Boodschappen aan Luisa Piccarreta

Vol 2 - 15/8/1899: Naastenliefde ordent alle deugden. De Maagd Maria opgenomen in de Hemel. Het ‘Weesgegroet’ samen met Jezus.

Jezus: Mijn geliefde, vanmorgen ben Ik gekomen om alle deugden in je hart op orde te brengen. De andere deugden mogen van elkaar gescheiden blijven, maar naastenliefde bindt en ordent alles. Dit wil Ik in je doen - om naastenliefde te ordenen.

Ik zei tegen Hem: Mijn enige Goeds, hoe kun je dit doen aangezien ik zo slecht ben en vol gebreken en onvolmaaktheden? Als naastenliefde orde is, zijn die gebreken en zonden dan geen wanorde die mijn ziel helemaal rommelig en op zijn kop houdt?

Jezus: Ik zal alles zuiveren, en naastenliefde zal alles op orde brengen. Bovendien, wanneer Ik een ziel laat deelnemen in de pijnen van Mijn Lijden kunnen er geen doodzonden zijn; hoogstens enkele dagelijkse onvrijwillige gebreken, maar Mijn Liefde, die vuur is, zal alles verteren wat onvolmaakt is in je ziel.

Het leek er dus op dat Jezus mij zuiverde en alles in mij ordende; toen goot Hij uit Zijn Hart als een stroompje honing in het mijne, en met die honing bevochtigde Hij heel mijn innerlijk, op zo'n manier dat alles wat in mij was geordend, verenigd bleef en voorzien van het kenmerk van naastenliefde.

Hierna voelde ik dat ik uit mezelf ging naar het hemelgewelf, samen met mijn liefhebbende Jezus. Het leek alsof alles feestelijk was: Hemel, aarde en Vagevuur. Allen werden overspoeld met een nieuwe vreugde en gejuich. Vele zielen verlieten het Vagevuur en bereikten als bliksemschichten de Hemel om aanwezig te zijn bij het Feest van onze Koningin-Moeder. Ook ik wurmde me door die immense menigte mensen – Engelen, Heiligen en zielen uit het Vagevuur die reeds in de nieuwe Hemel waren.

Het was zo immens, dat de hemel die we zien, vergeleken met die, mij een klein gaatje leek. Maar terwijl ik rondkeek, kon ik niets anders zien dan een zeer schitterende zon die haar stralen verspreidde, die door mij heen drongen, op zo'n manier dat ik als kristal werd; zo erg zelfs dat mijn kleine vlekjes heel duidelijk verschenen, evenals de oneindige afstand die bestaat tussen Schepper en schepsel. Meer nog, aangezien elk van die stralen zijn afdruk had: sommige schetsten de Heiligheid van God, sommige de zuiverheid, sommige de kracht, sommige de wijsheid en alle andere deugden en eigenschappen van God. Bij het zien van haar nietigheid, haar ellende en haar armoede, zou de ziel zich vernietigd voelen, en in plaats van te kijken, zou ze neervallen met haar gezicht op de grond, voor die Eeuwige Zon die niemand kan trotseren.

Maar wat meer is, om het Feest van de Tenhemelopneming van onze Koningin-Moeder te zien, moest men van binnenuit die zon kijken, zozeer leek de Allerheiligste Maagd ondergedompeld in God. in feite kon men, als men vanaf andere punten keek, niets zien. Terwijl ik in deze staat van vernietiging was voor die Goddelijke Zon, zei Baby Jezus, die in de armen van de Koningin-Moeder was gehouden, tegen mij:

Onze Moeder is in de Hemel; aan jou geef ik het ambt om te handelen als Mijn Moeder op aarde. En aangezien Mijn leven voortdurend onderhevig is aan minachting, aan armoede, aan pijn, aan het in de steek gelaten worden van mensen, en Mijn Moeder Mijn trouwe metgezel was in al deze pijnen, terwijl Ik op aarde was, - niet alleen dit, maar ze probeerde om Mij in alles verlichting te brengen, voor zover Haar krachten in staat waren - zo moet ook jij handelen als Mijn Moeder. Je zult Mij trouw gezelschap houden in al Mijn pijn, zoveel mogelijk in Mijn plaats lijden; en waar je niet kunt komen, zul je proberen Mij op zijn minst verfrissing te geven. Weet echter dat Ik wil dat jullie allen op Mij gericht zijn. Ik zal zelfs jaloers zijn op je adem. Als je het niet voor Mij doet; en als Ik zie dat je het niet doet met de bedoeling om Mij tevreden te stellen, zal Ik je geen vrede en geen rust geven.

