14/5 Ik stierf gedurende een misval en kreeg geen toegang tot de Hemel omwille van het teken dat mij ontbrak - Great Miracles Avenue

Julian uit Australië: Ik heb tijdens mijn ervaring veel Christenen gezien die in de Hemel werden verworpen, zelfs degenen die goed zijn in hun manier van doen werden verworpen. Als deze ontmoeting er niet was geweest wist ik werkelijk niet wat er nodig is om de Hemel binnen te gaan en aangezien God mij door Zijn Barmhartigheid dit heeft verleend, vind ik het een voorrecht om getuige te zijn van wat er nodig is om de Hemel binnen te gaan. In de 6de maand van mijn zwangerschap had ik erge pijn en bloedde ik. Terwijl mijn man wanhopig probeerde me wakker te houden, voelde ik mezelf steeds verder wegdrijven, de wereld om me heen vervaagde, het voelde alsof ik alles verloor, het was alsof ik in een leegte werd getrokken, omringd door duisternis.

Ik was alleen, verloren in de enorme leegte en ik verloor het bewustzijn. Ik kon niets meer zien of voelen. Ik zat in de auto, maar plots bevond ik mij op een andere plek, het was alsof we samen op reis waren. We waren met zovelen, en we droegen allen een wit bruidsgewaad, we konden elkaars gezicht niet aankijken. Zelfs voordat ik de ruimte volledig in me kon opnemen werd ik meegenomen naar een andere groep van mensen. Het waren er zo veel, te veel om te tellen. Ze bewogen allemaal in harmonie.

We werden geleid door engelen, hoewel niemand iets zei. Ik wist gewoon vanbinnen dat ik in op een andere plek was, maar niet op aarde. De atmosfeer was compleet anders dan wat we op aarde hebben. Toen ik om me heen keek, begon ik te beseffen dat er iets anders was. Het vermogen om mijn wil uit te oefenen leek te zijn verdwenen. Ik had geen keus over mijn leven daar, in tegenstelling tot hoe ik anders vrijelijk kon doen wat ik wilde. Deze plek was anders dan op aarde. Iedereen daar reageerde op een bepaalde leidende kracht die onze bewegingen stuurde, ondanks de pijn die ik op aarde had ervaren, zag ik mezelf niet meer als zwanger, noch was er enig spoor van bloed van de miskraam te merken.

Op deze plek waren alle tekenen van lijden en verlies verdwenen, terwijl ik bleef bewegen. We bereikten het punt waarop ik een hele grote, gigantische poort zag. Broeders en zusters, deze poort was zo groot en reusachtig, heel hoog en breed, maar toch was hij gesloten. Ik zag zeven engelen die voor deze poort moesten staan. Van de zeven engelen stond er één vooraan, terwijl er zes achter hem bleven staan. De engel die vooraan stond scheen in een prachtig licht en zijn aanwezigheid leek de hele ruimte te vullen. Ik keek hoe mensen één voor één de engel naderden en daar een tijdje bleven alsof ze een of andere vorm van leiding of zegen ontvingen, en na een moment van pauze gingen ze naar rechts of naar links terwijl ik naar de beweging keek.

Ik zag een vreemd voorwerp op het hoofd van sommige mensen nadat ze naar de engel waren gegaan. Het leek op een kroon en een duim gedoopt in bloed, drukte die op hun huid. Ik begreep eerst de betekenis van dat voorwerp op hun hoofd niet, maar ik voelde dat het belangrijk was om het te hebben nadat ik de engel had ontmoet. Anders wordt je gevraagd naar de linkerkant te lopen. Het vreemdste was dat je niet kon zeggen of je de kroon op je hoofd had of niet totdat het jouw beurt was om de engel aan te kijken. Toen ik de poort naderde beefde en trilde ik. De engel bij de poort keek naar mij en richtte zijn blik vervolgens op mijn voorhoofd.

Hij deed een bevestiging en helaas was er geen kroon om op mijn hoofd te zetten. Hij keek mij aan en zei dat ik niet door de grote poort mocht gaan. Dat betekende dat ik een oude, ellendige poort aan de linkerkant moest gebruiken die tot eeuwige veroordeling leidde. Op dat moment werd het mij duidelijk dat de kroon een symbool, merkteken of zegel was voor degenen die wedergeboren waren en redding hadden ontvangen in Jezus Christus. Terwijl ik voor de engel stond, hoorde ik angstaanjagende geluiden aan mijn linkerkant. Ik hoorde mensen schreeuwen en huilen en ik hoorde ook mensen lof zingen.

Dit waren degenen die bij de grote poort van verre stonden. Ik ving een glimp op van de Glorierijke Stad in de Hemel. Zo glorierijk, mijn broeders en zusters in de Heer, de plaats is zo mooi, er is geen manier waarop ik dit op een betere manier kan beschrijven. Dit zijn spirituele dingen. Ik voelde de schoonheid van de plek in mijn ziel en geest. Ik wilde graag het Paradijs binnenstappen. Ik probeerde vooruit te komen, maar ik kon het niet. Het was alsof een onzichtbare kracht mij op mijn plaats hield en mij dwong toe te kijken terwijl de engel de mensen achter mij ontving.

