Deze voormiddag had ik mij voorgenomen om wat afgevallen bladeren bijeen te harken. Uiteindelijk had ik zes volle kruiwagens. Het was behoorlijk fris deze ochtend, maar het kon mij er toch niet van weerhouden om in de namiddag een fietstocht te maken. Ik wilde naar Elsloo fietsen en daar de brug naar Kotem oversteken. ☺️

Voor ene keer ben ik eens atypisch gaan fietsen. Meestal rij ik naar Kotem en steek daar de brug over om dan via Itteren en Borgharen terug te keren. Vandaag deed ik het eens juist andersom. Op die manier is dat soms vreemd fietsen, het is precies of dat een nieuwe route is terwijl ik er toch al tientallen keren ben gepasseerd. Je ziet het landschap, de woningen en de bezienswaardigheden vanuit een anders perspectief. 🤔

Ik vertrok dus via Borgharen waar ik die brug overreed. Daarna kwamen de rustige kleinere wegen. In Itteren reed ik eerst langs de Mariakapel om wat verderop de brug over het Julianakanaal over te rijden. Dat kanaal ben ik vandaag toch enkele keren overgereden. De hoogtemeters (iets meer dan 100) lagen trouwens bij het naar boven rijden naar enkele bruggen. 💪

Het kasteel in Meerssenhoven trekt altijd mijn aandacht. Vervolgens kwam ik in het gehucht Brommelen, opnieuw over het kanaal in Geulle en langs de Maas in Elsloo. Iets verderop lag dan de autostradebrug waar ik overheen reed in de richting van Kotem. Vandaag ben ik er niet gestopt, het is trouwens sluitingsdag op woensdag. Ik ben gewoon verder gefietst naar Boorsem en Uikhoven om tenslotte via Rekem en Neerharen terug te keren. Het was mij te fris om ergens te pauzeren, zeker de wind deed mij het stuur goed vasthouden.

Dat gebouw in Neerharen was het voormalige gemeentehuis annex postkantoor. Het raam links beneden was het postkantoor. Daar zetelde indertijd Fernand, postbode in Neerharen. Hij deed eerst zijn brievenronde waarna hij dagelijks anderhalf uur het postkantoortje bemande. Toen betaalden nog veel mensen hun rekeningen met cashgeld. Ook het pensioen of verlofgeld werd afgehaald in het postkantoor. Dat waren toen natuurlijk andere tijden. 🙄

Uiteindelijk reed ik nog doorheen Pietersheim om tenslotte op een schappelijk uur (voor de duisternis inviel) thuis te komen. Seffens heb ik nog een vergadering.

De voormiddag was vandaag bij ons voorbehouden voor de levering en plaatsing van een nieuwe frigo. Onze vorige was ondertussen 13 jaar oud en begon slijtage te vertonen. Wij hopen dat dit onze laatste zal zijn, ... maar je weet maar nooit hoe rap - of hoe traag - ze ons hierboven nodig hebben ??? 😇😇

In tegenstelling met gisteren, was het vandaag droog weer, ideaal dus om er op uit te trekken met de stadsfiets. Mijn bestemming was deze keer Visé. Ik vertrok zoals meestal in Briegden langs het Albertkanaal. Eerst reed ik langs de schaapjes in Veldwezelt, dan onder de brug in Vroenhoven en vervolgens de brug over in Kanne. Op het kanaal zat een grote groep eenden, vermoedelijk waren ze aan het rusten eer ze verder zouden trekken. 😀

Aan de sluis van Lanaye reed ik dus vandaag rechtdoor naar Visé. Op dat punt rij ik meestal links omhoog om via Lixhe en Moelingen terug te rijden. Deze keer reed ik tot in Visé om aan de jachthaven terug te keren. Ik stak de grens opnieuw over in Eijsden. Op de Graaf de Geloeslaan nam ik een foto van het poortgebouw van het kasteel. 🖕

Daarna fietste ik gewoon terug via Maastricht. Er bestaat een lijst van alle kerken en kapellen. https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_kerken_in_Maastricht. Nu zijn er nog 33 kerken en kapellen in gebruik, maar niet voor lang meer. Ook in Nederland hebben ze een tekort aan priesters. De St. Hubertuskerk, gebouwd in 1924-1925 is een der kerken die niet meer in gebruik is als dusdanig maar nu een sportschool is (sinds 2020). De kerk is nochtans een rijksmonument. 😇

