Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
27-05-2018
Zondag
Gisteren kwamen we aan 't park, en mijn humeur zakte naar nul. Het was er zeer druk, iets dat ingericht was door een "school of gezinnenbond ?? " vossenjacht noemde het. Daar wou ik niet tussenzitten, want ik ken mijzelf dan maak ik me weer druk in dingen die ik zie die niet kunnen ofzo. En de Oranjerie, was sowieso weer toe "uitzonderlijk" plus dat zou dan ook niet te doen geweest zijn. Dan zijn we even het schaduwpark door gegaan, om langs de hoofdingang weer naar buiten te gaan. Mijn hormonen spelen dan parten, en dan heb ik even tijd nodig tot die terug inorde zijn. We hebben thuis dan iets gegeten, en dan ben ik beginnen strijken, met dit weer heb je rap wat bijeen. Vandaag ben ik dan de frituur gaan poetsen. Schoonzoon moest met zijn fritmobiel naar Nijlen. Aan de glasbak over de frituur, waren drie zwarte Afrikaanse vrouwen die wat in de glasbak gooide, en de overschot dat ze bijhadden van afval of wat ook werd er gewoon naast gezet. Er waren al twee grote geruite zakken bijgezet, maar dat heb ik niet zien gebeuren. Ze hadden ook de stadsfietsen komen aanvullen, waar dan weer ne kleine dacht dat hij op de kermis zat, terwijl die moeders daar dan bijzitten. Waar moet dat toch naartoe, en daar boei ik mij dan in op. Voor mij reed er een moeder met nen bakfiets met twee kinderen in, en zij zat te roken. Dat is in mijn ogen hetzelfde, als in de auto. En dan wat later sigaret op de grond. Vrijdag toen we stonden te wachten voor de begrafenis, stonden er ook nog veel te roken, waaronder een kleindochter die in haar laatste weken zwangerschap van haar eerste kindje was. Dan denk ik ook met alles wat ze rond roken zeggen de dag van vandaag, zou je toch slimmer moeten zijn. Vroeger waren we niet slimmer, maar nu. En daar maak ik mij allemaal druk om, ik zou beter wat onverschillig zijn, maar dat zit niet in mijn karakter. Alfy
Reacties op bericht (1)
29-05-2018
dat roken Alfy , wat doe jer aan , het is een verslaving
maar roken en zwanger zijn , niet goed , zeker niet . ik heb makkelijk praten heb nooit gerookt , en nooit bier gedronken , stel je voor , ik werd er vroeger voor uitgelachen ... voor saaie trien !maar ik moest geen drank om plezier te hebben en nog niet ... ik ben altijd een buiten beentje geweest blijkbaar ... smile ! veel liefs
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
