Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
19-07-2018
Donderdag
Gisteren waren we op tijd weg, om een ritje te maken naar "De Molen" in Oelegem. Achterin vertrokken en vele mooie grote villa's gezien in Schilde. Waar er vele een privebos bij hadden. De rit was zo'n 12km heen, het is daar bij De Molen, goed zitten met een glaasje wijn erbij. Later nog een kleinigheid gegeten en weer weg. Deze keer bleven we langs het Albert kanaal, en heb ik veel foto's gemaakt. Mijn man moest veel geduld hebben, om de 5min stoppen. Het was toch druk op 't kanaal. Foto's staan weer opzij. Ik was s morgens opgestaan, met iets onder mijn ooglid, het deed geen pijn maar irriteerde wel. Heb dan toch maar de oogarts gebeld en mocht wat later komen. Er zat iets heel klein onder, dat ze met een pincetje kon wegnemen. Nu moet ik wel druppeltjes en s avonds zalf in mijn oog doen tegen een ontsteking. Het was al 5jaar geleden dat ik een netvlies scheurtje had gehad, en volgens haar moet je dan zeker elk jaar op controle komen, want zelfs al is dat vast gelazerd, dan nog kan dat verder scheuren met blindheid tot gevolg. Dat was mij nooit gezegd, dus meteen een nieuwe afspraak gemaakt, want nu was ik tussenin genomen. Dat maakt dat ik niet bij mijn maatje in de kliniek ben geraakt, maar had wel gebeld. Als ze terug komt is het wel afwachten voor hoelang, eer ze terug vochtophoopt. Deze morgen al boodschappen gedaan, en parlines gaan halen voor een bewoonster die morgen verjaart en wil delen. In een Home is dat niet gemakkelijk, want wie wel en wie niet. Zo meteen weer weg. Alfy
Reacties op bericht (1)
21-07-2018
Goedemorgen
Stil verdriet
Zo heel goed verborgen
en dan weer niet
Stil verdriet
lijk soms verdwenen
maar echt verdwijnen doet het niet
Geschreven door Diego
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
