|
Al goed dat we vandaag het Zwitsers referendum hebben om ons wat op te vrolijken, want in eigen land rommelt het bij de politieke schildwachten van de Vlaamse beweging. We moeten dat niet verbloemen. Gisteren heerste er tevredenheid, vandaag heeft met zijn ontslag uit het partijbestuur, Frank Vanhecke bij heel wat mensen opnieuw onzekerheid gezaaid.
We laten hieronder het woord aan senator Freddy van Gaever met ene stuk dat op zijn webstejk verscheen onder de titel "Bravo, , geen lid van de Antwerpse gemeenteraad, wél lid van Partijraad
Een van onze trouwe lezers reageerde in een persoonlijke mail als volgt : Het lijkt wel een café bij Angeltjes waar na elke tournée generale een applaus weerklinkt. Ik heb het feest niet willen bederven. Dat je ingrijpt tegen n'importe qui die de blog komt bezeiken is je goed recht en zeker aangewezen. (...) .Weet dat ik jouw initiatief een goed hart toe draag ofschoon ik bij sommige reacties uit ergernis of beleefdheid de andere kant moet uit kijken.
Lezers van mijn "site" weten goed dat ik hier zeer zelden iets schrijf over wat er in onze partij gebeurt. Daarvoor zijn er talrijke andere mandatarissen die dit regelmatig doen en die bovendien nog betere informatie hebben als ik. Toch wil ik even terugkomen op de partijraad van gisteren waarvan ik één van het honderdtal aanwezigen was.
Iedereen weet inmiddels dat ongeveer één maand geleden Voorzitter Valkeniers slechts circa 50% van de stemmen achter zijn voorstel kreeg hetgeen feitelijk onvoldoende was. Binnen de maand echter heeft hij de klus geklaard en klom bij een nieuwe stemming van circa 50 naar circa 70% of in wiskundige termen een stijging van 40% op één maand. "Il faut le faire!"
In de studentenwereld staat 70% voor "onderscheiding" en daarvoor willen er véél tekenen. Ik weet nog zeer goed hoe fier ik was toen ik bijna een halve eeuw geleden tijdens een "tweede zit" (ik had aan de eerste niet deelgenomen) als eerste en met "onderscheiding" mijn eerste licenciaatsdiploma behaalde. Maar vandaag lees ik in het NIEUWSBLAD op Zondag onder een titel "AMPER 70 procent" we citeren "Het verlies: Valkeniers' voorstel voor een afgeslankt partijbestuur oogstte amper 70% van de stemmen.'ongebruikelijk voor een partij die doorgaans met 95 a 99 procent van de stemmen de besluiten van de top goedkeurt'
Dit noem ik nu riooljournalistiek. Hoe durven ze toch. Vroeger verweet dat soort journalisten dat het Vlaams Blok ondemocratisch was hetgeen door zogenaamde Stalinistische scores werd bewezen. Wanneer nu het tegenovergestelde wordt bewezen beschouwen ze een verkiezingsuitslag van een voorzitter die 70% behaalt als een verlies. Amper 70%. Proficiat Neuwsblad. Doe zo voort. U bent een schitterend bewijs dat er een steeds grotere noodzaak bestaat in Vlaanderen voor een werkelijk "onafhankelijke" krant.
Zo lees ik ook uit een krant dat Marie-Rose Morel een onverkiesbare plaats had gekregen bij de verkiezingen voor het Europese parlement! Dit is wederom de waarheid geweld aan doen. Ik heb vanop afstand de hele saga met Marie-Rose wat kunnen volgen. Voor mij begon dit toen ik op zekere dag een oproep kreeg van FDW om te helpen bij het trachten binnenhalen van deze talentvolle jonge politica. Ik zie me daar in de "reuze living" van Morels ouders nog zitten. Of het iets heeft bijgebracht heb ik nooit juist geweten maar enkele dagen later kreeg ik wel een bedanktelefoontje van FDW met de melding dat wat Marie-Rose betrof "het blijkbaar "in de sacoche" was!"
Daarna ging alles razend snel. Ze kreeg een verkiesbare plaats voor het Vlaams Parlement en met de door FDW dagelijks aangevoerde brandstof ging haar stijging in de hierarchie van de partij als een raket de hoogte in. Zelfs Marijke Dillen ging tot verbazing van velen een "rij naar achter" in het Vlaams Parlement en Marie-Rose mocht naast haar grote sponsor op de eerste rij plaats nemen. Tevens werd ze gebombardeerd tot vice-fractieleider. Het kon niet meer op.
