16/4 Een ziel openbaart de waarschijnlijke duurtijd dat je in het Vagevuur zult doorbrengen - Uniquely Mary

Hoe zal de tijd voelen in het vagevuur? Dat is een van de grootste vragen die mensen hebben. Laten we daar vandaag meteen op ingaan. Waar ligt het vagevuur? Het ligt in het midden van de aarde, dicht bij de hel. Uit het boek: Zoals je op een dag na de H. Communie zag, is er een groot aantal zielen dat beperkt is tot een beperkte ruimte. Er zijn duizenden en duizenden zielen, maar welke ruimte bezet een ziel elke dag? Duizenden zielen komen in het vagevuur en de meesten blijven 30 tot 40 jaar, sommigen voor langere periodes, anderen voor kortere periodes.

Ik vertel je dit vanuit aardse berekeningen, want hier is het heel anders. Oh, als mensen maar wisten en begrepen wat het vagevuur is en wat het betekent om te weten dat we hier zijn door onze eigen schuld. Ik ben hier nu al 8 jaar en het lijkt me wel 10.000. Oh, mijn God, vertel dit allemaal aan mijn vader, zodat hij van mij kan leren hoe deze plek van lijden is en hij het in de toekomst misschien beter bekend maakt. Nu, gewoon om dat in perspectief te plaatsen. Ik wil wat rekenwerk doen als je in verschillende verslagen leest van Zielen in het vagevuur. Het hangt af van de specifieke ziel.

Het is altijd zo dat de tijd in het vagevuur ongelooflijk lang aanvoelt in termen van aardse jaren. Sommige korter, andere langer. In dit geval was het de ziel van een non die in het laagste vagevuur had geleden. Waarschijnlijk zat ze op dat moment iets hoger. Laten we de rekensom eens maken zodat je je het kunt voorstellen. Acht jaar is gelijk aan 10.000 jaar in aardse tijd. Dit is een soort startpunt. Dat zou betekenen dat 1 jaar in het vagevuur zou aanvoelen als 1250 aardse jaren. Denk daar eens over na.

Dat van nu tot zelfs vóór de middeleeuwen tot het jaar 800 of zo. Dan zou één maand in het vagevuur voelen als 104 aardse jaren. Denk daar eens over na. Eén dag is gelijk aan 3,7 jaar in aardse tijd. En toen zei God tegen jullie dat het slechts één dag was. Eén uur in het vagevuur voelt als 56 dagen. Eén minuut is gelijk aan 22 uur. Eén seconde voelt als ongeveer 30 minuten, slechts 1 seconde. Denk nu eens aan hoe het voelt in het vagevuur: het voelt alsof we er 20.000 of 30.000 jaar zijn.

Dat is hoe het op ervaringsniveau zal voelen, niet dat we er echt zo lang zullen zijn. Als we daar 30 jaar zijn, zal het voelen alsof we er 30.000 jaar zijn. Daarom is wat we hier op aarde ook lijden, het niets voorstelt in vergelijking met het vagevuur. Maar één van de moeilijkste dingen voor mij is dat het voelt alsof het menselijk leven alles is en dat ik het niet wil verspillen aan lijden. Maar de realiteit is dat ons menselijk leven maar een klein deel is van ons hele bestaan. De rest ervan is in het vagevuur en dan nog meer in de Hemel. Dit zou voor ons een waarschuwing moeten zijn om niet te zeggen: "Nou, ik reken wel af met de dingen in het vagevuur."

Maar om er alles aan te doen om er helemaal niet heen te gaan, want de tijd daar zal ondraaglijk lang aanvoelen. Het tweede punt dat we moeten overwegen, is de grote hulp die we moeten bieden aan de zielen in het vagevuur. Voor iemand van wie je houdt. Voor iemand die is overleden. Als ze reeds een paar dagen geleden zijn overleden, voelt het alsof ze daar al eeuwen zijn. We moeten voor ze bidden en hun lijden onmiddellijk verlichten. We moeten ons haasten om ze te helpen.