24/2 Wat moet je doen voor, gedurende en na de H. Communie? - Pr Ripperger (priester-exorcist) - Sensus Fidelium

Wat is de aard van het Heilig Sacrament? De Eucharistie is het lichaam, bloed, ziel en goddelijkheid van Christus.

De eerste is natuurlijk de goddelijkheid. Wanneer de priester in de Mis de consecratiewoorden uitspreekt is heeft de consecratie daadwerkelijk plaatsgevonden. De kerk gebruikt het woord transsubstantiatie. Er is feitelijk sprake van een inhoudelijke verandering. Er is eigenlijk een verandering van de substantie van brood of de substantie van wijn in het lichaam, bloed, ziel en goddelijkheid van Christus en dit betekent dat, ook al heeft de hostie de vorm van brood en wijn, kleur, smaak, dingen die nog steeds betrekking hebben op het brood, maar dat de inhoud feitelijk is veranderd.

Dit is iets dat uiteraard consistent is vanaf het allereerste begin, want Christus spreekt erover in Johannes 6, maar het komt ook voor bij de vroege kerkvaders. Ze praten er op dezelfde manier over. Van zodra de consecratie heeft plaatsgevonden is dit het Heilig Sacrament omdat God dan substantieel aanwezig is. Alle mensen in de Hemel die aanwezig zijn in Gods wezen, zijn ook aanwezig vanwege het feit dat het wezen van God nu werkelijk hier is. Het is de hele goddelijkheid.

St. Thomas zegt dat in de geconsacreerde hostie de werkelijke aanwezigheid van God samenvalt met de grenzen van de werkelijke hostie. Daarbuiten is Hij niet aanwezig, maar in de geconsacreerde hostie is hij dat wel in elk aspect ervan. De totaliteit van God is erin aanwezig. God is volledig aanwezig in alle stukjes van de geconsacreerde hostie, hoe klein ook. Daarom kun je de geconsacreerde hostie doormidden breken. Het punt is dat het nu volledig de goddelijkheid is. Het betekent dat alle heiligen en alle engelen in de hemel en alle mensen die in de hemel zijn, aanwezig zijn, zodra de geconsacreerde hostie aanwezig is, en ze in zekere zin in de kerk aanwezig zijn op de plaats waar de geconsacreerde hostie zich feitelijk bevindt.

Het betekent ook in relatie tot de Goddelijkheid, en zij zijn ook aanwezig krachtens het feit van de gelukzalige Visie, dat Gods wezen wordt tot in al hun intellect geprent en er is daarom altijd een aanwezigheid van God of de aanwezigheid van de gemeenschap van heiligen en engelen. Ze zijn in bepaalde zin met Hem verbonden, maar het betekent ook dat als Zijn goddelijkheid aanwezig is, dat de geconsacreerde hostie alwetend almachtig is, het is de geconsacreerde hostie dat de totaliteit van het bestaande universum in stand houdt en als de priester het vasthoudt, houdt hij feitelijk de Schepper en degene die de totaliteit van het bestaande universum in stand houdt, in zijn handen.

Als je in het Oude Testament naar de man kijkt die, net toen de Ark van het Verbond begon te kantelen, zijn hand uitstak om de Ark van het Verbond tegen te houden, God hem doodde omdat hij de Ark van het Verbond had aangeraakt. Dat is hoe ernstig het is als het om heilige dingen gaat. En hier hebben we het niet over de Ark van het Verbond. We hebben het over het Verbond zelf, omdat Christus, het Heilig Sacrament, in zekere zin de wet is. Hij is degene die de wet verspreidt. Hij verwekt de wet en hij is degene die de wet verspreidt in het Nieuwe Testament. Hij is degene met wie wij het Nieuwe Verbond hebben.

De totaliteit van God is hierin aanwezig, daarom is de Mis is de tijdloze deelname aan het Golgotha-offer. En tijdloos betekent dat we kijken naar de tijd, toen Christus aan het Kruis hing. Als we op dit punt de Mis opdragen en de hostie geconsacreerd is, het lichaam, bloed en ziel van Christus aanwezig is, er is sprake van een tijdloze deelname. Het betekent feitelijk dat dezelfde God die hier aanwezig is en aan het Kruis sterft, dezelfde is die in de Eucharistie is vervat. Door deze tijdloze deelname is het letterlijk alsof je op dat moment op Golgotha bent.

