Na een beetje zoekwerk bleek dat er nog geen weblog bestond over Durbuy, dus daar moest iets aan gedaan worden.
Je vindt op het internet wel overal iets aan informatie, maar naar belangrijke, relevante info over Durbuy en omgeving is het wel enige tijd zoeken.
Omdat wij bovendien graag in de Ardennen vertoeven en Durbuy een echte trekpleister is met veel toeristische mogelijkheden, vond ik het dan ook opportuun om een blog over dit stadje te maken.
Vind je op mijn blog niet direct wat je zoekt, geef dan in de rubriek "zoeken in blog" jouw zoekterm in en misschien staat deze informatie wel in eerdere berichten die niet onmiddellijk zichtbaar zijn omdat het aantal getoonde berichten beperkt wordt.
Intro
Er wordt overal gezegd en aangenomen dat Durbuy het kleinste stadje van België is.
Anderen claimen dan weer dat Durbuy het kleinste stadje ter wereld is. Wie gelijk heeft, het zal mij worst wezen, maar Durbuy is een levendig stadje en al jaren een echte aantrekkingspool voor vele toeristen uit zowel binnen -als buitenland en de afwezigen hebben zoals steeds ongelijk.
Durbuy, de parel van de Ardennen, wordt door sommigen ook het nieuwe Knokke van de Ardennen genoemd. Gelukkig liggen de vastgoed -en huurprijzen hier nog niet zo hoog
In deze blog niet enkel aandacht voor pittoresk Durbuy, maar ook voor de deelgemeenten van dit stadje, het historisch centrum, de bezienswaardigheden,het toerisme, maar ook de top 10 wat te doen in Durbuy. Dit laatste netjes opgesplitst in top 5 indoor activiteiten en top 5 outdoor.
Foto gemaakt op het hoofdplein (Place aux Foires)
Blog(s)
Waarom een blog en geen website? Louter en alleen een financieel plaatje. Een weblog is gratis, een website kost jaarlijks geld en als je maar een klein pensioentje hebt is de keuze snel gemaakt
De foto's op deze blog werden quasi allemaal door mij genomen.
Als je een opmerking of reactie kwijt wil over dit blog, aarzel dan niet om mij een mailtje te sturen via het vakje "E-mail mij" (zie rechter kolom).
Neem ook alvast een kijkje op mijn andere weblogs:
Het klooster van de Recollectines is een dankbaar onderwerp om te fotograferen en als je dan de torens van het kasteel ook nog in een adem kunt vastleggen op de gevoelige plaat is dit mooi meegenomen.
Een paar dagen geleden postte ik een artikel over het Recollettenklooster, nu eentje van het klooster van de vrouwelijke tegenhangers: de Recollectinen.
De buitenmuur ziet er ouder uit dan het gebouw, maar dat kan natuurlijk een eerste indruk zijn.
Iedereen kent de uitdrukking " je kan op de koppen lopen". Dat betekent dat er veel volk is.
Op de foto hierna kun je ook zeggen je kunt op de koppen lopen, maar het zijn dan kinderkopjes (=kasseitjes). Van veel volk is er absoluut geen sprake.
Als je deze pizzeria buiten komt en dan de weg naar boven neemt kan je er van op aan dat de helft van je pizza en je drankjes verteerd zijn tegen dat je aan je wagen bent. Eind de straat kruis je namelijk de Muur van Durbuy en dat is een kuitenbijter.
Als je vanuit het centrum van Durbuy de muur van Durbuy beklimt kom je op je linkerkant dit majestueuze gebouw tegen. Deze imposante villa dateert vanuit de jaren stillekes zoals ze bij ons zeggen, maar mag zeker gezien worden.
Vanuit een hoger gelegen bosje had ik een mooi zicht op het stadje. In de zomer kun je dit plaatje niet schieten omdat dan bomen en struiken het zicht belemmeren, maar nu kon ik deze foto wel scoren.
