Ik ben andrea
Ik ben een vrouw en woon in () en mijn beroep is .
Ik ben geboren op 16/01/1944 en ben nu dus 80 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: mijn hobbys zijn dieren in het bijzonder honden en katten,.
ben al 42 jaar gehuwd met mijn man roger,heb 2 kinderen en 3 kleinkinderen
en mijn 2 katers zorro en rosse
Een huisdier in je huis, is geheid ter meerdere opluistering en blijheid. Waar de wereld op vele plekken reeds is vergeven mag men zich verheugen in deze wezens, ons gegeven.
Daar hoeft men niet melodramatisch over te doen , want in 's mens zeer grote legioen wordt dit niet altijd op de juiste waarde nagemeten en bestaat het vaak slechts uit water en toegesmeten eten.
Met de jaren en de toegenomen veranderende structuur nam ook het legioen der dieren toe met het uur . Niet altijd werden voor hen de noden onderkend en raakte ook niet iedereen aan dat idee gewend .
Echter, als je al oud bent en nog niet der dagen zat dan wordt je leven verrijkt door het bezit van hond of kat. Het is daarom van een bejaardenhuis een loffelijk streven zijn inwoners tezamen met dit levende bezit dus nog 'echt' te laten leven !!
Garry Kay uit het Britse York moet zijn terriër Ratty aan de ketting leggen. Ratty heeft namelijk de vreemde gewoonte om met de bus naar de pub te gaan.
Twee keer per week trok de terrier naar de Black Bull pub waar hij worstjes kreeg van de barmeid. Toen beesten niet langer welkom waren in de pub, zocht Ratty zich een nieuw stamcafé: the Rose and Crown Pub.
"Maar nu moet ik hem echt thuis houden", vertelt z'n baasje. "Ik snap niet hoe hij het doet, maar hij raakt altijd probleemloos op café. Het enige probleem is dat hij nooit zelf weer thuis geraakt..."
Een hond is de beste vriend van de mens, en sommige baasjes hebben alles over voor hun huisdier. Lola, een Yorkshire terrier uit het Britse Essex, is mogelijk de meest verwende hond van Groot-Brittannië. Baasje Louise, die Lola twee jaar geleden in huis haalde, spendeerde al duizenden euro's aan haar oogappel.
Lola Love Lola heeft een garderobe met honderden outfits, die per stuk minstens 70 euro waard zijn. Een keer per week mag de 'Yorkie' naar het schoonheidssalon waar haar vacht gewassen, gedroogd en gekamd wordt. Ze krijgt er ook een manicure en een massage. Om het af te maken wordt Lola besproeid met een parfum, dat speciaal voor haar samengesteld is. Een flesje 'Lola Love' kost 12 euro.
De viervoeter heeft haar eigen hemelbed, met kasjmieren dekens en kussens van 370 euro per stuk. In haar handgemaakte, keramieken eetbakje, dat 180 euro kostte, krijgt ze enkel de beste maaltijden voorgeschoteld. Voor haar wandelingen kan Lola kiezen uit acht verschillende halsbanden, waar baasje Lola in totaal 1.500 euro voor betaald heeft. Als het hondje te moe is om te wandelen, wordt ze gedragen in een designer-draagtas, die toch zo'n 1.500 euro kost.
Louise is overduidelijk dol op haar hondje. Toen ze de pup zes maanden in huis had, besloot ze haar goedbetaalde job bij Reuters op te geven en een hondenboetiek te openen. Ook toekomstige vriendjes van de 27-jarige Louise zijn gewaarschuwd: Lola zal voor haar altijd op de eerste plek komen. Op twee jaar tijd heeft Louise aan kleren, accessoires, speelgoed, verzorging, dierenartsrekeningen en eten ongeveer 90.000 euro opgedaan.
Het Antwerps OCMW gaat voortaan honden inschakelen als hulp voor animatoren en kinesisten in rusthuizen. In de zeventien rust- en verzorgingstehuizen van het OCMW zullen verplegend personeel, animatoren, ergotherapeuten en bezoekers opgeleid worden om meer met honden om te gaan en via de dieren voor een beter contact met de rusthuisbewoners te zorgen. Daarvoor krijgt het OCMW de hulp van de organisatie Stadsbeest.
In Sydney heeft een hond een heldendaad verricht door twee kogels op te vangen voor zijn bejaarde baasje. Drie gemaskerde mannen drongen maandag de woning van een bejaarde man binnen, maar hadden daarbij niet gerekend op Rocky de Duitse herder.
De twee jaar oude Rocky, door zijn baasje omschreven als een lieve, betrouwbare familiehond, besloot over te gaan tot actie en viel de indringers aan. Rocky moest zijn heldhaftige daad bijna met zijn eigen dood bekopen. De mannen schoten de hond tijdens het gevecht tot twee keer toe in de borst.
"Geen waakhond" "Rocky is een echte held", zo zegt een bekende van het baasje. "Rocky is namelijk absoluut geen waakhond. Hij is rustig, lief en likt je als je binnenkomt. Het is verbazingwekkend dat Rocky de indringers heeft aangevallen. Hij heeft het leven van zijn baasje gered", aldus de bekende.