Zo mensen, het was bijwijlen een fris ritje, zeker als de zon zich verstopte achter de wolken. En ook de wind had een tandje bijgestoken. Maar thuis blijven was vandaag geen optie. Op te merken is dat ik tot nu toe, even veel fietsdagen heb als wandeldagen (149), dat is ook voor het eerst. Normaal zijn er altijd meer wandeldagen. 🚶‍♀️🚴‍♀️

Het was vandaag al rap een uitgemaakte zaak dat er van een wandeling of fietstocht niet veel terecht zou komen. Het miezert boven Lanaken en die miezer zal nog ene hele tijd blijven aanhouden. Vanmorgen ben ik al nat geworden toen ik per fiets naar de bakker reed. 😒 Het zijn zo van die typische Allerheiligen- en Allerzielendagen, grijs weer. In de tweede helft van de week zou het beter worden, wat meer zon, maar wel wat frissere temperaturen. Maar hiervoor dient dan een goede warme jas. Gisteren hebben we het noodzakelijke aan het aangename gekoppeld. Eerst was er het kerkhofbezoek waar we telkens familieleden en vrienden tegenkomen, in de namiddag was er het feestje voor onze kleinzoon. Hij werd negen jaar. 🥰

Geen sportieve activiteit is dan weer teruggrijpen naar wat postkaartjes. Aangezien we op SenNet bloggers hebben van zowel België en Nederland, komt vandaag iemand van onze Noorderburen aan de beurt. Harmke die ook heel wat jaren actief is als blogger, woont in Maassluis. Deze stad ligt niet zo heel ver van Vlaardingen, Schiedam en Rotterdam. Zo te lezen heeft de stad veel te lijden gehad tijdens WO II.  Aan postkaartjes van Maassluis was er geen gebrek, dit is dus slecht een kleine selectie. Hopelijk hebben jullie - en zeker Harmke - er iets aan. 😀

Voor de rest gebeurt er hier weinig, ik zou dus zeggen, tot morgen.

Allerheiligen, de dag dat we het kerkhof bezoeken en de graven gaan groeten van onze dierbaren. Voor ons is het niet anders, wij bezoeken nog jaarlijks de ouders van mijn vrouw en het graf van mijn ma en grootmoeder. Hoe lang dit graf nog zal blijven bestaan, ik vermoed nog zeker een zestal jaren. Mijn grootmoeder heeft nog bij leven haar eigen graf gezien. Ze heeft een concessie betaald voor vijftig jaar. Het graf van mijn schoonouders zal er altijd zijn, hij ligt samen met zijn vrouw begraven op het ereperk van de oud-strijders. 😇

Handig is dat je op deze website alle graven in de grensstreek kunt bezoeken. Hier een voorbeeld van onze eigen gemeente. Maar je kunt ook je eigen gemeente zoeken aan weerszijde van de grens. https://www.online-begraafplaatsen.nl/begraafplaats/2169/Begraafplaats-Lanaken-B-Lanaken-B

Zo heb ik ook nog een graf opgezocht op de begraafplaats van Smeermaas. Jan Vansomeren was een broer van mijn grootmoeder, Jenske (uitgesproken met 'n G ipv. J) werd hij genoemd. 

Na het kerkhofbezoek zijn we nog een tas koffie gaan drinken in het centrum. En deze namiddag moeten we op de koffie gaan bij onze kleinzoon die jarig is. 🍰 ☕

Het was dus vandaag een ultra korte wandeling. Wat het morgen wordt, dat zal van het weer afhangen.

