17/4 Ga de tuin binnen: een heilig uur van eerherstel - O Crux Ave

Dr Peter Howard: Fulton Sheen zegt: Gebed is het verheffen van onze ziel tot God, tot het einde toe, om perfect te voldoen aan zijn heilige wil. Hij zegt: om te voldoen aan de goddelijke wil, moeten we die allereerst kennen en ten tweede de genade en kracht hebben om ermee te communiceren zodra we die kennen.

Maar om deze twee gaven van licht voor onze geest en kracht voor onze wil te verkrijgen, moeten we leven in een intieme vriendschap met God. Dit gebeurt door gebed. Een gebedvol leven is daarom een ​​leven dat geleefd wordt in overeenstemming met de heilige wil van God, terwijl een gebedloos leven een leven is van eigenzinnigheid en egoïsme. Vervolgens legt hij het belang van het heilige uur uit.

Hij zegt: Een heilig uur zal daarom worden begrepen als één uur per dag besteed aan het mediteren over God en onze eeuwige verlossing. Dit heilige uur kan overal worden gevierd, net zoals we dat vandaag doen bij de Katholieken. Het heilige uur heeft echter een heel bijzondere betekenis: het betekent een ononderbroken uur doorgebracht in de aanwezigheid van onze goddelijke Heer in de Eucharistie. Om die reden is een meditatie over de gezegende Eucharistie van groot nut.

Hij zegt om het heilige uur door te brengen in gebed en meditatie. Onder gebed verstaan ​​we hier het bidden van formele gebeden, zoals psalmen, die een geweldige steunpilaar zijn in ons gebed, omdat ze zo nauw verbonden zijn met onze levenservaringen, de emoties die we elke dag doormaken. Hij vervolgt: Het belangrijkste doel van deze heilige uurmeditaties is het cultiveren van mentaal gebed of meditatie. Zeer weinig zielen mediteren ooit. Ze zijn ofwel bang voor het woord, ofwel hebben ze nooit het bestaan ​​ervan in de menselijke orde geleerd.

Een verliefd persoon is zich altijd bewust van de geliefde die leeft in de aanwezigheid van de ander. Hij besluit de wil van de ander te doen en beschouwt het als zijn grootste jaloezie als hij wordt overtroffen in zelfgave. Pas dit toe op een ziel die verliefd is op God en je hebt de basisbeginselen van meditatie. Meditatie is daarom een ​​soort gemeenschap van geest met geest met God als object, zonder te proberen de formele aspecten van meditatie vast te leggen, maar om het zo begrijpelijk mogelijk te maken voor beginners.

Het lijkt erop dat de techniek van meditatie altijd als volgt is:

1 Eerst spreken we tot God. We beginnen door onszelf in de aanwezigheid van God te plaatsen. Voor degenen die het heilige uur voor het heilig sacrament maken, moet er een bewustzijn zijn van onze aanwezigheid voor het lichaam, bloed, ziel en goddelijkheid van onze Heer en Redder Jezus Christus.

Gebed is dan niet zomaar een vragen om dingen, maar een streven naar een transformatie, dat is een gelijkvormig worden aan het beeld van zijn Zoon. Romeinen 8:29: Wie hij al van tevoren heeft uitgekozen, heeft hij er ook van tevoren toe bestemd om het evenbeeld te worden van zijn Zoon, die de eerstgeborene moest zijn van talloze broeders en zusters. 

We bidden niet om God ertoe te bewegen ons iets te geven, maar om onszelf ertoe te bewegen iets van Hem te ontvangen. De volheid van het Goddelijke leven.

2 Ten tweede spreekt God tot ons. Activiteit is niet alleen op menselijk vlak, maar ook op goddelijk vlak. Een gesprek is een uitwisseling, geen monoloog, omdat de ziel wil naderen tot God. God wil naderen. de ziel het zou verkeerd zijn om het gesprek met vrienden te monopoliseren; het is nog verkeerder om dit te doen in onze relatie met God wij moeten niet al het praten doen wij moeten ook goede luisteraars zijn spreek Heer, want uw dienaar hoort van één koningen de ziel ervaart nu de waarheid van de woorden "Nader tot God en Hij zal tot u naderen." Jakobus 4:8

Tijdens de hele meditatie zal het vrome gevoelens van aanbidding, smeekbede, offer en eerherstel aan God omvatten, maar vooral aan het einde van de meditatie moeten deze gevoelens of gesprekken bij voorkeur in onze eigen taal worden aangeboden, want elke ziel moet zijn eigen liefde voor God hebben en God houdt op een bepaalde manier van elke ziel.

Fulton Sheen gaat verder met praten over het heilige uur en het is belangrijk dat alles wat we hier hebben, het is een openingsmeditatie, ons helpt de spirituele fase in te stellen voor wat volgt en het heilige uur. Het is zoals de wandeling naar Emmaüs met de twee discipelen met Jezus die in eerste instantie, als ze Jezus ontmoeten, Hem niet herkennen.

Sterker nog, ze zeggen: ben jij de enige in Jeruzalem die niet eens weet wat er is gebeurd, maar Jezus blijft met hen meelopen. Hij is erg geduldig, hij is erg geduldig met onze onwetendheid en/of zelfs gewoon ons gebrek aan erkenning van Hem. Jezus gaat met hen mee en dan begint Hij de H. Schrift door te nemen en hen te helpen alle verwijzingen naar geschriften te begrijpen die naar Hem verwijzen.

En als ze dan op hun bestemming in Emmaüs aankomen, gaat Jezus bij hen binnen en breekt het brood met hen. Op dat moment herkennen ze wie Hij is. Ze herkennen Hem in het breken van het brood in de Eucharistie en ze zeggen tegen elkaar: "Brandden onze harten niet in ons toen Hij met ons meeliep en de Schriften voor ons opende?" Zo ziet het heilige uur eruit en soms kan het wel een heel uur duren om de wereld die we binnenbrengen van je af te schudden. En als je moeite hebt om je de hele tijd te concentreren, dan ben je in goed gezelschap. Elke heilige heeft ermee geworsteld.

Fulton Sheen zei dat je meestal geen extase moet verwachten, wees gewoon tevreden met het feit dat je als een hond aan de voeten van de meester bent en dat hij je op het juiste moment zal roepen. Maar als we een heilig uur hebben dat wel een structuur heeft, zoals de liturgie, die een heel specifieke structuur heeft, helpt dat ons er echt doorheen. Ik wil je graag één optie laten zien die het heilige uur extreem flexibel maakt en dat is een van de dingen die het zo belangrijk maakt, want hij zegt dat het heilige uur onze reactie is op een wereld die in apathie en onverschilligheid leeft en dat er een uur nodig is omdat Jezus dat aan Zijn discipelen vroeg.

We hebben dit uur op woensdag, de dag voor Witte Donderdag en niet alleen het Laatste Avondmaal. Maar toen ging Jezus de tuin van Gethsemane in, waar hij waakte en bad. Hij vroeg zijn discipelen om precies hetzelfde te doen. Dat was het enige wat Hij zei: "Kunnen jullie niet één uur met mij waken?" Daarom houden we dat heilig uur, want dat vroeg Hij aan ons, vooral in de tijd van het kwaad.

Het kwaad, vooral in het evangelie van Johannes, wordt genoemd. Het woord wordt zeven keer gebruikt. Het verwijst naar het kwaad van het lijden dat Onze Heer zou moeten doorstaan. Het symboliseerde de tijd dat de Zoon niet langer in handen van de Vader was. Nog een reden waarom we het uur maken.