Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
22-06-2017
Donderdag
Gisteren zijn we naar Brugge geweest. We waren vroeger klaar dan voorzien, en zijn dan maar vertrokken. Zo kwamen we in Brugge al om 10u30 aan. De terminus van de bussen was volledig vernieuwd. Om te beginnen was de temperatuur nog te doen. We zijn naar de fietsenwinkel geweest waar we voor gekomen waren, en veel rondgewandeld. Op de middag wilden we gaan eten, maar het eerste restaurant was alles behalve blij dat we binnen wilde zitten dus zijn we verder gegaan, het tweede ook, maar die waren minder arrogant en lieten ons doen. "Waar is de tijd van klant is koning" We zijn nog verder rond gegaan, en hebben ook een boottochtje gemaakt, dat gaf toch een beetje frisse wind en dan bekeken we het eens van een andere kant. Er waren veel opstaplaatsen, en met lange rijen maar wij hadden geluk bij de tweede lichting te zijn. Want het was in de zon wachten. Nadien nog wat rond gegaan, en dan zijn we in een crémerieke iets gaan eten. Warme appeltaart met ijs, met zeer vriendelijke bediening, dat kost geen geld en maakt een wereld van verschil. Ik kende het zaakje nog van een bezoekje met mijn Engelsevrienden, zij hebben veel keus in cupcakejes. Nadien zijn we langs het gekende en pittig Stoofstraatje, terug naar de statie gewandeld. Hebben daar nog iets fris gedronken, voor we de trein opgingen. Op de trein was het koel en goed te doen, maar toen we in Antwerpen uitstapte, kwamen we in een oven terecht. Aan de Terminus nog iets gedronken, want we gingen nog lang moeten wachten!! maar uiteindelijk waren we vlug weg en met de juiste bus, waarop het ook bloedheet was, gelukkig zat ze niet zo vol. En bij het stilstaan zette hij de deuren open, wat ook iets hielp. Mijn man zijn hemd was helemaal nat, wat hij nog nooit heeft gehad. Om 19u waren we thuis, en was het goed geweest. Na het nieuws, meteen aan de foto's begonnen, die weer opzij staan. Alfy
Reacties op bericht (1)
22-06-2017
wat spijtig Alfy , dat ze niet klant vriendelijk waren in mijn vaders stad !
een boot tochtje op de reitjes is in zo'n weer wel een aanrader hé !
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
