Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
08-08-2018
Woensdag
Gisteren was mijn man fietsen, en ben ik even alleen gegaan naar 't dorp. De straat is een week autovrij, voor een paar kleine herstellingen "ook tijdelijk" en dat is zalig. Je kon je op voorhand opgeven voor een standje met workshops, en nog attracties omdat ze toch afgesloten was. In de namiddag dan Foyer, waar het weer zeer warm was, maar buiten nog heter. En waar ik meteen glazen kon gaan verzamelen, had er geen één staan "bar zonder glazen" stel je voor, hier kan dat allemaal. En ja! ik kreeg een ventilator op grote voet, beter laat dan nooit. Niet dat het mij meteen verfrissing bracht, maar dan toch voor die enkele mensen. Vannacht om 23u45 begon dan het gedonder, met de wind al een eerste raam toegedaan op ons bureauke, uit schrik dat de paperassen zouden gaan vliegen. Het flitste en donderde zo hard, dat ik die andere ramen ook maar ben gaan sluiten, voor mijn eigen rust. Alleen de slaapkamerraam kon open blijven, wat al een geluk was. Laken of deken moest je niet hebben, dus op bed eruit, terug erop terug eruit, zo is het een tijdje gegaan. Als je dacht het is over begon het opnieuw, ene knal dacht ik die is ingeslagen zo hard. Maar we hebben toch geen sirene gehoord. Vrije dag vandaag, maar ga toch eerst langs Oxfam. De fruitdrankjes zijn in trek bij de mensen. Ondertussen heeft de zon zich al laten zien want afkoelen zal nog niet voor vandaag zijn, hier binnen was het 28gr deze morgen. Alfy
Reacties op bericht (1)
08-08-2018
Hoi Alfy
Bedankt voor je bezoekje aan mijn blog, Leuk dat jij je mij nog herinnerde. Nu ik je ook weer een beetje bij gelezen heb, beginnen bij mij ook weer lichtjes te branden Je schrijft trouw elke dag. bewondering hoor
Groetjes van Loewiesa
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.