Het Recollettenklooster in Durbuy, naast de Sint-Nicolaaskerk, was de thuisbasis van de paters. In het klooster werd onderwijs onderwezen en zieken konden ook bij hen terecht.
Paters zijn er niet meer, dus nu kan je er overnachten (gîtes).
De zusters (Recollectinen) waren dan weer in een ander klooster ondergebracht.
Gisteren heb ik een foto geplaatst met zicht op een aantal middeleeuwse gebouwen. Vandaag ongeveer dezelfde gebouwen maar nu vanaf een ander camerastandpunt.
Als je richting Durbuy wandelt langs de Ourthe kan volgend beeld je wellicht wel bekoren.
Tijdens minder regenachtige periodes kabbelt het water stilletjes aan richting de twee bruggen, maar als het daarentegen een hele tijd heeft geregend is er een heel sterke stroming.
Het is een historisch gebouw dat in de laatste decennia verschillende keren van naam veranderde en dat centraal ligt in hartje Durbuy.
Soms raak je wel eens het noorden kwijt. Je hebt de Sanglier, je hebt Waygu en La Brusserie. Al deze zaken liggen zo kort bij elkaar en hebben dan ook nog eens dezelfde befaamde kok en eigenaar.
Als je naar Durbuy afzakt, geniet dan van de pittoreske straatjes en laat je meevoeren in een Middeleeuws verleden. Enkel de prijzen van de horeca zijn wat gestegen t.o.v. honderden jaren geleden
In deze zaak moet je blijkbaar zijn voor koekjes, chocolade, souvenirs, e.d.
Veel volk heb ik hier nog niet zien binnenstaan of buiten komen, maar ja, misschien kom ik altijd op het verkeerde moment. De ijsjeszaak en frituur daarentegen wordt wel druk bezocht.
In deze winkel verkopen ze ook een beetje van alles, maar geen voeding. De luxeartikelen in de etalage zijn niet geprijsd, ik vermoed dus dat deze aan de hoge kant zijn.
In de winter is niet iedereen fan van opspattend water wegens koudegevoel, maar dat wil niet zeggen dat een fontein of een waterval dan minder mooi is.
Zoals ik gisteren al aankondigde hierbij een foto van een terras waar ondanks de toch eerder lage temperaturen toeristen hun benen onder de tafeltjes staken en zichtbaar genoten van het zonnetje, het uitzicht en de rest
Een beetje zon in het straatbeeld bij vriestemperatuur doet wonderen. De toeristen wagen zich buiten en sommigen zie mijn foto die ik morgen ga publiceren genieten zelfs van een terrasje.
Dit hotel ligt dichtbij het water. Je kunt dus vanuit je kamer, als je aan de achterzijde van het hotel logeert, o.a. uitkijken over de Ourthe, het kasteel, het Recollettenklooster, de mini-golf en de Omalius-rots.
Gisteren in mijn artikel had ik het over een "warme poep", nu, 't mag eens iets anders zijn, wil ik het hebben over een koude wafel. Want ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat de wafel die ik buiten aantrof (zie foto), niet echt warm zal geweest zijn.
Ik vraag me daarenboven ook af of je zo een groot exemplaar gemakkelijk kunt opeten.
Dit restaurant heeft er iets op gevonden om klanten te lokken. Een warm dekentje of plaid kan wonderen doen, maar anderzijds wie gaat er met zulk een weer op het terras zitten?
Gisteren postte ik een foto van "La Vieille Demeure", nu zie je dezelfde zaak maar in de achtergrond.
Deze foto werd gemaakt vanop de brug over het Koning Boudewijn park en links zie je het opschrift van "Le grand VERRE", een sterrenrestaurant in hartje Durbuy.
Deze zaak kennen jullie vermoedelijk al. Heb deze al een paar keer in beeld gebracht. Ik denk dat alle toeristen die Durbuy hebben bezocht van deze taverne al een foto in hun archief hebben.
