Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
16-03-2018
Vrijdag
Woensdag om 8u30 zat ik al bij de pedicure, vandaar recht naar Creatos. Waar ik ook recht in de stoel kon, om 10u was ik al thuis. Het was mooi weer en dan zijn we nog eens naar 't park geweest, en de Oranjerie want volgende week zijn ze toe. En met goede vrijdag vroegen ze om niet te komen, omdat het dan te druk was door een grote groep die geresserveerd hebben. Gisteren was ik vroeg weg naar de Aldi, en vroeg terug thuis, en dan heb ik mijn strijk maar gedaan, weg is weg. Ik ben al met de fiets naar Oxfam geweest, moest maar één bakje hebben. In de Foyer blijft het rustig voor 't moment. Ik had paaseitjes gekocht om in de Foyer, bij de mensen hun drank te kunnen geven, maar zet die s avonds dan goed weg in een kast. Nu lag ik al in bed toen ik weer aan die bokaal met eitjes dacht? en 't chaen....waar zijn mijn koekjes????. Ik had daar 2 ongeopende dozen staan, één met galetjes en een ander met wafelkoekjes met créme. Luxe noem ik dat want anders is het gewoon speculaas Maar af en toe beslist de kok om een beter koekje te nemen. En die zijn nu spoorloos!!! ik kon daar meteen niet meer van slapen. Toen ik met mijn bakje terug kwam heb ik eerst rondgezien, waar het eventueel toch kon staan? maar ze waren weg. Ze zijn nu de camerabeelden aan 't bekijken of ze iets kunnen zien dat verdacht is, of echt betrappen. In de Foyer hangt geen camera, wat spijtig is, dat zou van mij direct mogen. Als ge niets verkeerd doet, moet ge ook gene schrik hebben dat het wordt gefilmd. Aan de balie staan ook eitjes, en ze konden op de beelden zien hoe die persoon van 166kg met de laatste eitjes zijn zakken vulde. Negen op tien keer als ik vertrek rond 18u zit hij nog in de hal, te wachten op zijn vader, die dan nog bij zijn moeder is. Voor wat ??? want hij is met de fiets en zijn vader met de auto. Alfy
Reacties op bericht (1)
17-03-2018
je niet te veel druk maken Alfy !
weer een winterse dag , en half Maart ! maar we maken er het beste van ! een lieve groet
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
Maar af en toe beslist de kok om een beter koekje te nemen. En die zijn nu spoorloos!!! ik kon daar meteen niet meer van slapen. Toen ik met mijn bakje terug kwam heb ik eerst rondgezien, waar het eventueel toch kon staan? maar ze waren weg. Ze zijn nu de camerabeelden aan 't bekijken of ze iets kunnen zien dat verdacht is, of echt betrappen. In de Foyer hangt geen camera, wat spijtig is, dat zou van mij direct mogen. Als ge niets verkeerd doet, moet ge ook gene schrik hebben dat het wordt gefilmd. Aan de balie staan ook eitjes, en ze konden op de beelden zien hoe die persoon van 166kg met de laatste eitjes zijn zakken vulde. Negen op tien keer als ik vertrek rond 18u zit hij nog in de hal, te wachten op zijn vader, die dan nog bij zijn moeder is. Voor wat ??? want hij is met de fiets en zijn vader met de auto. Alfy 
