Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
22-07-2016
Vrijdag
Gisteren was ik vroeg op en ben meteen beginnen strijken. In de namiddag ging ik dan naar de Foyer gaan, maar daar was een misverstand gebeurd en dat maakte dat de Jobstudent daar was. Volgens de Maitre Eric zou dat zo zijn afgesproken, maar daar geloof ik niets van, maar wil daar ook niet over debateren, van wie is juist of niet!! ik zou het ook niet halen tegen hem. Nu was wel mijn hele planning in de war, want op TV was het koers en voelde mij verloren. Ik heb dan naar mijn dochter een berichtje gestuurd of ze veel strijk had? en ja? of ze die kon brengen als ze naar de frituur ging. Ik ging buiten de wagen opwachten, vermits mijn dochter altijd maar de laatste minuut vertrekt "st Job kent zijn volk" zoals ze zeggen. Hierover zaten mijn vaste klanten op het terras, en vroegen of ik niets kwam drinken met hen. Ik heb dat weg gewaaid omdat ik de strijk wou afhebben, tegen ze weer naar huis vertrok en dat rustig wilde doen. Wat dan ook gelukt is, gegeten en TV gekeken. En dan zijn ze hem samen komen halen, dochter en schoonzoon, ik had nog een fishburger laten meebrengen "nu ik eens de kans had". Vandaag vrees ik dat de wandeling niet zal doorgaan. Ik werd wakker vanmorgen om 3u15 toen het aan 't gieten was, en sindsdien is het op en af met hevige buien aan 't regenen. Boodschappen zal ik ook nog zien of het misschien nog wat opklaart. Anders zal alles voor morgen zijn. Alfy
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
