Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
07-05-2017
Zondag
Voor een bepaald koppel die altijd in het hoekje zaten, zal het even wennen worden zeiden ze, maar voor de rest was het beter. Ben met mijn maatje naar 't dorp gewandeld, het was geen gezellig weer om naar 't park te gaan. Buiten komen is uiteindelijk het voornaamste, ze was heel blij. Nu is er iemand overleden dat ik heel triest vind, ik had het aan die persoon niet gezien. Zijn vrouwtje is al dementerend, en hij was heel lief voor haar. Ik denk ook dat hij haar liever had overleefd, maar dat heb je niet in de hand. Het ene moment dringt het door bij haar, het andere moment niet. Toen hij een tijd geleden in de kliniek had gelegen, was ze helemaal over haar toeren dat hij weg was, nu komt hij niet meer terug, heel triest. Gisteren hebben we een kleine wandeling gemaakt, en zijn we in Den Horst gaan eten. Nadien heb ik me bezig gehouden, met nrs in mijn oude telefoon te steken en op de simkaart te plaatsen, omdat ik die weer ga gebruiken. Uiteindelijk is die veel simpeler in gebruik en kan er ook foto's mee maken. Bij die andere mankeerde er wat aan het geluid van de gesprekken, het was moeilijk nog iets te verstaan. Nadien nog een strijk gedaan. Vandaag trekken we weer naar de frituur, en rijd ik langs een andere weg om over een nieuw fietspad te rijden, wat ook hoog tijd werd. Dat was oorspronkelijk, denkelijk een voetpad? waar ze later gezegd hebben "en nu is het fietspad" zo hebben ze dat op vele plaatsen opgelost in Antwerpen, een witte lijn op 't voetpad en ge had een fietspad en dan nog in slechte staat voor beiden. Alfy
Reacties op bericht (1)
07-05-2017
jij zal dat wel veel meemaken hé
ik dacht verleden week ook even dat het zover was ... gelukkig niet , is er nog hoop ! veel liefs
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
