Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
03-08-2017
Woensdag
Vandaag was het een echte rampdag. 4u25 is het beginnen regenen en het viel er goed uit. We waren wel verwittigd, dus daar moeten we niet over zagen. Het begon al bij het vertrek, iemand had iets vergeten op de kamer en kreeg haar deur niet meer open. Dan waren we weg en op één van die smalle wegen reed onze bus eigenlijk te snel en juist op een bocht scheelde geen haar of we botste met een lokale bus. Wij moesten iets naar achter, en de auto's achter de andere bus ook zodat de bus ook naar achter kon. Dat liep nog goed af. In onze eerste stop Torquay, kregen we van de gids uitleg, maar dat interesseerde niemand, enorm veel wind en regen "was langs de zee" iedereen goed nat, en wilde het liefst zo rap mogelijk een koffie gaan drinken. Ondertussen kwam het nieuws, dat onze busschaufeur zijn rechterspiegel kwijt was??. Dus dat moest eerst hersteld worden. We zijn op de tijd dat het moest bijeen gekomen, en na beslissen, met een lokale bus naar onze volgende bestemming "Brixham" gereden. Natuurlijk iedereen naar boven, en had ik het geluk op de eerste rij te zitten. In Brixham, bij een vissershaven, kregen we weer uitleg wat overbodig was. Mede door het slechte weer. Ondertussen weer slecht nieuws, op zijn weg naar ons zat de busschaufeur in een file, er was een truck op zijn zij gaan liggen, het klonk zo Belgisch. Nu was het gewoon afwachten wanneer dat ging opgelost geraken. 16u45 moesten we bijeen komen, en om 17u gingen de winkeltjes toe. Winkeltjes zoals aan de zee. Gelukkig was daar een pub-eethuis, dlat open bleef. En hebben we op kosten van Verhoeven, een drank gekregen. En kwam om 18u het verlossende nieuws dat ons bus er was. 19u15 waren we dan thuis na toch weer een snelle rit. Om 20u konden we dan eten, en zaten onze Engelse vrienden al te wachten. Daar hebben we nog samen bij een drink in de bar, nog gezellig mee gepraat. Zij hadden dan een taxi genomen terug naar hun hotel, morgen zien we hen opnieuw. En nu weer ons goed bed in, want slapen doe ik hier goed. Alfy
Reacties op bericht (1)
03-08-2017
Rampdag
Dat was het dagje wel, maar het is allemaal goed afgelopen. Je zal wel goed slapen, maar korte nachten denk :)
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
