Vandaag ben ik naar mijn vriendin geweest, de temperatuur was nog goed. Ik was wel eerst naar de Colruyt en Aldi geweest, omdat de zon wat scheen dan was ik daar al vanaf. We hadden eerst op het terras een glaasje wijn gedronken, en dan over wandelen gesproken wat ze meteen goed vond. Ik had op streetview gezien hoe ik het beste kon gaan, om op de Antwerpsesteenweg te komen, om eens naar het geboortehuis "1922" van mijn moeder te gaan kijken. Mijn grootouders hebben daar jaren een "paarden beenhouwerij Janssens" gehad, wat dan overgenomen is door hun oudste zoon Louis "nonkel" en mijn meter tante Yvonne. Zij hebben dat ook jaren gedaan tot hun pensioen, en de concurrentie begon op te komen. Het huis is toen verkocht, en is een schoenmaker geweest, en nu een gewoon huis. De bovenverdieping en de witte steentjes, getuigen nog van wat het geweest is. Vroeger waren de meeste beenhouwers te herkennen aan witte steentjes, en rode deuren en ramen wat bij hen ook was. Het doet nog altijd iets als je ervoor staat, en de binneninrichting kende. Vlak naast de winkel bij de stelling was het vroeger een café. We zijn dan straatje in en uit, terug gewandeld en hadden daar toch een groot stuk met afgesneden. Als je met een rolstoel wandeld ondervind je maar pas hoe slecht de straten erbij liggen. Ons zelfde plaatsje was nog vrij, we zijn daar dan terug gaan zitten en hebben nog een glaasje gedronken. Toen was het tijd voor haar om te eten, en voor mij om naar huis te gaan, wat vlot gegaan was maar toch een uur in beslag had genomen. Had ook mijn nichtje Tina gezien, die daar werkt als verpleegster. Alfy