Wanneer we de communie ontvangen, ontvangen we niet alleen Zijn goddelijkheid, we ontvangen ook de ziel van Christus, we ontvangen het lichaam van Christus en dat is Zijn hele lichaam en Zijn bloed, allemaal in dezelfde geconsacreerde hostie. Dit herinnert ons aan wat Christus tegen de apostelen zei. Hij zei dat alle macht in Hemel en aarde aan Mij is gegeven, ga daarom en doop. De geconsacreerde hostie bevat de totaliteit van alle macht die moet worden uitgeoefend en die ooit zal worden uitgeoefend in het universum vanaf de tijd van Christus toen Hij ten Hemel opging. Dit betekent feitelijk dat de geconsacreerde hostie heel krachtig is.

Aangezien de Mis wordt opgedragen, is dit natuurlijk de representatie van het Golgotha-offer, tijdloos natuurlijk, maar het is een soort van het brengen van Gods aanwezigheid naar ons. We moeten ons er op een bepaalde manier op voorbereiden, omdat we het hebben over de grootste daad of het meest sublieme dat ooit in de geschiedenis van de mensheid heeft plaatsgevonden. Daarom moeten we de nodige eer geven, dat we de uitmuntendheid ervan erkennen. Kleed je op een manier die in verhouding staat tot deze zaak, zonder opzichtig te zijn. Het punt in dit alles is dat het ons uiteindelijk ontzag voor de Heer moet geven. Vrees voor de Heer is een eerbiedige erkenning dat we gemakkelijk in staat zijn God te beledigen door wat we doen.

Het Heilig Sacrament is iets is waar buitengewoon voorzichtig mee moet worden omgegaan, want de geconsacreerde hostie heeft de kracht om letterlijk het hele universum uit te roeien of simpelweg om ons leven letterlijk te ontnemen, zoals we zagen in de Ark van het Verbond. Het moet op een zeer betekenisvolle manier worden aangepakt en benaderd. Als we slordig of onzorgvuldig worden, trekt God Zijn gande in en kennen we een achteruitgang in ons geestelijk leven. Wanneer we ons voorbereiden op het ritueel van de Mis, betekent dit dat we de juiste bescheidenheid moeten hebben, dat we op de juiste manier gekleed moeten zijn als we ernaar toe gaan, ons gedrag eraan aanpassen en niet praten in Mis.Voordat je naar de Mis gaat, moet je proberen er voldoende tijd voordien te zijn, goed gekleed, met een correct gedrag, en dan moet er een goede spirituele voorbereiding hieraan voorafgaan, die tweeledig is:

1 Je moet de strijdbijl begraven met alle andere mensen en ze vergeven voordat je naar de Mis komt. Er mag niets tussen God en ons komen.

2 We moeten ons innerlijk voorbereiden door zowel onze gezindheid als emotioneel en dat zal door onze overweging gebeuren, zodat onze emoties worden onderworpen en ondergeschikt aan de rede, maar ook dat ons intellect goed gefocust is en we niet worden afgeleid.

Er moet dus een goede voorbereiding zijn: door te bidden waar God wordt gevraagd om ons te helpen niet afgeleid te worden. Niet alleen maar naar binnen rennen en dan naar de Mis gaan en dan naar buiten rennen. Focus je op de mysteriën vooraleer je binnengaat en dat heeft uiteraard betrekking op de Mis als het om het Heilig Sacrament gaat. Als we naar binnen rennen, zijn we afgeleid. De structuur van een afleiding is in feite het nastreven van een minder goed boven een groter goed. Je streeft eigenlijk iets na in je geest. Je denkt aan iets in je geest dat een lagere basis heeft dan datgene waar je je eigenlijk op zou moeten voorbereiden. In de Mis is dat God. Christus zelf zei: hun lippen prijzen Mij, maar hun hart is ver van Mij verwijderd, en daarom zijn ze met hun gedachten ergens anders.