Vandaag is Rocky geopereerd en zijn de twee kogels uit zijn lichaam verwijderd. Volgens de dierenarts maakt de hond het naar omstandigheden goed.
Altijd al willen weten wat het betekent als een hond opgewonden hijgt terwijl hij speelt, of terwijl hij wacht tot hij wordt uitgelaten? Een Amerikaanse dierendeskundige denkt het antwoord te hebben gevonden: de hond lacht.
Waar of niet, het geluid heeft in ieder geval een rustgevende uitwerking op soortgenoten. Onderzoekster Patricia Simonet van Northcentral University in Prescott, Arizona, is erachter gekomen dat blaffende honden in een kennel binnen een minuut stilvallen als ze door luidsprekers opgetogen hondengehijg (oftewel, hondengelach) te horen krijgen
Wij liepen samen hand in hand over die mooie hei het was droog en de zon die scheen dus we waren ook blij De rode en gele maar ook de groene blaadjes aan de boom en op de grond dat was het gene wat ik nou zo mooi vond wandelen met dit weer is erg gezond We zijn ook nog naar het bos geweest en het was geweldig met al die gekleurde paddestoelen op de grond daar vonden we kastanjes en eikels maar ook beukennootjes om me heen Het was er mooi en ook gezellig ik vond het een feest er zaten een hoop dieren op het zachte en groene mos Maar als de winter straks door zet zijn de dieren weer de klos ik hoop voor hun dat het niet te streng zal zijn want dan zijn er veel dieren met pijn Ondanks m'n zorg voor de dieren had ik toch een fijne dag we liepen daar met een stralende lach een dag om niet gauw te vergeten en dat lied laat ik jou ook graag weten
"Als je tegen dieren praat, spreken ze met jou en leren jullie elkaar kennen. Als je niet tegen ze praat, leer je ze niet kennen. En wat je niet kent, boezemt je angst in. Wat je vreest vernietig je."
deze wereld is geschapen voor de mens en voor het dier voor de vogels en de apen die willen leven met plezier van een muisje tot konijn allemaal hebben ze recht om op deze wereld te zijn
nimmer mag een dier nog sterven voor een proef of voor zijn vacht en helemaal niet onnodig voor de jacht soms met al die ziektes in ons mooie land loopt het weleens een beetje uit de hand dat dieren die niet ziek zijn,maar toevallig eenden zijn toch maar moeten doodgaan,dat doet mijn hart veel pijn
zal het dan ooit zover nog komen.dat ook de mens moet sterven omdat hij van een zieke soortgenoot een virus zou kunnen erven??????
Katten poetsen en likken hun vacht vaak wel een paar uur per dag. Soms gaan ze dit echter overdrijven en likken en bijten ze net zo lang tot er bloederige en kale plekken ontstaan. Het is dan van belang dat je snel de oorzaak vindt zodat je er iets aan kan doen.
Bij deze drang, ook wel excessief likken genoemd, is likken bijna een verslaving geworden. Het kan verschillende oorzaken hebben. Allereerst moet je de dierenarts laten onderzoeken of de kat geen huidparasieten of voedselallergie heeft.
Vaak ligt de oorzaak echter meer op het psychische gebied, stress kan een grote boosdoener zijn. Een verhuizing, verbouwing, veel harde muziek, andere werktijden baas en een nieuwe huisgenoot kunnen die stress veroorzaken. Verveling kan ook tot poetsgekte leiden.
Het is van belang als er veranderingen zijn geweest om extra met je kat te spelen, veel aandacht te geven en hem extra te verwennen. Als je kat alleen is kan het ook aan verveling liggen, dan kan een andere kat in huis nemen misschien uitkomst bieden.
Deze witte Amerikaans-Canadeese witte herder zag het levenslicht op 18 mei 1996. Als kleinste pup uit een nest van acht vonden we haar het meest aantrekkelijke hondje uit de nest. Naar huis samen met onze zwarte Tess ,Tess een groenendaler die de kleine Ina meteen onder haar hoede nam. Na de traditionele beslommeringen die er met een jonge pup aan te pas kwamen, was zij een leergierige en zeer actieve hond die graag liep, apporteerde en door de bossen draafde. Al gauw kon zij in de hondenschool de verschillende klassen doorlopen om op het einde meer dan eenmaal haar brevet van gehoorzaamheid te behalen. Ina was een zeer sociale hond die met iedereen zowel volwassenen als kinderen en andere honden het zeer goed kon vinden. Meer dan eens kwamen bij Tess en Ina de vriendinnen op bezoek. Daarmee bedoel ik de alaskan malemute Nasdaq en de duitse scheper Zenith. Onder hun vier was het best te doen zolang Tess maar de scepter kon zwaaien . Want Ina was een onderdanige witte herder. Een zeer plezierige hond om in huis te hebben ,goed luisteren ,zeer trouw en zeer aanhankelijk; wat wil een baasje nog meer . Maar nadat Ina in haar leven op een enkele keer na bijna nooit in aanraking met een dierenarts was geweest, begon zij in de late zomer van 2005 zich minderactief te gedragen . Ina was steeds een zeer actieve teef die het tijdens het lopen of wandelen nooit op een kilometer zag ,maar dan liet plotseling de activiteit zich afweten . Met een bezoek bij de dierearts bleek dat het om buikkolieken zou gaan. Na fotos en bloedonderzoek kwam er op dat ogenblik niet meer uit de bus, dus met de nodige medicatie zou dit euvel snel verholpen zijn. Maar na enkele dagen beterschap en later een nieuw bezoek bij de dierenarts bleek er wel meer aan de hand te zijn. Alle activiteiten zoals wandelen, eten werden haar teveel en op enkel dagen tijd zagen we haar met het uur achteruitgaan. Een leveraandoening (leverkanker) nam al haar energie weg. De eens zo levenslustige Ina had volgens de dierenarts geen pijn en daarom hebben we dan ook besloten om haar thuis in alle rust te laten inslapen . Een inspuiting was niet meer nodig aangezien zij tussen de mensen en dieren die van haar hielden vanzelf insliep. Ina was een fijne hond om te hebben.
