10/5 Vreemde dingen gebeuren in Jeruzalem - Great Miracles Avenue

Wat ik in Jeruzalem zag, veranderde alles wat ik dacht te weten. Mijn visioen op Paasvrijdag onthulde een vreselijke waarheid die me tot in mijn kern schokte. Het liet me zien dat er iets essentieels ontbrak in al deze toewijding, iets zo belangrijks dat zonder dat al hun gebeden, al hun goede daden, al hun zorgvuldige naleving van Gods wetten niet genoeg was. Dit visioen is voor iedereen die zichzelf een gelovige noemt. Het was tijdens mijn eerste reis naar Jeruzalem dat ik dit visioen had.

Ik had drie jaar lang geld gespaard om het Heilige Land tijdens Pasen te bezoeken. Ik merkte dat de stad vol zat met bezoekers van over de hele wereld. Mensen liepen door de straten, maakten foto's en kochten souvenirs. We werden gevraagd om mee te gaan met een aantal gidsen die groepen door de oude stadsdelen leidden en verhalen vertelden over wat hier duizenden jaren geleden was gebeurd. Ik kwam aan op donderdag 17 april 2025, en bracht de dag door met rondlopen.

Ik bezocht de Westelijke Muur en keek hoe mensen baden. Sommigen stopten kleine stukjes papier met gebeden erop geschreven in de spleten tussen de stenen. Op vrijdagmorgen 18 april, werd ik vroeg wakker en wilde ik de weg bewandelen waarvan ze zeggen dat Jezus met Zijn Kruis deze bewandelde op weg naar Golgotha. Veel Christenen noemen deze dag Goede Vrijdag, omdat het de dag herdenkt waarop Jezus stierf voor onze zonden, voordat hij op Paaszondag weer opstond.

De straten vulden zich reeds met mensen, sommigen droegen houten kruizen op hun schouders, anderen zongen liederen in talen die ik niet verstond. Ik sloot me aan bij een groep die de Via Dolorosa volgde, het pad van lijden dat door de oude stad leidt. Het was ongeveer 10:00 uur 's ochtends toen er iets vreemds begon te gebeuren. Eerst dacht ik dat het gewoon de zon was die feller werd, maar toen realiseerde ik me dat het licht overal vandaan kwam, niet alleen van bovenaf. Het licht werd sterker totdat het moeilijk werd om mijn ogen open te houden. Plotseling raakte ik bewusteloos.

Op dat moment hoorde ik een geluid als van een trompet, maar dieper en luider dan welk instrument ik ooit eerder had gehoord. Dit was vreemd, omdat het me nooit eerder was opgevallen en ik de enige was die dit meemaakte. Maar toen realiseerde ik me dat ik nog steeds was waar ik was toen het visioen begon. Ik weet dat het een visioen is, maar het begon vanaf de plaats waar het me werd getoond. Ik zag mensen om me heen stoppen met lopen. Sommigen keken bang, anderen keken omhoog.

Ik keek ook omhoog naar de lucht. Wat ik zag deed mijn hart zo snel kloppen dat ik dacht dat het uit mijn borst zou springen. De wolken leken open te gaan alsof er een gordijn werd opengetrokken. Een helder figuur verscheen in de lucht. Een man gekleed in een wit gewaad en een gouden sjerp die scheen als de zon. Zijn gezicht was moeilijk te zien omdat het zo fel was, maar op de een of andere manier wist ik wie het was. Het was Jezus die terugkwam, net zoals in de Bijbel staat.

Terwijl ik keek, verschenen er meer figuren om hem heen. Ze leken op mensen, maar ze gloeiden ook. Sommigen hadden vleugels die fonkelden in het licht. "Dit moeten engelen zijn." dacht ik. Het geluid van de trompet klonk luider en toen gebeurde er iets nog verbazingwekkenders. Sommige mensen om me heen begonnen eerst langzaam van de grond te stijgen, daarna sneller. Ze zweefden omhoog naar het licht in de lucht. Niet iedereen ging omhoog. Veel mensen, waaronder ikzelf, bleven op de grond. Sommigen keken verward. Anderen vielen op hun knieën en begonnen te bidden.

