Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
04-11-2016
Vrijdag
Gisteren was het niet druk in de Foyer, en toch had ik goed gewerkt. Er kwam een persoon binnen met bezoek, en ik moest even tot bij haar komen. Ze heeft gekozen om in te slapen en wou mij dat zelf vertellen. Daar was ik helemaal van aangedaan, maar begrijp haar ten volle. Ze is ongeveer een jaartje bij ons, en wenste dat al van de eerste dag. Begin volgend jaar zou ze 91jaar worden, en is fysiek nog uitstekend. Maar ze had een tijd geleden een infarct of hersenbloeding meegemaakt, en kon geestelijk haar woorden niet meer plaatsen zodat het moeilijk was om nog een gesprek te voeren, voor ons om ze te verstaan en voor haar om iets uit te leggen. Wat voor haar heel frusstrerend is, en ik alle begrip voor heb. Ik droeg ze nauw aan het hart, omdat ik ze begreep. Waar andere ouderen het dikwijls moeilijk mee hebben, en dan hoorde ze daar niet bij, want die kunnen dikwijls weinig begrip tonen. Ze weende ook dikwijls en zei dan, ik wil mijn kop eraf met gebaren. Nu ze die keuze gemaakt heeft is ze heel gelukkig, eindelijk haar zin te krijgen. Wat niet van een leie dak ging vermits ze zich moeilijk kon uitdrukken. Ik ben blij voor haar maar zal ze hard missen. Ik heb haar bedankt omdat ik het mocht weten, op nog één persoon na. Want ik zou nogal verschoten zijn, daar te komen en het nieuws krijgen zonder dat ik afscheid had kunnen nemen. Vandaag ziet het er goed uit, en ga ik wandelen met een andere bewoonster, want het is weer eucharistieviering en gaat de groepswandeling niet door. Volgende week ook niet want dan is het zondag. Altijd wel iets. Alfy
Reacties op bericht (1)
05-11-2016
dag Alfy
ik lees hier af en toe helemaal bij , mooi zo'n dagboek en wat ben jij een bijzonder mens ! zo zijn er echt niet zoveel hoor ! dat afscheid nemen na " hun " beslissing , heb ik ook al meerdere malen van héél dichtbij meegemaakt , ergens is het zeer beklijvend , vooral als ze je heel " dicht " staan .... maar : zo wil ik het ook ! liefs
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
