Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
21-08-2016
Zondag
Gisteren een hele fijne dag gehad in 't stad. De Meir zelf zegt me niets, maar we zijn dan rondgewandeld achterin zo naar de scheldekaaien. En hebben dan het schip uit Colombia langs buiten gaan bewonderen. Zo'n mastenschip is wel de moeite, wel niets voor mij om erop te zitten. Ze hadden wel veel problemen met de brug, het schip lag te laag. Ze hebben dan palletten aangesleurd langs beide kanten, of het goed gekomen is weten we niet, we zijn niet blijven wachten. We zijn "Het Steen" dan eens binnen geweest, daar kunt ge tegenwoordig koffie drinken, en er zijn workshops voor kinderen. Weer veel foto's gemaakt natuurlijk, wel met de gsm! maar ze zijn toch gelukt, en staan opzij bij "Dagje Antwerpen". Op de Grote Markt stond het podium klaar voor "katastroof" niet onze favoriet ietjes te plat. Ze speelde muziek van Johan Verminnen, toen wij daar waren en dat is meer ons ding, achtereen gaan we naar hem luisteren in de Roma. Aan de Kathedraal stond nu een Dame tussen de Rubens figuren, ongelooflijk hoe zij het kunnen, niet te onderscheiden als ze stil zitten. Het was reuze weer en veel volk, maar dat zal naar de avond toe nog toegenomen zijn denk ik. Er stonden veel tonnen "niet om tegen te sjotten" haha, maar diende als tafeltjes voor je drinken. Langs de groenplaats naar de tram, in Merksem moesten we dan overstappen op de bus, maar zijn daar eerst de Crémerie Bali, nog eens binnen geweest, ik voor een lekkere wafel met slagroom, en mijn man voor een normandische pannenkoek, dat zijn daar de beste. We hadden meteen een bus en wij naar huis. Vandaag is het weer een heel pak minder, maar ik ga de frituur poetsen. Laatste week van de vakantie gaat weer in voor de schooljeugd. Alfy
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
