Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
27-08-2016
Zaterdag
Donderdag vroeg naar de dokter, maar deze keer zat er al 5 man voor mij. Ze hadden een tijdje terug ingebroken, een gebarste ruit was nog te zien en hij had een deur laten plaatsen, bijna voor een bankkluis, dik metaal. Wel erg tegenwoordig. Vandaar was ik naar de frituur gefiets handdoeken gaan afleggen, maar er was nog geen volk te zien. Ik ging in Merksem naar de Aldi gaan, had mijn fiets al vast gelegd, en ben toch weer vertrokken en in Schoten geweest. Gisteren ging de wandeling niet door wegens te warm, al vond ik het s morgens nog te doen. Volgende week gaat ook niet, eucaristieviering, en dan is het weer het weer afwachten. Ik ben dan maar naar Oxfam gereden dan was dat ook al achter de rug. Donderdag hadden ze een ijsje gekregen, dat ging bij iedereen goed binnen. Gisteren waren het ijsloly's, daar werd maar eens aan geproefd en dan kwamen ze mijn richting om te laten smelten en verdwijnen. Ik kreeg ook één, maar heb geweigerd, puur kleurstof niet mijn ding. Terug een ijsbolletje was beter geweest voor de mensen. In de Foyer was het goed, de earco stond aan, niet dat je hem voelde blazen, het was gewoon iets koeler. Vandaag gaan we nog eens een wandelingetje maken. Gewoon eens buiten zijn. Alfy
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