Afleiding is iets om aan te werken en te beseffen dat God eigenlijk gekleineerd wordt door onze afleidingen. Als we dit toestaan is dat als we er vrijwillig aan toegeven, dat komt omdat we Hem in feite laten zien dat andere dingen die we willen eigenlijk belangrijker voor ons zijn dan Hij. Wat ons gedrag betreft, moeten we niet rondkijken, want je weet dat het aanstootgevend voor God zal zijn. Er moet een echte ernst zijn, en we moeten op tijd zijn om goed voorbereid te zijn en het niet alleen maar tot de laatste minuut beperken om er op tijd te zijn.

Wanneer de Mis daadwerkelijk begint, moeten we in vrede zijn en zonder afleiding op God gefocust kunnen blijven. Een van de dingen die we moeten doen is het uitschakelen van mobiele telefoons, en alles wegdoen wat voor afleiding kan zorgen tijdens de mis. We moeten ons voorbereiden op een liefdevolle deelname aan het daadwerkelijke Golgotha-offer, zodat wanneer onze Heer aanwezig is, we onze liefde kunnen tonen door al het andere opzij te zetten en uitsluitend in Hem te rusten.

Mensen hebben een laisser faire, laisser passer-houding. Ik denk dat deze gebaseerd is op één specifiek probleem. We zijn terug bij het hele probleem van het principe dat mensen het dreigende gevaar niet bemerken en modernisme. Mensen willen dat religie zich aanpast aan zichzelf en onze eigen gezindheid. Laten we eerlijk zijn om gedisciplineerd te blijven om te doen wat wat we moeten doen, om altijd op de juiste manier met God om te gaan, Hem altijd op de juiste manier aan te spreken, vereist zelfverloochening en discipline. En dat is precies wat er in de Kerk is ingestort, omdat alles nu zo slordig is in de liturgie en daarom interesseert het de mensen niet meer. Het sacrale is verdwenen.

Er is duidelijk een deel van de Katholieken dat niet eens in de echte aanwezigheid gelooft. Ik denk dat de laatste statistiek sprak dat 60% van de Katholieken er niet in gelooft en 40% van de priesters .Deze echte aanwezigheid vereist discipline van onze kant, en dat we onze geest en onze wil gefocust houden. Het gaat over daden van liefde en de relatie tot de H. Eucharistie, want dat is wat Jezus Christus verdient als het tijd is om zich voor te bereiden op de Communie. Mensen moeten ermee rekening houden dat ze op het punt staan Degene die het hele universum in stand houdt, te consumeren. Er moet een gezindheid van ware eerbied zijn en met eerbied bedoelen we respect en erkenning van deze eer. Terwijl je naar voor loopt om de Communie te ontvangen, moet je volledig op Hem geconcentreerd zijn.

Dan is een klein gebed op zijn plaats. Als je de Mis volgt, zijn er reeds enkele voorbereidende gebeden die daadwerkelijk kunnen worden gedaan. Voordat de priester de Communie uitreikt moet er enige innerlijke meditatie zijn of een specifiek gebedje die je mentaal kunt zeggen om je gepast voor te bereiden op de ontvangst van de H. Communie. Als je kijkt naar de geconsacreerde hostie vooraleer deze te ontvangen dan zie je het lichaam, bloed, ziel en goddelijkheid van Jezus Christus. Je spreekt hier over iets dat oneindig goed is, en wat verschuldigd is in verhouding daarmee is een recht op oneindig goedvan onze kant.

Het probleem is nu dat we daar op een bepaalde manier niet in kunnen voorzien, maar als we de H. Communie naderen, tot dit oneindige goed, als we in staat van genade zijn, dan woont God in onze ziel. Wanneer we de H. Communie ontvangen is het niet het recht op het oneindig goede dat we van onze kant kunnen geven, maar het heeft wel een wel een bepaald soort oneindigheid in de zin dat deze instelling voortkomt uit iemand waar God in woont en daarom is er een bepaalde verhouding. Als je daarom kijkt naar het ontvangen van de H. Communie, is dit een van de fundamentele redenen waarom de Kerk altijd heeft gezegd dat je in staat van genade moet zijn.