"Een nieuw begin", zo noem ik mijn wandeling van vandaag. Ik wilde vandaag eens testen hoe mijn voet zich zou gedragen bij een wandeling doorheen het bos. En ik moet zeggen dat het best is meegevallen. Uiteraard moet ik nu langzaam opbouwen, dus niet te rap van stapel lopen.🚶‍♀️

En waar ga je dan best heen, ... naar Pietersheim natuurlijk. Ik ben wel per fiets tot ginder gereden, de afstand van thuis tot Pietersheim is +/- 2 km. Mijn fiets heb ik gestald in de nabijheid van de kinderboerderij. Daarna wandelde ik naar de visvijver. Stiekem heb ik een foto gemaakt van een visser. Als je bekijkt welk materiaal die man allemaal bijheeft ...??? Volgens mij is dit geen goedkope sport. 🤔

En in het bos is het nu zalig wandelen, verdorie ik heb het wel gemist. Ik was er trouwens niet alleen, het goede weer heeft velen doen besluiten om in Pietersheim te gaan wandelen. De hoofdtaal die ik hoorde was het Nederlands van over de grens. Uiteraard kunnen dat ook dorpsgenoten geweest zijn, de bevolking van Lanaken bestaat trouwens voor 30% uit Nederlanders. 😶 

En een der mooiste plekken is en blijft die dreef naar het kasteel toe. De zon speelde vandaag een sublieme rol. Zonder te pochen durf ik toch stellen dat er enkele mooie foto's tussenzitten in mijn opbrengst van vandaag. Ik verliet het domein terug via de kinderboerderij. 😀

Voor ik mijn verslag beëindig wil ik nog even terugkomen op gisteren. Zoals gedacht en gevreesd heb ik een mooie tekening op mijn rechterbil, een fraaie blauwe plek. Gelukkig hebben wij altijd Hirudoidzalf in huis. Tja, die valpartij zal mij nog een tijdje heugen. 😞 Morgen zal ik vermoedelijk eerst nog een wandeling maken, dit als compensatie voor het lang moet stilzitten in de namiddag. Onze kleinzoon heeft zijn verjaardagsfeestje. 🍰☕

Afsluiten doe ik met mooi gitaarmuziek, dit onder leiding van een orkest. 🖕

Dan kruip ik vandaag nog eens op mijn koersfiets en dan waren er onderweg verschillende gevaarlijke momenten. Maar dadelijk vertel ik hier meer over. Eerst heb ik moeten wachten tot het ochtendgrijs overgetrokken was. Daarnaast was het deze voormiddag nog behoorlijk fris. Het fietsen was dus voor deze namiddag. 😊

Ik vertrok langs de Zuid-Willemsvaart richting Rekem. In Boorsem, met zicht op de windmolen links, stak ik het kanaal over. En dan was het gewoon de nummerbordjes volgen tot ik op een bepaald moment rechtsaf moest, richting het gehucht Mazenhoven en de Maas. Ik had mij voorgenomen de Maas over te steken met het veer in Meeswijk. Er was nog ruim plaats op het veer, we waren slechts met drie fietsers en één auto. 😃

In Stein passeerde ik de Sint-Augustinuskerk, gebouwd in 1848 - 1849. En in Elsloo zien jullie een voorbeeld van hoe goed de fietspaden daar onderhouden worden. Dat is een heel verschil in vergelijking met de wegen bij ons. Vandaag heb ik mij nog eens gewaagd aan wat bergjes, het kriebelde om wat bergop te rijden. Eerst was er de Bergweg in Stein en dan de Kloosterberg in Bunde. Die laatste helling heeft pieken tot 11%. Daarna kwam ik voorbij een oud kruisbeeld in het gehucht Kasen. En dan kwam het, de stressmomenten. Bij het afrijden van de Biesenberg (+/- 7% bergaf), heb je natuurlijk wat snelheid. De weg zelf is daar vrij smal en er zitten wat bochten in die gemaskeerd zijn, je weet dus niet wat er na de bocht komt. Kwam me daar toch wel een auto met hoge snelheid de berg omhoog gereden terwijl ik dus aan het dalen was. Gelukkig hield ik mijn lijn, rechts van de weg. Maar ik weet dat je als fietser de bocht al eens ruimer durft te nemen. Het was dus effe schrikken. 🤢