Iedereen kent die film wel en zijn vervolgverhaal. Een kerstverhaal dat zich afspeelt in Amerika, waarbij een jonge snaak "Kevin" de strijd aangaat met twee inbrekers.
Wel als je nu door de straatjes van Durbuy loopt is het niet "home alone", maar "all alone"
Hierbij nog eens een panoramisch zicht van het stadje.
Ja de bomen en takken die het zicht belemmeren kun je wel niet wegdenken. Ik ben al lang blij dat er geen bladeren meer aan de bomen hangen. Ja onderaan aan de foto hangen er wel nog een paar rosse
Deze winkel heb ik al eens in het vizier gekregen en toen heb ik een foto gepost met de Ardeense hespen.
Nu merkte ik op dat er buiten aan de ingang ook een wijnton stond waar een grote ronde kaas oplag. Ik vraag me af of je hiervan moogt proeven. Hij was nog niet aangesneden en heb dus niet aangedrongen.
Nee, mijn foto (zie hierna) is niet mislukt. Dit is wel degelijk de sfeer die de uitbater van dit chalet wilde creëren. En nog een nieuwtje, de foto werd gemaakt bij klaarlichte dag.
Ik ben er niet zo een voorstander van, maar het is eens iets anders en ik wou dit met jullie delen.
Gisteren 4 januari kwam er een einde aan de Kerstmarkt in Durbuy. Het was een mooie, maar koude editie die tal van bezoekers kon inspireren. Vandaag en wellicht nog tot eind deze week ga ik jullie nog vergasten op een paar foto's. Veel anders valt er toch niet te vertellen voorlopig.
Kennen jullie dat liedje van Urbanus, een dorpsgenoot van mij? "Want ik hou niet van madammen met een bontjas, madammen met een bontjas zijn gemeen ..."
Op volgende foto staan er twee, maar de hoofden en voeten ontbreken.
Ook één van de ramen van het museum heeft de nodige kerstversiering meegekregen. Als je goed kijkt kun je zelfs even binnen kijken in het museum (= de graanhal).
Zou dit de Kerstman kunnen zijn? Heb deze overdag gespot in een chalet op het Koning Boudewijnplein. Hij verkoopt er geparfumeerde kaarsen. Misschien transformeert hij 's avonds in de echte kerstman?
De schaatspiste was één van de eerste attrakties die open was van de hele kerstmarkt. En de jeugd maakte er graag gebruik van om het einde van de examens te vieren.
Tijdens mijn rondgang in het stadje merkte ik aan de scheidingsmuur van de kerk en het recollettenklooster een plannetje (achter glas) op van de oude stad. Ik laat jullie mee genieten.
Het plan toont het oude stadje en het kasteel anno 1750.
Ik weet, het is niet beleefd, maar ik kan het lonken niet laten en als ik ergens passeer zoek ik naar mogelijke onderwerpen of beelden die ik kan gebruiken voor mijn blog. Ik vraag me wel af waarom dat de oude lamp (zie links op de foto) brandt op klaarlichte dag.
Spijtig dat dit in privéhanden is en niet kan worden bezocht. Er worden wel enkele kamers verhuurd, maar ik wil niet weten hoeveel het kost om hier te overnachten
Nu nog zonder bezoekers, maar binnen een paar dagen wemelt het hier van kinderen in kerstsfeer. En natuurlijk moet je voor de echte sfeer wachten tot de duisternis valt
Ik ben Erik , en gebruik soms ook wel de schuilnaam de toerist.
Ik ben een man en woon in Galmaarden (België) en mijn beroep is .
Ik ben geboren op 26/09/1957 en ben nu dus 68 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen, fotograferen, tuinieren, reizen, lekker uit eten gaan, enz..
De Ardennen zijn onze favoriete bestemming en in het bijzonder Durbuy, de parel van de Ardennen.
Ik ben Erik , en gebruik soms ook wel de schuilnaam de toerist.