De Kerk heeft in haar hele traditie altijd gezegd dat als je de H. Communie ontvangt in staat van doodzonde, het heiligschennis is en een doodzonde, en de enige andere zonde die erger is dan wat de Kerk heeft gezegd, is definitieve onboetvaardigheid of zonde tegen de Heilige Geest, wat de uiteindelijke onboetvaardigheid is. Dat is dan de enige zonde die nog erger is. Dit is heilig en het ontvangen ervan door niet in staat van genade te verkeren wordt als het meest gruwelijk van alle dingen beschouwd die mensen daadwerkelijk kunnen doen en dat komt omdat als je de H. Communie onwaardig ontvangt. We zien dit in het Evangelie: een man gaat naar het bruiloftsfeest en hij is niet gepast gekleed, en wordt niet op het bruiloftsfeest toegelaten. Hier wordt met gepast gekleed verwezen naar de heiligmakende Genade en de ziel.

Dit is een tweevoudige verwijzing, waar men in relatie staat tot de Hemel, je kunt niet in de Hemel komen tenzij je in staat van genade verkeert. Als dit dus het geval is, waarom zou je dan tot de H. Communie naderen dat in feite het Hemelse Bruiloftsfeest is. Je kunt niet naar het Bruiloftsfeest komen, dat de Eucharistie is, tenzij je in staat van genade verkeert. Je kunt wel aan de liturgie deelnemen, maar niet de H. Communie nuttigen want je bent op dat moment spiritueel dood. Je geeft geen voedsel aan iemand die dood is, niet? Ook al doen mensen dat tegenwoordig misschien wel. Het punt is dat dit een proportie in gerechtigheid is.

Het is niet gepast om Zijn Aanwezigheid zomaar te ontvangen zonder in staat van genade te verkeren. Je staat op het punt je Heer en Verlosser te ontvangen die Zijn leven voor je heeft gegeven. Het feit dat je in staat van genade verkeert, maakt je een geschikte ontvanger van iets dat oneindig goed is. 

De Kerk en de kerkelijke traditie hebben altijd gezegd dat als je niet in staat van genade bent, je de H. Communie niet mag ontvangen. Dit is iets dat heel belangrijk is, en allen lopen in de val en krijgen zomaar de H. Communie. Het enige dat je vandaag ziet is dat mensen zich bezighouden met dingen die moreel zondig zijn en ze denken niet dat het moreel zondig is, en gaan naar de H. Communie, maar zo werkt het niet. Het is je plicht om jezelf te conformeren aan de objectieve leringen die de Kerk voorstelt, en als je je daar niet aan houdt, zou je echt niet de H. Communie mogen ontvangen totdat je de situatie hebt rechtgezet. En elke keer je de H. Communie ontvangt in staat van doodzonde moet je dit biechten, en dit is iets wat de meeste mensen niet doen.

Bovendien heb je te maken met een geconsacreerde hostie die God is, die oneindig goed is en de ontvangst van de H. Communie betekent dat er in de toestand van je ziel verschillende facetten van de toestand van je ziel zijn die in overweging worden genomen. Dit omvat dat voor dit oneindige goed je ziel in staat van genade moet zijn. Eerst en vooral moet je in staat van genade zijn, maar dan is er ook een deel van de staat van je ziel waar deugden ontbreken, die je in je ziel zou kunnen hebben. Als je iets gaat ontvangen dat oneindig goed is betekent dat je ziel op zijn minst zou moeten streven naar het uitroeien van elke onvolkomenheid voordat je de H. Communie nadert, zodat je ziel het meest optimaal voorbereid is op de ontvangst ervan en op de meest geschikte manier.

De Kerk heeft gezegd dat je uiteraard geen volmaakte deugd hoeft te hebben om de H. Communie te ontvangen, want als dat het geval was, zou niemand de H. Communie kunnen ontvangen, behalve dat je op zijn minst in de staat van genade moet zijn. Dat je eraan moet werken om de slechte neigingen uit te roeien voordat je zelfs maar naar de Mis gaat. Je moet proberen deze dingen uit te roeien voordat je zelfs maar de H. Communie ontvangt. Er moet een verlangen zijn de Heer niet te beledigen. Hier is iets dat we in perspectief moeten plaatsen. De kerk is in haar wijsheid historisch gezien op het punt gekomen waarop de ontvangst van de communie geknield en op de tong werd ontvangen.