Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
24-05-2018
Donderdag
Gisteren naar Leuven, het was goed aan 't regenen, maar hadden meteen een bus en in 't stad was het al over. In de statie nog een koffietje gedronken en de trein op. In Leuven hebben we nog een paar rennertjes gekocht voor mijn man zijn verzameling. En zijn dan al eens tot het Lemmensinstituut gewandeld, en ondertussen foto's genomen natuurlijk, het was heel zweterig weer. Onze lichte jas konden we al meteen uit doen. Dat laatste stuk is echt naar boven klimmen. Voor je er aan begint zie je Gasthuisberg liggen, een enorme kliniek waar ze nog aan 't bijbouwen zijn. Het Lemmens ligt mooi in 't groen. We zijn dan met de bus "die er genoeg zijn" terug naar de markt gereden, en hebben daar in "De Leffe" iets gegeten, wat we nog gedaan hebben. Wij zijn nogal trouwe klanten eens we iets goed vinden. Dan zijn we terug naar 't Lemmens gewandeld, om 15u was haar optreden voorzien. Eerst alle instrumenten stemmen en wachten tot de jury er is om te beginnen. Drie mannen en haar schooljuf. Ze is geslaagd met grote onderscheiding, al was ze zelf niet zo tevreden vooral over haar laatste solostuk. Wat voor ne leek een zwaar stuk is. Achteraf was het dan wachten op de resultaten van de jury, wat wel goed is dat je het meteen weet. Al was ze niet zo tevreden, ze ging het toch vieren s'avonds, er waren verschillende examen, voor zang, viool, trompet etc... Dan was het nog even wachten op haar juf die in gesprek was, om een foto te nemen, want daar krijgt ze nu geen les meer van, en heeft ze 5 jaar bijgezeten. Zij bleef in Leuven, en zijn wij met zoon en schoondochter aan de statie iets gaan eten, ondertussen was er weer een onweder bezig. We hadden maar over te steken en waren in het station, waar onze trein al klaarstond. In 't stad zouden we een uur moeten wachten hebben op onze bus, maar na een half uur kwam er een bus aan die via het centrum ging en zo goed als meteen vertrok, dus hebben we die maar genomen. Om 20u in Leuven vertrokken en om 22u15 pas thuis. Na wel een fijne dag gehad te hebben. Vandaag weer naar de Foyer. Foto's staan weer links. Alfy
Reacties op bericht (1)
26-05-2018
PROFICIAT !
ik heb eerst de foto's bekeken : PRACHTIG hoor ! veel gezien wat ik nooit zag in Leuven ( smile ) en dan : geweldig GROTE ONDERSCHEIDING ! ik ben zo blij voor jou en je kleindochter ! ik geniet ervan alsof het die van mij zijn , die zijn gisteren aan de examens begonnen ... afwachten dus , liefs
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
