14/5 De ongelooflijke profetie van de twee leeuwen - Virgin Mary Prophecies

Zuster Patrocinio , ook bekend als de Non van de Wonden en wiens doopnaam María Josefa de los Dolores Anastasia de Quiroga Capopardo (San Clemente 27/4/1811 - Guadalajara 27/1/1891) was een Spaanse non van de Orde van de Onbevlekte Ontvangenis, en genoot grote faam in het Spaanse sociale en politieke leven tijdens de tweede helft van de  19e eeuw , vanwege de invloed die zij uitoefende op koningin Isabella II en haar echtgenoot Francisco de Asis de Borbon.

Zuster Patrocinio werd geboren op een boerderij genaamd Venta del Pinar. De eerste jaren van haar jeugd werden gekenmerkt door de Onafhankelijkheidsoorlog. Na de dood van haar vader, Diego de Quiroga, verhuisde ze met haar verarmde familie naar Madrid. In 1826 trad ze in bij het klooster van de Comendadoras de Santiago in Madrid, waar ze werd gesteund door haar tante, de markiezin van Santa Coloma.

Drie jaar later trad ze binnen in het klooster van de Ridders van de Genade, van de orde van Conceptionisten. In 1829, toen ze nog novice was kreeg ze haar stigmata. Op 20/1/1830 legde ze haar plechtige geloften af ​​in de Orde van de Onbevlekte Ontvangenis (Ongeschoeide Franciscaanse Conceptionisten), in het klooster van de Ridders van de Genade in Madrid, waarbij ze de naam aannam van Zuster María Rafaela de los Dolores y del Patrocinio.

Het originele beeld van de Maagd van de Vergetelheid, Triomf en Genade, dat vandaag de dag wordt vereerd in de kerk-heiligdom van het klooster van Carmen (Guadalajara)

Vanaf 1830 beweerde hij dat hij verschillende mystieke visioenen had meegemaakt , waarvan vele zich in zijn lichaam weerspiegelden. Op donderdag 20 mei van dat jaar, de dag van Hemelvaart, werden wonden aan zijn voeten en handen gevonden, en ook die van de doornenkroon. De volgende maand, op 8 juni, twee dagen voor de viering van Corpus Christi, was zuster Patrocinio in extase. Ze vertelde dat de Allerheiligste Christus van het Woord tot haar sprak vanaf een bijna vergeten doek dat aan de muur hing. Ze beweert dat op 13 augustus 1981 de Maagd Maria aan haar verscheen onder de titel "van Vergetelheid, Triomf en Genade". Van haar ontving de non een afbeelding die ze de rest van haar leven bij zich zou dragen.

Ze kreeg mystieke ervaringen. Ze kreeg de stigmata, gevolgd door dagelijkse extases, visioenen en Hemelse verschijningen. Deze ervaringen gingen vergezeld van hevige spirituele beproevingen en aanvallen van duistere machten. Op 13/8/1831 had Zr Patrocinio in het convent van Caballero de gracia in Madrid een visioen tijdens het gebed waarin de H. Maagd en de H. Aartsengel Michaël aan haar verschenen. De H. Michael gaf haar een klein gewijd beeldje. De H. Maagd zei haar dat deze afbeelding de titel van OLV van vergetelheid, triomf en barmhartigheid zou heten.

Vergetelheid staat voor de pijnlijke realiteit dat de mensheid God en de H. Maagd was vergeten. Triomf kondigt de zekerheid van de uiteindelijke overwinning van het goede aan, ondanks tijdelijke nederlagen. Barmhartigheid drukt de oneindige liefde uit die altijd het oordeel overwint en harten opent voor bekering. Op het einde van deze extase was dit beeldje fysiek in de handen van Zr Patrocinio. Degenen die dit beeldje zouden vereren zouden bescherming krijgen vooral in de verdrukking van de Kerk. Maria beloofde ook bekeringen, zelfs in het stervensuur voor degenen die OLVrouw onder deze titel aanriepen.

Ze beloofde troost in momenten van pijn en hulp in bekoringen van de boze. Op de avond van het feest van de H. Augustinus in 1835 kreeg Zr Patrocinio een extase. Deze extase was van een buitengewone symbolische complexiteit. Ze zag de Hemelse Koningin met haar Goddelijke Zoon in haar armen, voorgesteld als een slapend kind omringd door 4 Kerkleraars en veel andere Heiligen. Voor deze Hemelse bijeenkomst waren twee leeuwen. De ene leeuw had een kruis op zijn voorhoofd, en die verlamd leek.

De tweede leeuw onderging een verontrustende metamorfose. Het transformeerde in een slang. Toen de leeuw met het kruis werd aangemoedigd of gevoed om zijn blik naar het Kind Jezus te richten die in de armen van OLVrouw was, gebeurde er een verandering. De verlamde leeuw toonde tekenen van een ontwaken. De leeuw won aan kracht en ging een gevecht aan.

Het hoogtepunt van het visioen was toen OLVrouw het Kindje Jezus op de rug plaatste van de leeuw met het kruis. Op dat moment vond de overwinning plaats. De twee Heiligen, waarvan er een ook een Kruis had, die achter de leeuw stonden, deden mee aan het gevecht en alles werd omgevormd tot vreugde en lofprijzing aan God.

Zr Patrocinio zei tijdens deze extrase: Dit betekent dat de gebeden van de gelovigen de leeuw voeden! De leeuw met het kruis, symbool van de Kerk of zijn Herder, hoewel in het begin verlamd wordt levendig door de gebeden van het volk van God. Alleen wanneer deze voorspraak gebeurt en het blik op Christus wordt gericht, kan ze ontwaken uit deze verlamming en zegevierend de vijandelijke krachten tegemoet zien.

Op 8/5/2025 koos het conclaaf een nieuwe Paus, die de naam Leo XIV koos. Deze datum is niet toevallig, het gaat gepaard met het feest van OLVrouw van Pompei. Een dag van intense Mariale devotie, maar ook met de datum van de eerste verschijning van de H. Aartsengel Michaël in Gargano in 490 n. Chr. De nieuwe Paus komt van de Augustijnse orde, net zoals de Heilige op wiens feestdag Zr Patrocinio haar visioen had van de twee leeuwen. De naam Leo doet denken aan het visioen van de twee leeuwen.

De Augustijnse orde waartoe de Paus behoort verwijst naar de dag van de H. Augustinus waarop de extase gebeurde. De dag van de verkiezing verenigt de Mariale devotie met de cultus van de H. Aartsengel Michaël. En als we kijken naar de figuur van Leo XIII, dan had hij in 1884 een visioen waarin hij hordes demonen uit de afgrond zag komen om de Kerk aan te vallen zodat ze tot een staat van extreme kwetsbaarheid werd gereduceerd.

In het visioen kwam de reddende interventie van de H. Michaël niet onmiddellijk, maar wanneer de gelovigen hun gebeden tot de H. Aartsengel hadden vermeerderd. Hierdoor stelde Leo XIII het bekende gebed op tot de H. Aartsengel Michaël. Het moest op het einde van elke eucharistieviering worden gebeden. De samenhang van deze elementen leiden ons tot een verrassende verwijzing naar het visioen van Zr Patrocinio, en worden we als gelovigen opgeroepen tot gebed.