Daarna was de goesting voorbij om nog foto's te nemen. Op dat punt wist ik niet wat me nog te wachten stond. In Meerssen had ik nog niet zoveel kilometers op de teller, er kon dus nog wel een lus extra gefietst worden. Hierdoor reed ik naar Gronsveld waar die mooie molen staat. En dan gebeurde het volgende ... Op een bepaald moment zag ik een jong meisje voor me fietsen terwijl ze naar het schermpje van haar gsm aan het kijken was. Ik minderde mijn snelheid om haar voorzichting links voorbij te rijden. Maar dat wicht week juist op dat moment af van haar lijn - naar links - en raakte hierdoor met haar stuur mijn stuur. Het gevolg was dat we beiden ter aarde stuikten. Ik ben op mijn rechterbil terecht gekomen en dat zal - zeker weten - een mooie blauwe plek worden. Gelukkig heb ik wat vlees aan mijn poep, het had dus erger gekund. 😲 Verder heb ik mij bij thuiskomst nog grondig gecontroleerd en was er verder geen schade. Ook mijn fiets had geen schade. Dat meisje was dan ook nog eens Engelstalig. Ik heb dus in mijn beste School-Engels dat kind eens goed op haar plaats gezet. Ik hoop dat ze niet meer met de gsm in de hand, het verkeer onveilig zal maken. Zijzelf is er ook met de schrik vanaf gekomen. 🤔

Terugkeren deed ik via het Gouvernement en dat oude witte huis op weg naar Smeermaas. Maar wie dacht dat er verder niks meer zou gebeuren, die dacht verkeerd. Ik was bijna in Smeermaas en reed op een eenrichtingsfietspad toen er eensklaps twee fietsers aan het "spookfietsen" waren. Een moment van onoplettendheid (wie verwacht nu op dergelijk fietspad tegenliggers) en ik had het ei zo na weer zitten. Gelukkig hou ik altijd goed rechts en is er dus niks gebeurd. Je moet ogen als een havik hebben in het verkeer en het ouder worden helpt niet daarbij. Maar goed, volgende keer begin ik al van ver te roepen als ik nog eens gsm'ende jeugd zie (of ouderen).

Om toch nog te eindigen met een ietwat vrolijke noot - sorry wie zich hierdoor aangesproken voelt - dat bladblazen vind ik nu echt iets voor de "happy few". Je blaast misschien die bladeren wel weg van je eigen erf (naar de buren of de straat) maar na een fikse wind, kun je toch gewoon opnieuw beginnen .... Ik hark ze ook bij mekaar en gooi ze op de composthoop. Tot morgen.

Naar jaarlijkse gewoonte - en zeker gelet op mijn leeftijd - is het gebruikelijk dat ik één keer per jaar mij binnenstebuiten laat keren op medisch vlak. Je wilt weten hoe hoog je cholesterol is, vit. D, suiker enz. Dat heb ik vanmorgen dan maar laten doen. Het resultaat verwacht ik morgen. Daarnaast heb ik wat kwaaltjes laten nakijken. 😁

Aangezien we deze middag even naar het buitenland gaan (Maastricht) om te shoppen en wat te eten, ga ik een sportieve prestatie vandaag skippen. Een dagje overslaan kan nooit kwaad.

Uiteraard probeer ik dan wat in petto te hebben als alternatief voor een dag zonder foto's, vandaag toon ik een reeks oude postkaartjes van de gemeente Wetteren in Oost-Vlaanderen. Ik probeer liefst van al een gemeente te kiezen die gekend is door onze medebloggers, deze keer is dat de gemeente Wetteren, de gemeente van collega Rud. 🙂

Deze gemeente weigert precies halsstarrig om een fusie aan te gaan. Wetteren bestaat enkel uit Wetteren zelf, Massemen en Westrem en volgens de laatste tellingen zouden er +/- 27.000 inwoners zijn.

Zo mensen, meer heb ik vandaag niet te vertellen, geniet van jullie dag en tot morgen. 🖕

Al bij al was het vandaag nog een vrij behoorlijke dag, iets minder warm dan gisteren, maar goed genoeg voor een fietstocht. ☀️ In de voormiddag heb ik eerst nog wat extra punten gesprokkeld door mijn deel van het huishouden te doen. Ik lach ermee, maar als je met twee bent, dan doet ieder zijn taak, zo is de afspraak. In de namiddag was het dan tijd om te gaan fietsen. 

