We waren van plan om een hapje te gaan eten bij Toke in het restaurant van camping De Korte Hei. Ontgoocheling... toen we er aankwamen merkten we dat het gesloten was. Toke is met de kinderen zelf op krokusvakantie blijkbaar. Het is haar gegund. We zijn dan maar eens gaan rondwandelen op de in dit seizoen grotendeels verlaten camping en ik heb links en rechts ook enkele leuke foto's kunnen maken. Dit is een beeld van de grote vijver met enkele sta-caravans en chalets. Het restaurant is helemaal links in de verte ook in beeld trouwens. En o ja... we zijn dan maar 100 m verder naar eetcafé De Nete gereden om onze honger te stillen en dat hebben we ons niet beklaagd!
Ik weet niet of dit ondertussen ook al een echte en terechte traditie is, maar als ik terug blader in de tijd dan merk ik dat ik zowat ieder jaar blij, verrukt de eerste krokusjes die ik zag een plaatsje heb gegeven op deze pagina. Vandaag is dat ook zo, de lente begint de winter voorzichtig te verdrijven... Hoera!!! Op wandel rond de blok zag ik in een tuin deze schoonheden. Precies op tijd: midden in de krokusvakantie!
"De beste dag van de week", had de weerman ons verteld en dat was voldoende om me er toe aan te zetten om toch maar een niet al te lange wandeling te doen. Ik ben met de wagen naar Kasterlee gereden en ik ben langs de Nete gaan genieten van de rust, de omgeving en de inderdaad best aanvaardbare weersomstandigheden. Het was wel een beetje frisjes maar daar had ik me tegen gewapend met enkele laagjes extra textiel. Ik heb weer een hele mand foto's gescoord en een aantal ervan heb ik in pittig zwart-wit omgezet. Uit die verzameling koos ik voor vandaag voor dit beeld: de stuw op de Nete bij de Neterust (vandaag helaas gesloten)... Morgen komen er wel weer enkele andere voorbij op Facebook.
Het lijkt er op dat het ergste voorbij is qua snotteren en hoesten. Helemaal de oude ben ik nog niet maar het gaat merkelijk beter. Vanavond ben ik dan toch weer eens op fotojacht gegaan, hoewel... ik wilde wel terug thuis zijn voor de Champions League op TV. In Geel is altijd wel iets te scoren dacht ik en een parking is er ook altijd wel te vinden vlak bij de kerk. Die kerk werd ook meteen mijn eerste doel en ik heb er van uit diverse hoeken opnames van gemaakt, de ene al tradioneler dan de andere. Deze uitsnede vond ik wel leuk, ook al omdat er weer een zweem van symetrie in zit en na een zwartwit omzetting heb ik er uiteindelijk toch weer een miniem ietsje kleur terug in gebracht.
Het wordt eentonig, ik weet het. Ik vrees dat ik toch eens naar de dokter moet. Het gehoest, gekuch en gesnotter blijft maar duren, de puf om op stap te gaan is kilometers ver weg. Ik heb gelukkig nog wel enkele sneeuwfoto's van gisteren in de aanbieding en daaruit koos ik vandaag dan maar voor deze dappere laatste bloemen-restanten die rechtopstaand de elementen hebben overleefd tot nu toe. Binnenkort ga ik weer proberen de voortuin klaar te maken om opnieuw een bloementapijt in te zaaien en dan zullen deze overlevers ook sneuvelen. Voorlopig gun ik ze nog een moment van glorie.
Toen het rond half elf eindelijk opgehouden was met sneeuwen heb ik toch nog de moed kunnen bijeen rapen om even de straat over te steken en de sneeuw-situatie op de Kasterleesteenweg vast te leggen. Ik heb een foto gemaakt zonder voorbij rijdende auto's, eentje met achterlichten, eentje met achter- en voorlichten, maar de leukste vond ik toen er een tractor voorbij kwam die ofwel sneeuw was gaan ruimen ofwel preventief zout had gestrooid. De opvallende verlichting was alleszins nog volop aan het knipperen en flitsen. Dat vond ik dan weer een welgekomen aanvulling om wat extra kleur en leven in de foto te brengen. Met een sluitertijd van 30 seconden gunde ik hem de ganse afstand tot bijna aan de kerk om de omgeving in opvallende feestverlichting te hullen.
