Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
12-09-2015
Zondag
Donderdag morgen naar de Aldi geweest, en in de namiddag naar de Foyer. Deze maand gaan er nog veel mensen bijkomen, voor het moment veranderd dat in de Foyer niet veel, altijd dezelfde gezichten, maar ik klaag niet. Gisteren dan gaan wandelen, weer met een groep van 20 mensen. Het was zeer mooi weer, de Oranjerie was gesloten maar we hadden een bolderkar bij met een thermos koffie, fruitsap en speculoos. Wij hadden ons voor het terras op een bank gezet, en de stoelen van het terras naar beneden gehaald en in een cirkel gezet, om zo van het zonneke te genieten met drank in onze handen. Degene die wilde rusten konden blijven zitten, en met de andere zijn we nog rond gegaan in de bloementuin, die nog mooi stond. Om dan eens de stoelen weer op hun plaats stonden, allen samen terug naar huis te keren. In de namiddag dan weer de Foyer, na de Foyer kreeg ik dan telefoon van onze oudste zoon, dat ze klaar stonden om naar Merksem te komen. Zij gingen eerst een fritje eten bij de schoonzoon, om dan door te komen naar ons. Maar vermits wij dan klaar stonden, om naar onze dochter te fietsen zijn ze later ook naar daar gekomen. "Clint lag ziek met buikgriep, en onze dochter was thuis". Ik was juist klaar met de strijk, toen ze arriveerde. Ze hebben de nieuwe keuken aan 't bewonderen geweest, en hadden een emmer druifjes bij van hun druivelaar. Het zijn kleine maar mooie trosjes en lekker van smaak. Toen ze weer naar huis waren vertrokken, hebben wij ze verdeeld, en zijn wij ook vertrokken. Vandaag dan van 10u tot 17u in de Foyer gestaan, er werd weer veel volk verwacht voor de Jobdag. Een springkasteel was geplaatst, maar veel kinderen hebben we niet gezien. Er zijn veel mensen geweest voor een Job, maar in de Foyer heb ik dat niet gevoeld, daar waren het dezelfde mensen van alledag. Maar al bij al viel dat mee en heb ik toch gewerkt. Morgen middag gaan we naar Clint een stuk vlaai eten, hij wordt 17 jaar, hopelijk voelt hij zich al wat beter. Alfy
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
