Vol 2 - 9/9/1899: Geloof, hoop en liefde. De ziel, koninklijk paleis van God.

Jezus komt met een heel nieuwe verschijning. Het leek alsof een boomstam uit Zijn H. Hart kwam, dat drie verschillende wortels bevatte. Deze stam kwam uit Zijn Hart in het mijne, en toen de stam uit mijn hart kwam, vormde hij vele prachtige takken, beladen met bloemen, vruchten, parels en edelstenen, stralend als de meest schitterende sterren. Toen Hij Zichzelf in de schaduw van deze boom zag, amuseerde mijn liefhebbende Jezus zich volkomen; des te meer omdat er vele parels uit de boom vielen, die een prachtig sieraad vormden voor Zijn Allerheiligste Mensheid.

Jezus: Liefste dochter van mij, de drie wortels die je ziet, zijn Geloof, Hoop en Liefde. Het feit dat je deze stam uit Mij ziet komen en in je hart betekent dat er geen goeds is dat zielen bezitten dat niet van Mij komt. Na Geloof, Hoop en Liefde, is de eerste ontwikkeling van deze stam om bekend te maken dat al het goede van God komt, dat mensen niets van zichzelf hebben dan hun nietigheid, en dat deze nietigheid niets anders doet dan Mij de vrijheid geven om in hen binnen te gaan en te doen wat Ik wil. Er zijn echter andere nietige zielen, die tegen hun eigen menselijke wil ingaan. En omdat deze kennis ontbreekt, brengt de stam geen takken voort, noch vruchten, noch iets anders dat goed is.

De takken met al de bloemen, vruchten, parels en edelstenen, zijn allemaal verschillende deugden die een ziel kan bezitten. Wie heeft zo'n mooie boom tot leven gewekt? De wortels. Dit betekent dat geloof, hoop en liefde alles omarmen en alle deugden bevatten, zozeer zelfs dat ze daar worden geplaatst als basis en fundament van de boom, en zonder hen kan geen andere deugd worden voortgebracht.

Ik begreep ook dat de bloemen de deugden betekenen, de vruchten het lijden, en de parels en edelstenen het lijden uit pure liefde voor God. Daarom vormden die vallende parels dat mooie sieraad voor Onze Heer.

Terwijl Hij in de schaduw van deze boom zat, keek Jezus me aan met tederheid, helemaal vaderlijk, en bevangen door een golf van liefde. Hij omhelsde me stevig en zei: Wat ben je mooi! Je bent Mijn eenvoudige duif, Mijn geliefde woning, Mijn levende tempel, waarin Ik blij ben te genieten verenigd met de Vader en de Heilige Geest. Je voortdurende verlangen naar Mij verlicht en verfrist Mij van voortdurende beledigingen. die mensen Mij geven. Weet dat de liefde die Ik voor je heb zo groot is dat Ik gedwongen ben die voor een deel te verbergen, zodat je blijft leven. Sterker nog, als Ik het je zou laten zien, zou je niet meer kunnen leven; je zwakke natuur zou verteerd worden door de vlammen van Mijn Liefde.

Ik voelde me helemaal in de war en vernietigd, en ik voelde me wegzinken in de afgrond van mijn nietigheid, omdat ik mezelf helemaal onvolmaakt zag. Ik merkte vooral mijn ondankbaarheid en koelheid op bij de zovele genaden die de Heer mij schenkt. Maar ik hoop dat alles voor Zijn glorie en eer zal zijn, in de vaste hoop en vertrouwen dat Hij in een inspanning van Zijn liefde mijn hardheid zal overwinnen.