Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
28-09-2016
Woensdag
Gisteren was ik drie keer naar Oxfam gefietst, 2 keer voor Vordenstein en één keer privé. Nadien naar Action in Schoten, het was nog goed weer voor zeepblokjes voor een afwasmachine. Thuisgekomen eten en Foyer. Vandaag ben ik dan boodschappen gaan doen voor een nieuwe bewoonster 91j dat gaan afgeven, thuis ne strijk gedaan gegeten en weer Foyer. Daar heb ik weer goed gewerkt, ik denk dat de pannenkoekenslag geslaagd was. Haken is niet meer nodig ze hebben hun doel berijkt. Maar degene die nog bezig waren, hebben hun bolleke toch afgewerkt. Ze hebben er iedereen wel mee bezig gehouden. Zaterdag vertrekken ze naar Gambia. Maandagavond is één van mijn vaste klanten 93j in de Foyer gevallen, ik heb het niet zien gebeuren vermits ik met het leeggoed bezig was. Ze hadden ze nog in een rolstoel gezet, en naar 't restaurant gebracht. Maar gisteren kwam de zoon zeggen dat haar heup gebroken was. Ze moest met een rolator lopen maar wou dat niet, ze is een echte bonenstaak zo frele en mager, waar ik elke minuut van verwachte dat ze ging door de benen gaan. Nu is de vraag of ze dat allemaal nog gaat doorstaan op deze leeftijd. Onze oudste bewoonster is 97j volgende maand een tweede van 97j die haar nog opmaakt en goed van geest is. En dan hebben we er veel die tussen 90 en 95j zijn ongelooflijk he. Alfy
Reacties op bericht (2)
01-10-2016
Goedemorgen
01-10-2016, 10:36 geschreven door Dirk
29-09-2016
dus .. jij bent vrijwilligster ?
dan neem ik mijn petje voor je af hoor ! en ja Alfy , de mensen worden steeds ouder .... maar is dat zo'n goede zaak ? het is een probleem , denk ik , geen tehuizen genoeg en thuis is het soms heel moeilijk hoor ik rondom mij , veel kinderen zien er tegen op om de ouders te begeleiden , ik weet het wel , ze hebben een eigen leven , maar ... een bezoekje of een belletje vinden ze al teveel moeite .
niet die van mij hoor , voor alle duidelijkheid ( smile ) maar ik hoor andere ouderen ..... dag Alfy , fijn dat je contact houd , liefs
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
