|
Overpeinzingen van een Moeder
Het valt me zwaar, mijn kinderen los te laten
die ik gedragen heb, vanaf hun pril begin
onder en in mijn hart
Ik heb ze leren praten ze leren kijken
Ik mocht ze wijzen op de mooie dingen
als ze verdrietig waren nam ik ze op schoot
Ik wist dat ook voor hen de tijd zou komen
dat ze als man op eigen benen zouden staan
vergeten zouden zij hun kinderdromen
ze zouden los van mij een andere kant opgaan
Och ja ik heb het allemaal geweten
ik had me naar ik dacht er goed op voorbereid
Maar waarom wil een Moeder liefst vergeten
dat eenmaal ieder kind zijn eigen leven leidt?
Nel Benschop(1918)
Categorie:lesjes van Adromaplace
|
blogpauze