Een vrouw naast me huilde en reikte omhoog naar haar man, die opsteeg en haar achterliet. Ik realiseerde me wat er gebeurde. Dit is wat sommige Christenen de opname noemen, waarbij gelovigen, zelfs de doden, naar de Hemel worden gebracht. De Bijbel spreekt hierover in een boek genaamd Tessalonicenzen, waar staat dat Jezus uit de Hemel zal neerdalen met een luid bevel en de trompetstoot van God. Degenen die in Hem geloven, zullen in de wolken worden opgenomen om Hem in de lucht te ontmoeten.

Terwijl ik mensen de lucht in zag stijgen, merkte ik nog iets op. Alle Joodse mensen die in Jeruzalem woonden, waren nog steeds op de grond, net als ik. Ze zagen er net zo verrast en geschokt uit als iedereen. Sommigen wezen naar de lucht en spraken snel met elkaar in het Hebreeuws. Anderen liepen om familieleden te vinden. Sommigen waren met hun telefoon bezig: waarschijnlijk hun geliefden aan het bellen of vast te leggen wat er gebeurde. Velen vielen op hun knieën en huilden. Het licht aan de hemel werd nog helderder en ik hoorde een stem. Het klonk niet alsof het via mijn oren kwam, het was meer alsof de woorden rechtstreeks in mijn gedachten verschenen.

De stem was vriendelijk maar krachtig als donder die op de een of andere manier woorden vormde. Hij openbaarde mij dat Hij voor Zijn kinderen was gekomen, zoals Hij had beloofd. Hij riep degenen die in Hem geloofden en Zijn wegen volgden om nu meer naar huis te komen. Mensen stegen op uit de straten Ik zag toeristen, pelgrims en lokale bewoners opstijgen. Ze hadden allen één ding gemeen. Ze hadden tijdens hun leven op aarde in Jezus geloofd. Ik vond het vreemd om achter te blijven. Het was niet wat ik had verwacht. Ik had mezelf altijd als een goed mens beschouwd.

Soms ging ik met Kerstmis en Pasen naar de kerk. Ik probeerde aardig te zijn voor anderen, maar er miste iets. Ik had mijn hart nooit echt aan Jezus gegeven. Ik had nooit echt geloofd dat Hij voor mijn zonden was gestorven en weer was opgestaan. ​​Ik kende de verhalen, maar voor mij waren het slechts verhalen, geen levende waarheid. Terwijl ik daar stond te kijken hoe mensen opstegen om Jezus in de wolken te ontmoeten, voelde ik een diepe droefheid. Ik had mijn kans gemist. Ik dacht aan al die keren dat iemand had geprobeerd me over Jezus te vertellen en ik beleefd had geknikt, maar niet echt had geluisterd.

De straten van Jeruzalem waren chaotisch. Nu stonden auto's midden op de weg stil omdat hun bestuurders waren verdwenen. In sommige gevallen crashten auto's toen hun bestuurders plotseling verdwenen. Ik hoorde sirenes in de verte. Mensen schreeuwden, huilden en baden. Toen besefte ik dat zoiets niet alleen in Jeruzalem plaatsvindt, maar over de hele wereld. We zagen de laatste mensen omhoog verdwijnen in het licht, toen begon de helderheid langzaam te vervagen.

De opening in de lucht sloot zich totdat het weer op normale wolken leek. Het trompetgeschal vervaagde totdat ik alleen nog maar het geschreeuw kon horen van de mensen die achterbleven, zoals in het visioen. Als je dit uit mijn ervaring hoort, vraag je je misschien af ​​of het waar is. Misschien vraag je je af of Jezus echt ooit terug zal komen om Zijn volgelingen mee naar huis te nemen. Ik kan je alleen vertellen wat ik nu geloof: Hij zal komen. En als Hij dat doet, hoop ik dat je er klaar voor bent. Je hoeft niet te wachten op een visioen in de lucht. Je hoeft niet in Jeruzalem te zijn. Het zal zijn waar je nu bent.

Je kunt met Jezus praten. Je kunt hem vertellen dat je gelooft dat Hij voor je zonden is gestorven en is opgestaan. Je kunt hem vragen je te vergeven en in je hart te komen. De Bijbel leert ons dat iedereen die de naam van de Heer aanroept, gered zal worden. Zo simpel is het. Wacht niet tot het te laat is. Blijf niet achter wanneer Jezus komt voor Zijn kinderen. De keuze is aan jou. Maar na wat ik die Paasvrijdag in Jeruzalem zag, hoop ik dat je ervoor kiest om te geloven.