Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
13-11-2016
Zondag
Gisteren zat ik om 9u20 al op de bus, in 't stad dan overgestapt dat ging allemaal vlot. De persoon waar de foto's voor waren die ik had bijgemaakt, stond nog op de hoek te wachten. Er kwam voor haar een bekende bijstaan, dan ben ik de kerk binnen gegaan. Ik kon de persoon nog groeten, en haar enige zus en schoonbroer stonden ernaast, heel veel verdriet natuurlijk. Veel nichten en neven want zelf was ze nooit getrouwd geweest en had geen kinderen. Het was een mooie dienst, met muziekale begeleiding van een zangeres, mooi. Ik was in die kerk nog nooit geweest, en vond het wel een mooie, zeer mooie glasramen ook. Naar het kerkhof ben ik niet mee geweest. Had redelijk vlug een bus terug naar 't stad, daar heb ik in de "Antwerp Inn" iets gegeten, in afwachting van mijn bus "die maar om 't uur kwam". Ik had gekozen voor de 730 omdat ik dan niet moet overstappen, ze had weer een snelheid we stegen juist niet op, en dat duurde 3 kwartier om aan Klina te zijn. Daar maar weer een koffie gedronken want bezoek begon maar van 14u30 op de meeste plaatsen is dat 14u. Ze was zo blij mij te zien, want ze had geen bezoek en verwachte het ook niet. Het was geen nieuwe heup, maar hebben het hersteld met een bout. Ze moest van haar bed naar de stoel, en was zo bang te stappen. Op een hoge leeftijd word je daar allemaal niet beter van integendeel. We zijn dan naar beneden een koffie gaan drinken, toen we dan besliste naar boven te gaan tegen etenstijd, wat ze niet doet, maar zou moeten, kwamen we haar vroegere poetsvrouw tegen. Ik ben dan iets later doorgegaan, met het gedacht ik heb seffens een bus!!! Nee dus verkeerd gekeken, en moest nog 3 kwartier wachten, want die kwam ook maar om 't uur. Van alles aan 't bedenken geweest om toch thuis te geraken, maar dat was allemaal zo omslachtig, dat wachten de enige oplossing was. Onderweg nog een broodje meegenomen, en na 18u was ik dan thuis. Vandaag ga ik naar gewoonte de frituur poetsen. Alfy
Reacties op bericht (1)
04-02-2020
Het was zo pijnlijk toen mijn vriend het uitmaakte
Het was zo pijnlijk toen mijn vriend het uitmaakte. Mijn vriend begon me te bedriegen met een meisje in de buurt en wanneer hij ooit wordt gesneden, ontkent hij het en zegt hij dat het gewoon vrienden zijn. Ik hou van hem, geloofde en vertrouwde hem, hij was mijn alles en ik kon geen dag blijven zonder van hem te horen. Op 7 november ging ik naar zijn huis zonder hem op de hoogte te brengen en toen zag ik hem met een meisje dat ik altijd vermoedde, waar seks zonder de deur te sluiten. Ik huilde en verliet die nacht zijn huis, ik kon niet slapen, ik huilde de hele nacht en hij belde me niet. Het was alsof mijn wereld ten einde was, dus deed ik onderzoek op internet en zag ik mensen getuigen van het goede werk van Lord Bubuza, dus nam ik contact met hem op en vertelde ik mijn problemen. Hij reageerde en vertelde me wat ik moest doen en ik zorgde voor alles wat hij nodig had en hij verzekerde me dat Tim naar me terug zou komen smeken. 15 uur nadat alles was gedaan, kwam mijn vriend Tim naar mijn huis, huilde en smeekte me om hem te vergeven. Ik dacht dat ik droomde toen ik me Lord Bubuza beloofde. Ik ben nu gelukkig getrouwd met Tim en we leven gelukkig. Er is een God op aarde en dat is Lord Bubuza.. Neem contact met hem op Whats App-nummer:: +1 505 569 0396 of e-mail: lordbubuzamiraclework@hotmail.com
04-02-2020, 16:01 geschreven door Cindy Van Benjamin
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
