11/4 Wat er nu staat te gebeuren - Great Miracles Avenue

Hallo mijn broeder in Christus, ik hoop dat het goed met je gaat. Ik droomde dat mijn kinderen en ik in een hotel verbleven. Ik wendde mij tot een van mijn zonen en vroeg: "Waar zijn we?" Hij antwoordde en zei dat we in Iowa waren. We keken uit het raam en we zagen straaljagers door de lucht vliegen en enorme vliegtuigen. De enorme vliegtuigen begonnen op een afstand verder van ons wat lange raketten te laten vallen. We konden de explosie zien toen ze de grond raakten. Een enorme rook- en stofwolk verscheen uit dat gebied en kwam rechtstreeks op ons af.

Ik pakte meteen mijn kinderen en hurkte met hen allen neer op de vloer tussen beide bedden, bedekte hen en begon te bidden. De impact brak al onze ramen, maar we waren ongedeerd. Toen het stof was neergedaald, keek ik weer uit het raam en het enorme vliegtuig was nu recht boven ons. De straaljagers stegen achter hen op. Een van de enorme vliegtuigen liet een kleinere raket vallen vrij dicht bij ons hotel.

Nadat het was ingeslagen, keek ik weer uit het raam en er lagen veel dode lichamen op de grond, anderen vluchtten en schreeuwden, huilden en bedekten de lichamen met jassen en jacks. Ik zei tegen hen dat ze op de vloer moesten blijven en alle lichten in de kamer moesten uitdoen. Ik zag iets dat leek op iets dat het gebied leek te scannen op overlevenden. Toen het voorbij was kwam het vliegtuig weer voorbij en liet nog een raket vallen die de overgebleven mensen doodde die ik eerder uit het raam had gezien. Ik begon voor ze te bidden. Nadat ik dat had gedaan, belandde ik in een andere droom.

Ik was weer in een hotel, maar deze keer was ik alleen. Ik belandde meteen op straat Er waren honderden, misschien zelfs duizenden mensen opgesteld schouder aan schouder aan elke kant van de straat, direct met het gezicht naar de weg. Er waren militaire officieren en politieagenten die heen en weer liepen achter de mensen die in de rij stonden. Ik werd gedwongen in de rij op de weg te gaan. Er waren militaire officieren die de straat op marcheerden, tanks die met hen mee rolden en grote zwarte bussen die geen dak hadden.

Ik zag Elon Musk op het open dak van een van de bussen staan ​​zwaaien en een belofte opzeggen die we allen gedwongen waren met hem op te zeggen. Ik heb de woorden niet opgezegd. Ik deed alsof ik ze opzegde, maar ik bad in het geheim. Ik kan me de woorden die werden uitgesproken niet herinneren. Terwijl we deze belofte opzegden, werden we gedwongen een chip in onze pols te laten plaatsen, de onderste handpalm van onze handen.

En als we weigerden, werden we door het leger en politieagenten die achter ons op en neer liepen in het hoofd geschoten. Ik begon meteen harder te bidden. En toen ik mijn ogen opende was ik er niet meer.