Paus Johannes Paulus II en de moordaanslagen

Paus Johannes Paulus II trad in 1978 toe tot het pausdom als een fervent sporter, die van wandelen en zwemmen hield. De 58-jarige was buitengewoon gezond en actief voor zijn leeftijd en jogde in de Vaticaanse tuinen tot afgrijzen van het Vaticaanse personeel, dat hem vertelde dat zijn joggen gezien kon worden door toeristen die naar de top van de koepel van de Sint-Pietersbasiliek klimmen. Het antwoord van de Paus was, volgens berichten in de media, "En dan?” Toen de kosten van het installeren van een zwembad in zijn zomerresidentie door Kardinalen in twijfel werden getrokken, grapte hij dat het "goedkoper was dan een ander conclaaf".

De overduidelijke fysieke fitheid en het uiterlijk van Johannes Paulus leverden veel commentaar op in de media na zijn verkiezing, die zijn gezondheid en slanke figuur vergeleek met de slechte gezondheid van Johannes Paulus I en Paulus VI, de zwaarlijvigheid van Paus Johannes XXIII en de voortdurende kwalen van Pius XII.

Maar na meer dan 25 jaar op de Pauselijke troon, twee moordpogingen en een aantal vormen van kanker, ging de lichamelijke gezondheid van Johannes Paulus achteruit.

De eerste moordaanslag

Op 13 mei 1981 werd Paus Johannes Paulus op het Sint-Pietersplein in Vaticaanstad neergeschoten en gewond door Mehmet Ali Ağca terwijl hij het plein betrad. De Paus werd twee keer getroffen en leed ernstig bloedverlies. Ağca werd onmiddellijk aangehouden en later door een Italiaanse rechtbank veroordeeld tot levenslang. De Paus vergaf later Ağca voor de moordaanslag. Hij kreeg gratie van de Italiaanse president Carlo Azeglio Ciampi op verzoek van de Paus en werd in juni 2000 naar Turkije gedeporteerd. Ağca bekeerde zich in 2007 tot het Rooms-Katholicisme.

De moordaanslag in 1981 zorgde ervoor dat zijn algehele gezondheid een ferme deuk had gekregen, meer dan destijds algemeen bekend was bij het publiek. Hij werd in allerijl opgenomen in de Agostino Gemelli kliniek om een spoedoperatie te ondergaan, hij ervoer een ernstige bloeding die leidde tot een gevaarlijke daling van de bloeddruk en tot een hartstilstand, die echter met succes werd gedefibrilleerd. Hij ontving de ziekenzalving (Laatste Riten). Ondanks problemen met uitgebreide bloedtransfusies, was de operatie uiteindelijk succesvol. De kogel was volledig door het lichaam gegaan, doorboorde de darmen en maakte een colostoma noodzakelijk. Ondanks dat de artsen tegen omkering waren met het argument dat de Paus nog steeds te zwak was door de CMV-infectie die hij had opgelopen door de bloedtransfusies, negeerde de Paus zijn artsen. Hij zei "Ik wil niet half dood en half levend doorgaan", en de operatie werd met succes uitgevoerd op 5 augustus 1981.

Eén van de kogels die Paus Johannes Paulus had getroffen werd later verwerkt in de kroon van het beeld van OLVrouw van Fatima in het Heiligdom te Portugal.

De dag van de moordaanslag: 13 mei 1981

Vanaf augustus 1980 begon Ağca, onder de alias Vilperi, kriskras door het Middellandse Zeegebied te reizen, waarbij hij paspoorten en identiteiten veranderde, misschien om zijn vertrekpunt in Sofia, Bulgarije, te verbergen. Hij kwam Rome binnen op 10 mei 1981, met de trein vanuit Milaan. Volgens Ağca's latere getuigenis ontmoette hij drie handlangers in Rome, een mede-Turk en twee Bulgaren, en de operatie stond onder leiding van Zilo Vassilev, de Bulgaarse militaire attaché in Italië. Hij zei dat hij deze missie had gekregen van de Turkse maffioso Bekir Çelenk in Bulgarije. Volgens Ağca was het plan voor hem en de back-up schutter Oral Çelik om het vuur te openen op de Paus op het Sint-Pietersplein en te ontsnappen naar de Bulgaarse ambassade onder de dekking van de paniek.

Op 13 mei zat Ağca op het plein ansichtkaarten te schrijven en te wachten tot de paus arriveerde. Toen de paus door een menigte supporters ging, vuurde Ağca om 17:17 vier schoten af ​​met een semi-automatisch pistool, en verwondde hem ernstig. Hij vluchtte weg toen de menigte in shock was, maar werd gegrepen door de Vaticaanse veiligheidschef Camillo Cibin, een non, en verschillende toeschouwers die hem ervan weerhielden meer te schieten of te ontsnappen. Çelik raakte in paniek en vluchtte zonder zijn bom te laten ontploffen of het vuur te openen.

Ağca werd in juli 1981 veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf voor de moordaanslag, maar kreeg in juni 2000 op verzoek van de Paus gratie van de Italiaanse president Carlo Azeglio Ciampi. Vervolgens werd hij uitgeleverd aan Turkije, waar hij werd opgesloten voor de moord op de linkse journalist Abdi İpekçi in 1979 en voor twee bankovervallen in de jaren ‘70. Ağca werd op 18 januari 2010 vrijgelaten uit de gevangenis, na bijna 29 jaar achter de tralies.

