Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
23-03-2017
Donderdag
Gisteren waren we nog eens het park rondgewandeld. Hebben nu veel foto's gemaakt van kruinen van bomen. Zo kaal zijn het ook kunstwerken, en staan er mooie stukken tussen. Mijn man had zijn camerake bij, en we begonnen met een meesje te trekken dat voor ne keer duidelijk was en stil zat. Maar zijn camera stond niet juist, dus geen meesje haha. Natuurlijk de Oranjerie binnen, het was wel nog fris op de rand van koud door de wind. Er waren wel veel wandelaars. Thuisgekomen meteen weer een kleine strijk gedaan. Foto's weer bewerkt, ik had er uiteindelijk met de gsm getrokken "zet ze weer opzij". Op FB had Indra met leuk gereageerd, en dacht ik ga haar eens vragen hoe het in Londen is? Toen ze zei dat er een kleine aanslag was geweest, ik had nog geen nieuws gezien. Ze hadden geluk ze waren niet in de buurt! een 20min er vanaf, de dag ervoor waren ze daar wel. Ze moesten een uur tevoet terug naar hun hotel, omdat het openbaar vervoer was stilgelegd. Normaal hadden ze ook een paar uur vrij, maar nu moesten ze binnen blijven. Voor de slachtoffers is het veel erger natuurlijk, naar Londen kan je altijd terug. Vorige week was een andere kleindochter daar, je mag er niet aan denken, zoon is al bezorgd over zijn dochter in Belgrado, 'k zal blij zijn als die week voorbij is zei hij maandag nog aan de telefoon. Met dit soort zaken zullen we ook moeten leren leven vanaf nu spijtig genoeg, en als ge dan nog van die gevaarlijke leiders hebt zoals in turkijë en Amerika nu, wat staat ons dan nog te wachten . Voort gaan met uw leven zeggen ze dan, maar het zal toch mensen tegenhouden, of je kinderen weer overbeschermen. Vandaag ga ik boodschappen doen voor ons, maar eerst nog voor de bewoner wat papieren in orde brengen, dat moet eerst gebeuren. Er staan weer een paar drukke dagen voor de deur. Alfy
Reacties op bericht (2)
25-03-2017
Bedankt voor u bezoekje
25-03-2017, 11:19 geschreven door Dirk
23-03-2017
ach Alfy ,
ik zat ook weer even in de " piepzak " , mijn jongste reist twee maal per maand de wereld rond , al die vliegvelden en vliegtuigen , ik wil steeds weten waar hij is , 't is erger dan vroeger geworden ... gelukkig was je kleindochter er niet dichtbij ! heel veel liefs van mij
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.