Man 78 ik 76j Wij zijn ouders van 2zonen en een dochter. En grootouders van 3 kleindochters en een kleinzoon.
Onze zoon Patrick Getekend door een bewoner van 93jaar
De zussen Evi en Ine
Zeer mooie tekening van Bomma Zelk! Bomma van Ine en Evi, hier nog aan het werken aan Ine haar trouwkleed. Gelukkig heeft ze dat nog mogen meemaken
Sigrid en Indra
Bompa en achterkleinkind Linda. Linda in Februari geboren, en in september zelfde jaar is bompa overleden. Bomma was jaar daarvoor gestorven, ook in september. Ouders van mijn moeder.
Linda "Lynn" is de dochter van mijn oudeste zus, in februari overleden.
Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
Kleindochters
Evi Indra Ine
Katjes Evi
Yvonne 21j en oudste zoon René 1j 1971
Stress-mannetje mijnen favoriet
Onze Kunstenaars in actie
Kleindochter Indra
Kleindochter Evi
Laat me los
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
28-03-2020
Zaterdag
Was er weer vroeg uit vandaag. Nog voor ik klaar was had ik onze staanlamp al hersteld, met een noodsituatie. De knipper of dimmer deed het niet meer, bij het aansteken plofte het uit. Maar dat heb ik nu opgelost met alles ertussen uit te gooien! en een blokje tussen te plaatsen. Het zit nu in een stekker die ge kunt aan en uit zetten, want het moet gemakkelijk blijven Vroeger had ik dat reserve in huis, want dingen die kapot gingen sneed ik de draad af met of zonder knipper en hield dat als reserve. Ik was op dat gebied nogal ne verzamelaar, zo ging dat ook met moeren of vijzen die nog goed waren, als ik dan iets nodig had moest ik maar naar mijn fietsenkot te gaan om iets te zoeken. Nu met zoveel jaren ouder te zijn en klein te wonen, verzamel ik zo niet meer. En als je in je gezin links of rechts gaat helpen neem je als eens dingen mee, zodat zij die niet moesten kopen. Ik ga vandaag toch weer zien wat ik aan mijn draperieën kan doen, om toch iets zinnigs te doen. als ik niet naar de winkel moet kom ik niet buiten, want wandelen in drukke parken heb ik geen zin voor. Mijn man is al een paar dagen een klein toerke gaan doen met zijn gewone fiets, een klein uurtje en weer binnen. Want vooral hij heeft die beweging nodig. Heb ook wat aan chatten geweest met iemand van de animatie in verband met een kleedje dat ik twee weken geleden al had afgegeven, voor de poppemie "kindje" van de gesloten afdeling. En dat is eindelijk in orde! heb een zeer mooie foto doorgestuurd gekregen, die ik zal opslagen als een herrinnering. Alfy
Reacties op bericht (2)
29-03-2020
dag Alfy
zo zit mijn oudste zus 97 j , met een beertje paddington , als haar kleine jongen , dan knuffelt ze hem en spreekt hem toe . blij dat alles goed gaat met jullie ! hier ook ! zeer veel wind wel , zeer koud ! veel liefs
29-03-2020, 10:41 geschreven door ani
28-03-2020
. . .
Mooi gebaar van ook die mensen nog wat vreugde te schenken, zo te zien was het echt wel meegevallen ! Je moet er maar aan denken om het te doen en vooral een goed hart hebben en daar mag je zeker van zijn dat dit het geval is ! Nog een fijn weekend, had in de voorbije dagen niet zoveel tijd om langs te komen, groetjes en hou jullie gezond en vooral veilig.
Bompa en bomma grootouders moeders kant. Superlieve bomma, bompa was knorriger
Patrick
27-12-1976--10-07-2006
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.
Vroeger had ik dat reserve in huis, want dingen die kapot gingen sneed ik de draad af met of zonder knipper en hield dat als reserve. Ik was op dat gebied nogal ne verzamelaar, zo ging dat ook met moeren of vijzen die nog goed waren, als ik dan iets nodig had moest ik maar naar mijn fietsenkot te gaan om iets te zoeken. Nu met zoveel jaren ouder te zijn en klein te wonen, verzamel ik zo niet meer. En als je in je gezin links of rechts gaat helpen neem je als eens dingen mee, zodat zij die niet moesten kopen. Ik ga vandaag toch weer zien wat ik aan mijn draperieën kan doen, om toch iets zinnigs te doen. als ik niet naar de winkel moet kom ik niet buiten, want wandelen in drukke parken heb ik geen zin voor. Mijn man is al een paar dagen een klein toerke gaan doen met zijn gewone fiets, een klein uurtje en weer binnen. Want vooral hij heeft die beweging nodig. Heb ook wat aan chatten geweest met iemand van de animatie in verband met een kleedje dat ik twee weken geleden al had afgegeven, voor de poppemie "kindje" van de gesloten afdeling. En dat is eindelijk in orde! heb een zeer mooie foto doorgestuurd gekregen, die ik zal opslagen als een herrinnering. Alfy 