Als je niet te ver wenst te gaan, dan is het altijd even overleg plegen met jezelf, ... waarheen ??? De keuze viel vandaag op de sluis van Lanaye en van daaruit naar Maastricht. Ik vertrok dus langs het Albertkanaal vanaf Briegden. Vervolgens heb je dan Vroenhoven en de brug van Kanne.  Wat me vandaag in Kanne opviel - en niet alleen daar - dat is dat ik de laatste tijd veel vissers zie met enkel één vislijn en één schepnet als materiaal. Daar moest ik dan over de brug. In Lanaye aan de sluis ging ik linksaf naar Maastricht. 😀

In het voormalige dorp Sint-Pieter, zie je links hoog op de helling, het optrekje van André Rieu. Als je op die manier naar Maastricht rijdt, dan kom je onder de Kennedybrug door, een der bruggen over de Maas in Maastricht. De bedoeling was om een Noorderbrug te bouwen en een Zuiderbrug. Maar deze laatste brug kreeg een heel bijzondere naam, ze werd genoemd naar de in 1963 vermoordde Amerikaanse president John F. Kennedy. Op zes mei 1968 werd ze door wijlen Prins Claus ingehuldigd in de striemende regen. 🤔

Terugkeren deed ik via Smeermaas. Daar koos ik de Kanaaldijk om mijn laatste kilometers te fietsen. Eerst heb je dat mooie oude huis langs de Zuid-Willemsvaart, dan kwam ik doorheen Neerharen om tenslotte via de Neerharenweg, vol met afgevallen bladeren, naar huis te fietsen.

Straks heb ik nog een vergadering van de Bèssemgezèt, onze carnavalskrant. De tijd begint zo stilaan te korten dat ze klaar moet zijn, carnaval valt volgend jaar vrij vroeg. Op zeven februari is er de tradionele stoet doorheen Lanaken. En die laatste afbeelding, ook een leuke. 🤣🤣

Het gebeurt mij niet zo dikwijls, maar vandaag kreeg ik onderweg het gezelschap van een andere fietser, eentje met een koersfiets. Hij sprak mij aan en ik hoorde dat hij uit de streek kwam. Maar ik kende hem van haar nog pluim. Maar goed, wie ben ik om iemand die blijkbaar een babbeltje wil slaan, te negeren. Tot de man, Eric heet hij, mij begon te vragen of ik die en die kende. Dat was niet het geval en zo viel ineens zijn euro dat hij mij voor iemand anders had aanzien. Maar geen nood, hij bleef desalniettemin naast mij rijden tot onze wegen zich scheiden. Uiteindelijk hebben we nog ene leuke babbel gehad. 😊

Vandaag had ik er voor gekozen om pas in de namiddag te gaan fietsen, wederom met de stadsfiets. De wegen zijn me nog te vuil om er met de koersfiets op uit te trekken. Ik had mijn tocht zo uitgekiend dat ik in Kotem een pauze kon nemen. Ik vertrok richting Zutendaal waar ik de afslag links zou nemen naar "fietsen door de heide". Maar nog in Zutendaal kreeg ik dus het gezelschap van Eric. Foto's maken lukt dan natuurlijk niet. Het was pas toen Eric linksaf naar As reed en ik rechtsaf naar Mechelen a/d Maas, dat ik mijn eerste foto's kon maken. 🖕

De kleuren zijn nu prachtig met al die afgevallen bladeren. In Mechelen a/d Maas moest ik mijn enige hindernis overwinnen, omhoog rijden naar de brug over de Zuid-Willemsvaart. Vervolgens reed ik linksaf om de route te nemen langs de Maas. En ja, in Kotem genoot ik - zegge en schrijven - op 27 oktober nog van een koffie en een biertje op het terras met de zon in het gezicht. 😋

Daarna passeerde ik in Uikhoven nog een vakantiewoning. De woning werd gebouwd omstreeks 1840 en heeft een rijke geschiedenis. Terugkeren deed ik via De Brugwachter in Neerharen, een fietscafé waar je nu ook binnen kunt pauzeren. Op het einde had ik nog een korte babbel met een bevriend koppel, zij waren een korte wandeling aan het maken. En die laatste afbeelding, ik vond die wel leuk om te tonen. 🤣🤣