Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
19-02-2018
Maandag
Ben al langs de Delhaize geweest voor mijn vast klantje. Had mijn camerake weer geplaatst maar het liet me weer in de steek. Ik wil veel opnemen voor mijn Engelse vrienden, om ze wat van de omgeving te tonen waar we wonen. Gisteren nog met de mensen van Project Malawi gesproken, en ga nog een kindje bijnemen. Ik heb aan hen de keuze gelaten welk kindje, zij kennen de kinderen. We hebben ook geen voorkeur jonge of meisje. Ze gingen zo vlug mogelijk een foto en naam doorgeven. Ze nemen ook geen pakketjes meer mee, wat ik goed vind. Want een kind dat je juist maar kent van een foto, is heel moeilijk iets voor te kopen. Plus niet alle kindjes hebben steun en hebben dan niets. Het is ook niet goed een kind te overladen met vanalles, ze zijn het niet gewoon. Ik heb een paar keer iets voor te schrijven of te kleuren meegegeven, toen ze kleiner was kreeg ik al eens een tekening. Een knuffel was er toen ook bij. Ze zijn meer met geld, zodat ze daar ter plaatse kunnen kopen wat het kind nodig heeft, en het is ook veel goedkoper. Ik vertrouw de mensen 100% omdat het rechtstreeks ter plaatse gaat, en wat zij daar al gerealiseerd hebben is heel mooi, en vraagt veel inzet en organisatie, ge moet het toch maar willen doen en aantrekken. Hoedje af. De pannenkoeken bakker en zijn vrouw vertrekken nu in maart, hij doet daar dan klusjes zoals schilderen, herstellingen. De reis op zich is al gedurfd, hoedje af voor deze mensen. Alfy
Reacties op bericht (1)
19-02-2018
zoiets in de aard ken ik ook Alfy
onze huisschilder gaat elk jaar zijn vakantie in zo'n school de hele tijd schilderen , ginder achter en een vriend van mijn trots woont al meer dan 25 jaar in Dominica , geeft daar les aan straatkinderen , we zamelen geregeld wat bij elkaar , want hij zelf kan maar om de zoveel jaar af komen ... dat is echt helpen , zonder er zelf rijk aan te worden , zoals je nu soms hoort hé ...
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
