nemen, en jullie kunnen het al raden, ... op den duur was dat haasje-over met die man, dan stak hij me weer voorbij en dan ik weer. Ten langen leste besloot ik om met die man ene babbel te hebben. Bleek dat een Franstalige te zijn (we zaten uiteraard in Wallonië). Maar omdat ik vroeg, "Nederlandstalig of Franstalig?", antwoordde hij mij in een bijna perfect Nederlands. Ik heb dan tegenwoord gegeven in een veel minder perfect Frans. De man was 79 jaar en we zijn beiden de Chaveé Arecht opgereden, hij met fietsondersteuning, ik zonder.
Vandaag was het veel minder inspannend dan gisteren, ik hield het bij een simpele wandeling naar Opgrimbie. Eerst heb ik vanochtend nog wat in de tuin gewerkt, daarna wat blogbezoekjes afgelegd en omstreeks 12u30 ben ik met mijn wandeling begonnen.
Ik vertrok via de hondenuitloopweide in Pietersheim. Gezien ik in de buurt was en omdat ik vandaag die mooie foto van het kasteel zag passeren, wil ik hem uiteraard ook laten zien. Daarna wandelde ik voorbij Hotel La Butte aux Bois met dat mooie kunstwerk.
Vervolgens stak ik de Heidestraat over aan dat kruis. Ik volgde daar gewoon de paarse route. Je komt dan voorbij de Aspermansvijver, een der mooiste plekken van Rekem. De brasserie iets verder was dicht vandaag, dus geen koffie onderweg. Ik ging gewoon verder naar het centrum van Opgrimbie via de weg rechts, de Broekstraat. Eenmaal daar toegekomen zag ik dat binnen enkele minuten, bus 63 naar Maastricht ging toekomen. Ik heb mij dus niet bedacht en heb daar mijn wandeling gestopt. En o ja, wat de kerk van Opgrimbie betreft, als de werken klaar zijn, zal je doorheen een stuk van de kerk kunnen fietsen.
Even heb ik nog overwogen om in Lanaken-centrum een koffie te gaan drinken, maar gezien het nog geen drie uur was, heb ik dat dan maar thuis gedaan, samen met mijn madam. Altijd gezelliger met zijn twee. Wat ons de rest van de week nog gaat brengen, .... frisser weer - regen - wind ???
Vriendinnen en vrienden, het is nu 19u37 en ben eindelijk mijn dagelijks verslag aan het afwerken. De dag was weer goed gevuld. In de voormiddag ben ik met mijn huisgenote naar Genk geweest en het was hopen om tijdig terug thuis te geraken met de bus om nog te kunnen fietsen. Dat is uiteindelijk gelukt, ik had zelfs nog even de tijd om op mijn fiets te springen om vers brood te gaan halen.
Rond halfeen stond ik klaar om te vertrekken, gepaste kledij aan en genoeg mondvoorraad bij voor onderweg. De bedoeling was om nog eens naar Wallonië te fietsen. Ik vertrok aan de brug van Briegden om dan tot Kanne het Albertkanaal te volgen. Aan die boot in Kanne (Boot & e-bike Tours), begint Wallonië. Wat verderop heb je dan het Fort van Eben Emael, gebouwd rond 1935 en zogezegd: oninneembaar. Maar op dag één van WO II werd het al ingenomen. Moulin Loverix er vlak tegenover, is in het seizoen 'n gekende pauzeplaats.
Wat volgde, dat waren mooie fietspaden langs de Jeker, doorheen de natuur, over kleine brugjes en langs Kapel Vi Mosti in Bassenge, herbouwd in 1744. Daarna kwam de 1ste helling van de dag in 't zicht, de Chaveé Arecht in Roclenge-sur-Geer, 1,7 km. lang met 'n max. stijging van 12%. Eens beneden aan de andere kant in Houtain-Saint-Siméon, heb je 'n mooi rond punt met die gele hoeden.
In Froidmont, 'n gehucht van Haccourt, zag ik 'n mooi vergezicht. Daar doe ik het eigenlijk voor. En eens in Visé, kon ik aan de terugtocht beginnen. Wat volgt is dan Moelingen, Eijsden en Gronsveld waar de Torenmolen staat, 17de eeuws. En die slaper op de bank, ... die heb ik maar laten slapen.Tijd en goesting had ik nog volop, hierdoor reed ik ook nog de Bukel naar boven in Sint-Geertruid, 0,9 km. en max. 8%. Vervolgens kwam ik in Bunde en Meerssen. Hier reed ik ook nog de Biesenberg over in het gehucht Humcoven. Deze had 'n max. stijging van 9%.
De dorpen en buurtschappen kwamen daarna een voor een, oa. Brommelen (kapel gebouwd door de buurtbewoners in 1959), Kasen, horende bij Meerssen en Meerssenhoven, horende bij Maastricht. Uiteindelijk fietste ik nog door Itteren en Borgharen om tenslotte in Maastricht huiswaarts te keren, zij het dat ik nog 'n laatste lus maakte doorheen Neerharen. In Lanaken heb ik mij, mijn biertje laten smaken. Op minder dan één week tijd heb ik +/- 266 km. gefietst, niet slecht zou ik zeggen. Dadelijk gaat het met de benen omhoog, 'n welverdiende rust. Tot morgen.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 72 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.
En die volgende afbeelding, dat is er eentje zonder woorden zeker ...??? Ik leef met jullie mee, het zal niet prettig zijn om nog maar enkel confituur op je boterham te kunnen smeren ipv. een royaal beleg .... ha, ha, ha. Mij hoor je niet klagen, wij hebben geen auto. 
Maar ja, als ik thuis was gebleven, zat ik misschien in de zetel.
Eens Kompveld door, stapte ik de Kerkstraat omhoog om langs de kerk terug te keren. Jullie weten het ook, met bomen heb ik iets, ik maak er graag foto's van. Mijn terugkeerroute ging deze keer langsheen de Sportoase. En dat brugje, ... dat is één der laatste getuigen van het voormalige college dat nu volledig is afgebroken. 
Wat ons de rest van de week nog gaat brengen, .... frisser weer - regen - wind ??? 
Ik ben Eddy Meuris