Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
17-10-2018
Woensdag
Maandag in de voormiddag gestreken, en in de namiddag de Foyer waar het druk was geweest voor ne maandag. Dan duurt de opkuis ook langer, omdat ge dan weinig tijd hebt tussenin de afwas bij te houden. Zondag met de verkiezingen was het nog drukker geweest, al goed dat ik toen niet moest werken. Nu gisteren was het iets rustiger, s morgens nog een klein strijkje gedaan. En s middags fritjes gebakken, die van de Aldi zijn zeer lekker. Al veel servetten gevouwd want met de drukte worden die ook niet bijgehouden. Nu gisteren ontdekte ik nat in mijn ijskastje, en zag ik dat het vriesvak één klomp ijs was. Had de klusjesman erbij geroepen, hij wou dat wat loskappen, maar onder het werk is dat ook onbegonnen werk. Ik zei laat je gerief maar liggen, ik zal mij daar vanavond wel mee bezig houden. Stekker uittrekken alleen was ook niet genoeg. Dus na mijn gewoon werk ben ik eraan begonnen met goede moed. Juist twee uren ben ik daarmee bezig geweest, ik zat precies op Antartica, heel der ijsblokken, mijn afwasbak lag vol. Dan alles nog proper en droog gemaakt, en kon ik naar huis, dat was 20u, deze keer doodmoe en stijf natuurlijk. Om 22u lag ik al in bed, heb navenant redelijk geslapen, maar alles aan mijn lijf deed pijn als ik mij verdraaide. Nog twee keer even eruit gemoeten, voor een lichte kramp in mijn voet, maar voor de rest gaat alles goed Bij het bewegen verminderen die pijnen, zo meteen ne warme douche, de fiets op naar de Colruyt en alles werkt dan weer en voel ik niets meer. Zo zit ik ineen, al goed. Alfy
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.