Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
19-06-2016
Zondag
Deze morgen al ingepakt wat kon, wasmachine opgezet en wat later naar de Oranjerie gewandeld en iets gaan eten. Terug naar huis vraagt mijn man alles bij ? ja ik wel. We zijn amper weg oei mijn portefeuille!! hij deze keer, ze beginnen ons daar te kennen Thuis gekomen de ene was eruit de andere erin, het sloot allemaal mooi aan zo kon ik de strijk achter elkaar afwerken. Nu staan de koffers klein en groot klaar om te vertrekken. Om 3u zoek ik op te staan, om 4u15 komt mijn dochter me oppikken, om aan Berchemstatie af te zetten, mijn vriendin die meegaat woont daar kort bij. 5u10 vertrekken we dan richting Groot Beigaarden, waar de bussen voor alle richtingen weer klaar zullen staan. Dat is wel een goed syssteem vind ik. Heb mijn polsbandjes mee tegen zeeziek zijn, maar denk dat die nu rustig is sowieso. Vorig jaar naar Kent, werd ge nog niet gewaar op een boot te zitten. Zo dit is mijn laatste bericht tot vrijdagavond, dan ben ik er weer. Ik hou mijn dagboek op papier bij, en natuurlijk veeeeeeeeeel foto's. Bye Bye Alfy hopelijk ook zon
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.