Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
10-05-2016
Dinsdag
Naar de les geweest, dat weer gezellig was. Sam had een boek bij met "Poezie" voor kinderen. Wat heel leuk was, met mooie illustraties die de schrijver ook zelf had getekend. Dit was in het Engels, maar je hebt het ook in het nederlands. A Light At The Attic, by Shel Silverstein. Mooi om zelf te lezen, maar ook om aan kinderen cadeau te doen. Met de bus, wat in het heengaan nog vlot ging! maar in het terug komen afgrijselijk dat verkeer. De Cogelslei, met de chice herenhuizen en rijke bewoners? daar rammelt de bus bijna uiteen van de slechte staat van de kasseien. die daar denkelijk moeten blijven liggen voor de autensiteit van de huizen. Ik ben nu geen bange op de fiets, maar echt in 't centrum van 't stad zou ik niet komen met de fiets. Alles loopt daar ongeregeld doorheen, voetgangers, fietsers, auto's en bussen. Al die werken die jaren gaan duren, huizen die herop gebouwd worden of nieuwe blokken gezet. Mijn geliefkoosde "Hotel Terminus" koffie en veel snoepjes, staat volledig leeg, wat er mee gaat gebeuren is nog een vraagteken. Chauffeurs die heel de weg aan de telefoon hangen, hoge snelheid om tijd in te halen. Terwijl je ze niet mag lastig vallen voor de veiligheid?. Allez... dat zijn we weer kwijt. Nu wat vrolijker, morgen naar ons Indra en de foyer. Alfy
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
