Gisteren morgend zijn we eerst nog naar 't Dorp geweest, kwestie van eens samen buiten te gaan. Ver moet dat voor mijn man niet zijn. Toen we thuis kwamen stond er een deur te bonken, hopelijk nog niet te lang. We hadden alle deuren en ramen tegeneen open maar die deur stond niet vast. Dat is het voordeel aan zo hoog wonen zonder balkon, alles kan dag en nacht open blijven. Wat later ben ik mijn vriendin gaan bezoeken, de bussen waren op tijd, maar het rijgedrag van sommige chauffeurs laat veel te wensen over, en dan denk ik aan mijn fietske. Maar de weg om het met de fiets te doen is ook niet altijd ideaal, zeker niet als je door 't stad moet. Ze zat me aan de ingang al op te wachten. Ze voelde zich gezien de operatie goed, had geen pijn wat wel het voornaamste is. Aan de cafetaria was een klein terrasje waar we gezellig onder een parasol hebben gezeten. Op een moment overtrok de lucht en begon het te regenen, maar niet hard want je zag het niet op de grond. Tegen ik de bus moest hebben scheen de zon terug. Ze liepen daar met 4 man personeel rond terwijl het toch niet zo groot is, geregeld kwamen ze buiten zitten om te roken. En vandaag zijn ze niet open omdat het een feestdag is. Heel raar voor een kliniek, want direct in de buurt is er ook niets. Ik ga zo meteen strijken heb een hele mand staan, en nu is het nog fris. Ik kan ook de deur van de gang open zetten vermits we op 't hoogste wonen, en naast ons nog leeg staat. Het zal varen als er terug volk zal wonen. En straks de Foyer. Alfy
|