Op weg naar huis, na een paar dagen in het ziekenhuis te hebben doorgebracht, overreed een inwoonster van Cadiz bijna een greyhound, die midden op de weg lag en die al een keer door een auto geraakt was. De hond was er slecht aan toe en kon haast niet bewegen.
Ondank het risico stopte ze haar auto aan de kant van de weg en probeerde hulp te krijgen via haar mobiele telefoon. Eerst probeerde ze de plaatselijke politie in Chiclana de la Frontera, die haar vriendelijk verzochten, contact op te nemen met de "refugio", het gemeentelijke hondenasiel. Dat deed ze. Ze kreeg te horen, dat ze niet konden komen om het gewonde dier op te halen. Ze moest het maar alleen doen en de arme hond zelf naar Puerto Real brengen. Toen dacht ze erover, milieuzaken te bellen....waarom niet? Dat deed ze dus, maar de ambtenaar die de telefoon opnam vertelde haar, dat deze zaak niet onder hun verantwoordelijkheid viel. Het leek allemaal een boze droom en in een laatste poging, belde ze de plaatselijke dierenkliniek "Purina" in El Puerto de Santa Maria. Weer werd ze geconfronteerd met: "Sorry, maar we kunnen er niets aan doen".
Wanhopig vanwege de vreselijke toestand van het dier, dat ze, om het te beschermen tegen de kou, inmiddels in een deken had gewikkeld die ze in haar auto had, herinnerde ze zich plotseling, als in een droom, dat er een organisatie voor dierenbescherming was in Cadiz. Ze vroeg Kimba om hulp en zonder tijd te verliezen, zijn ze erheen gegaan om zowel de jongedame als de gewonde greyhound te hulp te schieten. Diegenen die hun hulp geweigerd hebben omdat ze vonden, dat het niet hun verantwoordelijkheid was, zouden zich de ogen uit het hoofd moeten schamen. De plaatselijke politieman, de medewerker van het gemeentelijke asiel, de ambtenaar bij milieuzaken, de dierenkliniek.... iedereen die het arme dier hulp weigerde zou zich moeten schamen voor wat hij gedaan heeft, voor het de rug toekeren aan een levend wezen, dat hun hulp nodig had. Eens hebben ze misschien zelf wel hulp nodig en krijgen ze het niet, door het egoïsme en de harteloosheid van sommige mensen.
Vandaag (29 januari 2005) is Santiago, zoals de geredde greyhound inmiddels genoemd is, geopereerd en is hij, thuis bij één van de vrijwilligers van Kimba, aan het bijkomen van zijn gruwelijke belevenissen.
Santiago krijgt, als hij hersteld is, een familie buiten Spanje.
Vissers op het Franse eiland Réunion gebruiken levende honden en katten als aas.
Réunion is onderdeel van Frankrijk en haaien worden er als een delicatesse beschouwd. Het eiland ligt 800 km te oosten van Madagaskar en heeft een omtrek van 207 KM. Er lopen ongeveer 1500 zwerfhonden rond, sommige vissers zien in deze zwerfhonden niets meer dan een goedkope manier om met levend aas op haaien te vissen. Vishaken worden door snuiten en poten geslagen en vervolgens worden de honden aan een vislijn te water gelaten.
Op Réunion is de Franse wetgeving van kracht. Op het gebruiken van honden en katten als levend aas staat twee jaar gevangenisstraf, maar veroordelingen komen zelden voor. Een aantal lokale en Franse organisaties is opgestaan om de Franse overheid zover te krijgen de delinquenten structureel aan te pakken. Zover is het nog niet, in de afgelopen maanden zijn er zeker 40 honden aangetroffen, die het slachtoffer zijn geworden van deze lugubere manier van vissen. Concrete cijfers over het totaal aantal honden dat jaarlijks als levend aas gebruikt wordt, is moeilijk te geven, het bewijsmateriaal is vaak al verdwenen. Schattingen lopen uiteen van 140 tot 160 dieren per jaar.