Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
26-11-2017
Zondag
Toen ik gisteren op Intensieve kwam, was mijn man verlegt naar een kamer met meer mensen, maar nog altijd intensieve. Hij heeft daar geen oog dichtgedaan, te veel licht, en lawaai in zekere zin van kamergenoten, en personeel, briefing en afwisseling van wacht. Nu rond de middag in de frituur kreeg ik telefoon van hem, was hij weer verplaatst naar een gewone kamer met 2. Na de frituur heb ik in de cafetaria een broodje gegeten en taske koffie gedronken, en was het tijd om naar boven te gaan. Hopelijk gaat het nu beter om te slapen?, want hij heeft nog altijd 2 baxters en zuurstof, dus draaien zal moeilijk zijn. Hij was zo wat "kruitje roer me niet" wat niet gezellig was. Dochter en schoonzoon zijn ook nog langs geweest en konden het mee ondervinden, als zij verder moesten voor de frituur ben ik iets later ook naar huis gegaan. Want zag dat niet zitten om van 14u tot 19u30 naast het bed te zitten. Het was vrij koud op de fiets en wind tegen. Ik heb dan een machine was ingestoken en mij omgekleed, wat op de PC gewerkt, en weer besloten tevoet te gaan tot aan de 65 zo was ik daar om 18u terug in de kliniek. Nu zag hij dingen op de muur die er niet waren, en ben naar een verpleger gegaan om te horen wat het kon zijn? hij dacht zijn zuurstofgehalte te laag, maar dat was niet de rede want die stond goed. Is het omdat die muur kortbij staat, en hij er altijd op ziet? Want nu vanavond belde hij om iets mee te brengen morgen, en zei hij dat die muur nog zotter werd. 'k Weet niet wat ik ervan moet denken. Onze zoon, kleindochter en lief uit Limburg, waren ook langs geweest terwijl ik weg was. Zij gingen naar 't sportpaleis, naar een optreden van Depeche Mode. Om 19u20 ben ik weer huiswaarts gekeerd, de bus miste ik voor mijn neus. Ben dan tot op de baan gegaan en tram 3 kwam af, die heb ik dan genomen voor één halte, en dan weer verder tevoet, deze keer was ik niet de enige want ik zag in de verte een paraplu. Ikzelf had een poncho aan, zowel heen als terug had ik regen, maar dat deert me niet. Zal ik weer goed slapen. Alfy
Reacties op bericht (1)
27-11-2017
oei
je hebt al 't een en 't ander meegemaakt in de week dat ik niet kwam lezen ! hoop dat het goed komt met je man , als hij dingen ziet die er niet zijn .. courage hoor , ik kom morgen weer kijken , liefs Ani
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