Hierna begon ik op te treden als Zijn moeder, maar – o, hoeveel aandacht was er nodig om Hem tevreden te stellen! Om Hem tevreden te zien, kon men niet eens een blik werpen op een andere plaats. Nu wilde Hij slapen, nu wilde Hij drinken, nu wilde Hij met liefkozingen worden toegejuicht; en ik moest klaar zijn voor alles wat Hij wilde. Nu zou Hij zeggen: Mijn mama, Mijn hoofd doet pijn - o alsjeblieft, verlicht Me!; en onmiddellijk controleerde ik Zijn hoofd en als ik wat doornen vond, verwijderde ik ze, en door mijn armen onder Zijn hoofd te leggen, liet ik Hem rusten. Terwijl ik Hem liet rusten, stond Hij plotseling op en zei: Ik voel een gewicht en een lijden in mijn Hart, tot het punt dat ik het gevoel heb dat Ik sterf. Kijk eens wat daarbinnen is. En toen ik de binnenkant van Zijn Hart observeerde, vond ik alle instrumenten van het Lijden. Ik verwijderde ze één voor één en plaatste ze in mijn hart. Toen ik Hem opgelucht zag, begon ik Hem te strelen en te kussen, en ik zei Hem: Mijn enige schat, je liet me niet eens kijken naar het Feest van Tenhemelopneming van onze Koningin-Moeder of luisteren naar de eerste lofzangen die de Engelen en Heiligen zongen toen Ze het Paradijs binnenging.

Jezus: De eerste lofzang die ze voor Mijn Moeder zongen was het 'Wees gegroet', want in het 'Wees gegroet' worden de mooiste lofprijzingen, de grootste eerbetuigingen en de vreugde die Ze voelde toen ze Moeder van God werd, vernieuwd. Laten we het daarom samen bidden om Haar te eren, en wanneer je naar het Paradijs komt, zal Ik je het laten ervaren alsof je het samen met de Engelen en Heiligen voor de eerste keer in de Hemel hebt gebeden.

Daarom baden we samen het eerste deel van het Weesgegroet. O, wat was het teder en ontroerend om onze Allerheiligste Moeder samen met Haar geliefde Zoon te begroeten! Elk woord dat Hij zei droeg een immens licht, waardoor men veel dingen over de Allerheiligste Maagd kon begrijpen. Maar wie kan ze allemaal zeggen – vooral vanwege mijn onvermogen? Daarom liet ik ze zwijgend voorbijgaan.

Vol 2 - 18/8/1899 Waarheid brengt de ziel op orde.

Jezus: Mijn woord is niet alleen waarheid, maar ook licht, en als een licht een donkere kamer binnenkomt – wat doet het dan? Het verdrijft de duisternis en maakt onderscheid tussen de voorwerpen die erin staan, of ze lelijk of mooi zijn, of er orde of wanorde heerst, en op basis van de manier waarop die kamer wordt gevonden, beoordeelt men de persoon die er in zit. Het menselijk leven is de donkere kamer, en wanneer het licht van waarheid een ziel binnentreedt, verdrijft het de duisternis – dat wil zeggen, het doet haar onderscheid maken tussen wat waar is en wat onwaar is, het tijdelijke van het eeuwige, op zo’n manier dat ze zelf ondeugden uit zich afwerpt en de orde van deugden in zich plaatst.

Aangezien Mijn licht heilig is - het is Mijn Goddelijkheid zelf - kan ze niets anders overbrengen dan Heiligheid en orde, en daarom voelt de ziel licht van geduld, van nederigheid, van liefdadigheid en dergelijke die uit haarzelf komen. Als Mijn woord deze tekenen in jou voortbrengt, waarom zou je dan bang zijn?

Hierna liet Jezus me horen hoe Hij tot de Vader voor mij aan het bidden was: Heilige Vader, ik bid U voor deze ziel - laat het zo zijn dat ze Onze Allerheiligste Wil perfect in alles vervult. Laat het zijn, o aanbiddelijke Vader, dat haar daden zo in overeenstemming zijn met de Mijne, dat de ene niet van de andere kan worden onderscheiden, zodat Ik kan volbrengen wat Ik voor haar heb bedoeld.

Maar wie kan zeggen hoeveel kracht ik voelde toen dit gebed van Jezus mij doordrenkte? Ik voelde dat mijn ziel bekleed was met zo'n kracht, dat het me niet zou hebben bekommerd om duizend martelaarschappen te lijden om de Allerheiligste Wil van God te vervullen, als dit was wat Hij wilde. Moge de Heer altijd worden dank gezegd, die zoveel barmhartigheid gebruikt voor deze arme zondaar.