Na de schietpartij vroeg Paus Johannes Paulus II mensen om "te bidden voor mijn broer [Ağca] ... die ik oprecht heb vergeven". In 1983 ontmoetten hij en Ağca elkaar en spraken privé in de Rebibbia-gevangenis in Rome, waar Ağca werd vastgehouden.

Ağca kuste naar verluidt de ring van de Paus aan het einde van hun bezoek. De Paus had in de loop der jaren ook contact met Ağca's familie en ontmoette zijn moeder in 1987 en zijn broer, Muezzin Ağca, tien jaar later. Hoewel Ağca zei dat "voor mij [de Paus] de incarnatie was van alles wat kapitalisme is", en hem probeerde te vermoorden, ontwikkelde Ağca een vriendschap met de Paus. Begin februari 2005, tijdens de ziekte van de Paus, stuurde Ağca een brief naar de Paus om hem het beste te wensen.

Motieven van de aanslag

Er bestaan verschillende theorieën over de moordaanslag. Een daarvan was dat de moordaanslag uit Moskou afkomstig was en dat de KGB de Bulgaarse en Oost-Duitse geheime diensten opdracht had gegeven om de missie uit te voeren. De Bulgaarse geheime dienst zou door de KGB zijn geïnstrueerd om de Paus te vermoorden vanwege zijn steun aan de Poolse Solidariteitsbeweging, die het beschouwde als één van de belangrijkste bedreigingen voor de Sovjethegemonie in Oost-Europa.

Ağca zelf heeft op verschillende tijdstippen meerdere tegenstrijdige verklaringen afgelegd over de moord. Na de moordaanslag beweerde Ağca terwijl hij in hechtenis zat dat hij voorafgaand aan de aanslag verschillende reizen had gemaakt naar Sofia, Bulgarije. Ağca verklaarde dat hij in Sofia ooit was benaderd door de Bulgaarse geheime dienst en de Turkse maffiosi, die hem drie miljoen Duitse mark aanboden om de paus te vermoorden. Le Monde diplomatique beweerde dat Abdullah Çatlı, een leider van de Grijze Wolven, de moordaanslag had georganiseerd "in ruil voor een bedrag van 3 miljoen Duitse Marken" voor de Grijze Wolven.

In Rome verklaarde Catli in 1985 tegenover de rechter 'dat hij was benaderd door de BND, de Duitse inlichtingendienst, die hem een mooie som geld zou hebben beloofd als hij de Russische en Bulgaarse diensten zou betrekken bij de moordaanslag op de Paus." Volgens de Italiaanse krant Corriere della Sera bevestigen documenten die zijn teruggevonden van voormalige Oost-Duitse inlichtingendiensten dat de moordaanslag op Paus Johannes Paulus II in 1981 was bevolen door de Sovjet-KGB en was toegewezen aan Bulgaarse en Oost-Duitse agenten van de Stasi om de operatie te coördineren en de sporen achteraf te verdoezelen.

Spionnen in het Vaticaan

In 2009 publiceerde journalist en voormalig legerinlichtingenofficier John Koehler ‘Spionnen in het Vaticaan: De koude oorlog van de Soviet Unie tegen de Katholieke Kerk. Koehler beweerde dat de poging "KGB-gesteund" was en geeft details op basis van Oost-Duitse en Poolse archieven.

Op 26 juni 2000 bracht Paus Johannes Paulus II het "Derde Geheim van Fatima" uit, waarin hij zei dat Ağca's moordaanslag de vervulling was van dit geheim. Dertien mei (de datum van de moordaanslag) is de verjaardag van de eerste verschijning van de Maagd Maria aan de drie kinderen van Fatima, iets wat de Paus altijd als belangrijk heeft beschouwd en zijn overleving op die dag toeschreef aan haar bescherming. Sommigen twijfelen aan de volledige onthulling door de Kerk van de inhoud van dit Geheim, omdat ze geloven dat het de Apocalyps voorspelde. Terwijl hij in voorlopige hechtenis zat, werd algemeen gemeld dat Ağca een obsessie met Fatima had ontwikkeld en riep hij het Vaticaan op om het Derde Geheim vrij te geven.

Op 31 maart 2005, slechts twee dagen voor de dood van de Paus, gaf Ağca een interview aan de Italiaanse krant La Repubblica. Hij beweerde te werken aan een boek over de moordaanslag. La Repubblica citeerde Ağca die uitvoerig beweerde dat hij handlangers in het Vaticaan had die hem hielpen bij de moordaanslag, door te zeggen "de duivel zit binnen de muur van het Vaticaan". Hij zei ook:

Veel berekenende politici maken zich zorgen over wat het onthullen van de volledige waarheid zou doen. Sommigen van hen vrezen dat het Vaticaan een geestelijke ineenstorting zal meemaken zoals de Berlijnse Muur. Laat me vragen, waarom onthullen de CIA, de Sismi, de Sisde en andere inlichtingendiensten de waarheid over de Orlandi-zaak niet?

In 2010 beweerde Mehmet Ali Ağca tegen de pers dat Kardinaal Agostino Casaroli de aanstichter was geweest van de moordaanslag op Paus Johannes Paulus II. Hij had ook eerder in 2006 gesuggereerd dat Paus Benedictus zou worden vermoord als hij het controversiële bezoek aan Turkije zou brengen. Volgens Ağca zou Kardinaal Bertone door de Kardinalen in Rome als nieuwe Paus worden gekozen.