Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek. Ik waardeer het zeer als jullie geen te zware buttons plaatsen..een kleintje mag natuurlijk wel hé
Zoeken in blog
BERENJOSKE ...even wegdromen
handgemaakte nostalgische teddyberen Een teddybeer geeft troost en warmte. Hij is al meer dan een eeuw de toeverlaat van jong en oud.
06-03-2012
Meer dan 80 jaar geleden...
...verschenen de verhalen van Winnie the Pooh. Wie kent hem niet..de honinggele beer met rode trui. Uit de boeken van A.A. Milnes.
"Sommigen hebben verstand, anderen niet" zegt Winnie the Pooh en dat is nu eenmaal zo. Hijzelf vindt dat hij een beer met niet veel verstand is. Maar dat stoort hem niet, zegt hij in zijn verhalen. Bijen verschalken om aan hun honing te kunnen, of een oude grijze ezel een nieuwe staart geven..Winnie heeft altijd wel een idee. En zo is hij al meer dan 75 jaar de lieveling van jong en oud.
In feite begonnen de belevenissen van het beertje al in 1925. In de Kerstuitgave van de Londoner Evening verscheen een "goede nacht" verhaaltje onder de titel Winnie the Pooh.
Het was het eerste hoofdstuk van een boek dat ongeveer 10 maanden later verscheen. Niemand, en zeker Alan Alexander Milne niet, kon vermoeden dat nu, tientallen jaren later, het in 33 talen verschijnt en er miljoenen van verkocht werden.
Heb de berichtjes in mijn gastenboek een beetje geordend. Betekent zéker niet dat ik niet graag berichtjes ontvang... hoe meer bezoekers hoe liever. Maar het werd allemaal zo onoverzichtelijk.
Pure nostalgie...deze teddybeer. Iedereen zou zo'n geduldige vriend moeten hebben. 35 cm hoog en gemaakt uit Helmbold mohair met antieke uitstraling. Teddyberen maken blijft boeiend. Het resultaat is telkens weer verrassend.
Ik denk niet soms aan je. Ik denk elke dag aan je. Ik mis je niet minder, maar meer. Je bent er steeds langer niet. Ik denk aan je als ik wakker word. Ik denk aan je als de kraan lekt. Ik denk aan je als de koelkast leeg is, of de koekjes bederven in de doos. Ik denk aan je als de zon schijnt. Als ik zo graag met je wil fietsen, als ik zo graag met je buiten wilde zitten
Ik denk aan je als iemand zomaar zegt: ''alles goed....?'' Nooit meer is alles goed. Soms gaat het beter dan anders. De ene dag is mijn gemis zachter dan de andere. Sinds anderen zeggen: ''het is maar beter zo, hij is goed af,hij heeft niet veel geleden , het was niet veel meer...?'' verlang ik nog meer naar je. Mijn dag is beter als je naam wordt genoemd. Als ik merk: je wordt niet vergeten.
Ik vond dit gedichtje op het internet.. er staat geen naam bij maar het kon niet beter omschreven worden na bijna een jaar nu....
Jette is genaaid uit Helmbold mohair. Deze mohair heeft een antieke look door het speciale productieproces. Hij is ook zeer geliefd bij maaksters van mini-beertjes. ******* 26 cm groot is ze en kijk eens naar de prachtige suedine van de pootjes en oortjes. Een stukje suedine dat ik toevallig kocht op een berenbeurs en sindsdien nergens nog vinden kan. Het lapje is bijna opgebruikt.
TWINKEL (zoals een sterretje) zit ongeduldig te wachten tot de sint geweest is, en nu kan hij eindelijk op de foto. Handgebreide muts en sjaal en kleine kerstboom met kraaltjes én ster.
Een voor over één oor en eentje met gaatjes om de oortjes door te steken... Sjaaltje met échte sierspeld. en nu de teddybeer nog tijdig klaar krijgen !!
Charmant teddybeertje ca. 30 cm Genaaid uit sparse mohair - zoals jullie al weten, mijn favoriet materiaal omdat het zo'n oude uitstraling heeft. De voetjes en handjes zijn uit suedine. Het jurkje is een stukje van een bruidsjurk, afgezet met satijnen lintje en een kantje aan de zoom. Friemelwerk, dat wel.. maar oh zo parmantig.
Berenjoske, die naam kreeg ik ....Hij past écht bij me. Niet wat mijn karakter betreft wat dat is nogal vinnig. Ik woon te Hasselt en na mijn pensioen heb ik avondlessen gevolgd bij Mogibeer. Al bij de eerste stappen was ik verloren. Mijn grootste hobby blijft natuurlijk het teddyberen maken, tot rust komen en creatief bezig zijn. Maar ik maak ook graag tijd voor de kleinkinderen, lezen, wandelen, reizen, tekenen, vrijwilligerswerk....teveel om op te noemen. De dagen zijn te kort.. maar dat fenomeen kennen jullie zeker en vast ook.