Dat ik niet in een of ander hokje geduwd wil worden qua fotografie heb ik al vaker aangegeven, afwisseling is mijn motto. Sedert ik, nu alweer enkele jaren, ook een drone gebruik om soms op afwijkende standpunten originele foto's te scoren zijn de opties weer wat talrijker. Jammer genoeg zijn er de laatste tijd nog maar weinig momenten dat het mag, de weersomstandigheden, de zonneactiviteit, en de steeds strenger wordende wetgeving zijn evenzovele stoorzenders. Ik ben nog altijd een van die mensen die zich aan de regels houden en als er zich dan eens een mogelijkheid aandient ben ik er als de kippen bij. Vanavond tussen 17h en 19h was het volgens de UAV app groen en ik ben dan ook meteen naar een plek gereden waar ik al langer een foto wilde maken van uit de hoogte. In Heerle, tussen Lichtaart, Poederlee en Herentals is er een spoorwegovergang waar nauwelijks autoverkeer voorbij komt en daar kun je ongestoord de drone niet al te hoog naar een punt vliegen zonder iemand te storen. Ik had eerst even gekeken op de site van de NMBS om de tijden te noteren en toen we (de drone en ikzelf) goed op tijd in de ideale startpositie zaten kwam de trein Herentals - Turnhout voorbij geraasd. Ik kon net drie foto's scoren. Bij de eerste was de trein nog niet helemaal in beeld, bij de tweede was er blijkbaar een forse windruk want die was niet scherp maar de derde vond ik sowieso de leukste. Da's dan ook mijn keuze voor vandaag. De eerste zet ik morgen wel op Facebook.
De vrijdag voor de crocusvakantie, op de vooravond van carnaval, vieren de kinderen in ons dorp hun eigen verkleedfeest. Ik de namiddag trekt de stoet met de in carnaval-outfit aangetooide leerlingen van de drie basisscholen, De Parel, de Pagadder en 't Bosvriendje, door de straten. Ik ben er met mijn fototoestel naar toe gewandeld, zoals ieder jaar trouwens, en ik heb er enthousiast op los geschoten. Het weer was een beetje twijfelachtig maar we hebben het toch de hele tijd droog gehouden. De kleinsten, da's natuurlijk het leukste en uit het ruime aanbod koos ik dan ook een beeld waarin een aantal feestvierdertjes uit die leeftijdgroep te zien zijn.
Zwart-wit, lange sluitertijd, nachtfotografie, beweging... het zijn allemaal onderwerpen waar ik me wel in kan vinden als we het hebben over fotografie. Ik lig eigenlijk nog steeds in de lappenmand maar om met een foto aan de slag te gaan kan ik toch meestal wel wat energie opbrengen. Dit is trouwens geen resultaat van Photoshop geknutsel maar wel van een preset en dan wat finetunen in Nik Silver Efex. Het is ook geen foto van vandaag, wel van een andere 12de februari... St. Jozef Olen is de dichtst bijgelegen deelgemeente van Olen en het stationneke heb ik wel vaker bezocht (horeca!!!) en gefotografeerd. Dit beeld vroeg me om in zwart wit omgezet te worden toen ik nog eens door mijn niet eerder gebruikte foto's scrolde. Voor de aardigheid voeg ik er de exif gegevens weer eens bij. Canon Eos 5D Mk IV met de 16-35 mm er op. F 11 - Iso 400 - 30 sec.
Toen ik enkele dagen geleden even met het vrouwke naar Herentals moest had ik het al gezien. De feestverlichting die er nog altijd hangt was een beetje veranderd. De grote centrale ronde objecten zijn ondertussen vervangen door rode harten. Tja, het is Valentijn binnenkort he... en in Herentals denken ze daar aan! Ik ben er vanavond speciaal naar toe gereden om er enkele foto's van te maken en voor de gelegenheid heb ik de naam van de stad ook even veranderd: Hartentals.