We kunnen ons dan ook voorstellen wat voor een gezicht FDW moet getrokken hebben toen hij wat later op de frontpagina van "Het Laatste Nieuws" kon vernemen dat zijn tijd feitelijk voorbij was en er nu andere kleppers dienden te komen en een andere koers diende te worden gevaren!! We zullen nooit weten of Marie-Rose er toen reeds aan dacht om snel ondervoorzitter of zelfs de eerste vrouwelijke voorzitter van de partij te kunnen worden maar wat we wel weten is dat dit intervieuw, volgens onze bescheiden mening,haar grootste fout is geweest. Het getuigde in de eerste plaats van een grote vorm van ondankbaarheid.
De rest is geschiedenis. De wrijvingen met FDW hadden als gevolg dat ze zich niet meer thuis voelde in het "Vlaams Parlement" en haar mening terzake regelmatig ventileerde in "de boekskens". Europa bleek de oplossing. Samen met één van haar verdedigers Frank Van Hecke namen ze samen de twee beste plaatsen in namelijk de eerste en de laatste. Ik kan er van meespreken aangezien ik zelf voor de Provinciale verkiezingen vorige maal eveneens de laatste plaats kreeg toegewezen. Alhoewel iedereen wist dat ik dat mandaat nooit kon opnemen wegens onverenigbaarheid met het mandaat van Vlaams Parlementslid enerzijds en ik voor dat mandaat zo goed als geen campagne voerde(wat ik wel deed voor het mandaat van Gemeenteraadslid) behaalde ik toch nog méér dan 17.000 voorkeurstemmen in één provincie! Natuurlijk hoofdzakelijk te danken aan die begeerde "laatste" plaats.
Wat er evenwel WEL is gebeurd is het feit dat FDW waarschijnlijk eens wou laten zien hoe de verhoudingen binnen de partij WERKELIJK lagen. Hij ging op een veel slechtere VOORLAATSTE plaats staan en behaalde 150584stemmen. Aangezien iedereen wist dat FDW niet naar Straatsburg zou gaan ging zijn plaats naar de eerste opvolger en dat was Filip Claeys en niet Marie-Rose met haar verdienstelijke 108629 stemmen. Ik denk dat het zo is gegaan. Ik was trouwens zelf overtuigd van het feit en heb dit aan velen verteld "voor de verkiezingen" dat ik er zeker van was dat het Frank en Marie-Rose zouden zijn die de twee eerste zetels in de wacht zouden slepen. Zelfs voor mij was de monsterscore van Filip op een voorlaatste plaats een verrassing.
Wat er daarna allemaal is gebeurd is irrelevant maar heeft de partij zeker schade toegebracht. Door de stemming van gisteren is en wat men er ook mag over vertellen véél goedgemaakt. Het siert Marie-Rose dat ze tijdig heeft ingezien dat ze altans zeker voorlopig een strijd tegen FDW niet kan winnen. Ik wil haar verklaring graag geloven dat ze onze partij "graag ziet" en hoop dat ze in de toekomst ook in die zin zal handelen. Ze blijft een van onze talentvolste dames en we kunnen dergelijk materiaal zeer goed gebruiken in de toekomst om ons gebouw terug te verstevigen. De eerste periode van Marie-Rose bij het Vlaams belang is gisteren afgesloten. Nu ze aan de tweede periode begint en voor zover ze haar belofte gestand houdt twijfel ik er niet aan, samen met velen, dat ze bij de eerste volgende verkiezingen het Vlaams Belang zal kunnen vertegenwoordigen hetzij in Europa; hetzij in de Senaat; hetzij als Volksvertegenwoordiger of Vlaams Parlementslid. Het belangrijkste feit is echter dat Bruno Valkeniers nu en gesteund door een ruime meerderheid terug kan gaan bouwen aan een nieuw elan van onze partij. Dat kan maar lukken als talenten zoals er zovelen zijn bij het Vlaams Belang alle neuzen in dezelfde richting zetten en het eigenbelang wat vergeten.
Freddy van Gaever
Senator (en geen lid van de Antwerpse gemeenteraad)
|