Terwijl ik toekeek, zag ik talloze mensen die beweerden Christenen te zijn, maar het merkteken ervan misten. Redding, dat was de kroon. Uiteindelijk waren ze gewoon zoals ik, maar die mensen mochten niet blijven staan en kijken zoals ik. Ze werden door het kleine en vieze oude hek aan de linkerkant gesleept. Ik hoorde de engel dit zeggen en ik citeer: „Je bent zoveel jaren in de Kerk geweest en deed alsof je een gelovige bent van Jezus Christus van Nazareth, maar je hebt de heerschappij van Jezus Christus, die de Redding over je leven is, ontkend. Je hebt geen plaats in de Hemel.“

Dit waren individuen die beweerden volgelingen te zijn van Christus, toch hadden ze geen verlossing ontvangen en kozen ervoor een leven te leiden zonder waarachtig geloof en toewijding. Ze waren naar de kerk gegaan, hadden gebeden gebeden en zelfs de naam van het Christendom op zich geclaimd, maar hun hart bleef onveranderd. Ik zag het belang van oprecht Geloof en overgave aan de Heer Jezus Christus. Het was voor degenen die leefden volgens hun verlangens in plaats van zich te onderwerpen aan Gods Wil.

De gevolgen waren duidelijk naarmate dit hele tafereel zich voortzette. Ik was getuige van een hartverscheurend tafereel. Er waren individuen die naar het uiterlijk toe een deugdzaam leven leken te hebben geleid: vriendelijk, medelevend en moreel oprecht, maar toen ze de Hemelpoort naderden, werd ook hen de toegang ontzegd. Ik hoorde de engel ook tegen sommige mensen zeggen dat de criteria voor het binnengaan van de Hemel niet gebaseerd zijn op goed gedrag of moreel karakter.

Het is door in Jezus Christus te geloven als je Heer en Redder. Ik besef dat ondanks de lovenswaardige daden en het bewonderenswaardige gedrag deze individuen, ze er niet in zijn geslaagd Jezus Christus te erkennen als het enige middel tot verlossing. Ze hadden hun vertrouwen op hun gerechtigheid gesteld in plaats van op het verlossende werk van Christus aan het Kruis. Ze werden van de hemelpoort afgewend en naar het linkerpad gestuurd. Ik voelde een zachte tik op mijn geest die me aanspoorde een beetje verder te gaan. Ik tilde mijn benen op en werd in de lucht gehouden, hierdoor kon ik zien wat zich duidelijk achter de grote brede poort bevond die naar de Hemel leidde.

Overal waar ik keek zag ik mensen versierd met kronen van leven, elk stralend van glorie die op dat moment in grootte verschilde. Ik begreep de ware betekenis van het Paradijs. Het was niet zomaar een bestemming, maar een staat van zijn waarin de aanwezigheid van God in elke hoek straalde en de lucht vulde met Zijn glorie, terwijl ik me blijf verwonderen over de pracht van de Hemel. Ik voelde plotseling een vreemd gevoel, het was alsof ik werd losgekoppeld van een bron van leven. Ik had moeite om in de zware atmosfeer te blijven, maar de trekkracht werd groot.

Het was alsof een onzichtbare kracht op mijn geest tikte bij het openen van mijn ogen. Ik was in gevaar en had dringend hulp nodig. Het kon me niet eens schelen of ik me zorgen maakte over mijn verloren zwangerschap toen ik weer bewustzijn kreeg, maar toen ik nadacht over mijn ervaring, begon ik me oprecht meer zorgen te maken over waarom mij nooit het teken van verlossing, de kroon, werd gegeven. Nadat ik uit het ziekenhuis werd ontslagen, bezochten mijn man en ik onze plaatselijke predikant en vertelde ik over dit incident.

Hij bad voor ons en liet me oprecht verklaren en accepteren dat Jezus Christus mijn Heer en persoonlijke redder is. Ik deed alle noodzakelijke verklaringen die ik moest afleggen om Jezus als mijn Verlosser te ontvangen en vanaf dat moment voelde ik in mijn hart en ziel dat Jezus die ruimte in mij was komen innemen. Ik werd zowel fysiek als emotioneel bevrijd nadat ik Jezus als mijn Verlosser had ontvangen. Deze aanwezigheid bracht mij vreugde ondanks mijn kinderloosheid terwijl ik dit opschrijf.

Ik ben momenteel 8 maanden zwanger en ik weet dat Jezus bij mij zal zijn tijdens deze tocht tot ik beval. Mogen we allen verstandig kiezen en de gave van verlossing omarmen dat ons door Jezus Christus wordt aangeboden. En dat we voor eeuwig in de glorie van de Hemel mogen verblijven.