28/5 Het synodale pad is geen weg vooruit voor de Kerk - Bisschop Joseph Strickland

Mijn lieve zonen en dochters in Christus: 

Met een herdershart, gedreven door plicht en liefde, moet ik openhartig spreken over een kwestie die zwaar op mijn gemoed en hart drukt op dit moment: het zogenaamde "synodale pad". Het presenteert zich als een weg vooruit voor de Kerk, maar in werkelijkheid leidt het weg van het fundament dat onze Heer Jezus Christus gelegd heeft. 

Het is niet aan ons om de Kerk opnieuw uit te vinden. Zij is het Mystieke Lichaam van Christus, gegrondvest op de rots van Petrus, geleid door de opvolgers van de apostelen en geheiligd door de Heilige Geest. Elke poging om haar goddelijke constitutie te herdefiniëren – door haar hiërarchische aard af te vlakken of door het doctrinaire gezag van het pausdom te verdelen over bisschoppenconferenties, vergaderingen of lekencommissies – is geen vernieuwing, maar een breuk. 

De "synodale weg" wijkt af van de heldere leer en structuur die ons door de Apostelen zijn overgeleverd. Het ondermijnt het Petrusambt, dat Christus instelde toen Hij zei: "Jij bent Petrus; en op deze rots zal Ik mijn kerk bouwen, en de poorten van de hel zullen haar niet overweldigen" (Matteüs 16:18). Het introduceert verwarring in plaats van helderheid, democratisch sentiment in plaats van Goddelijk gezag, en compromis in plaats van trouw. 

De Kerk kan zichzelf niet tegenspreken. Ze kan vandaag niet leren wat ze gisteren veroordeelde. Het geloofsgoed is niet onderhevig aan evolutie door consensus. Zoals St Irenaeus van Lyon schreef: "De Kerk, hoewel verspreid over de hele wereld, tot aan de uiteinden van de aarde, heeft dit geloof van de Apostelen en hun leerlingen ontvangen... en zij bewaart het zorgvuldig" (Tegen de Ketterijen, 1.10.1). 

In het boek Openbaring zien we de zielen van de martelaren onder het altaar, roepend tot God (vgl. Apocalyps 6:9-11). Zij zijn het die tot de dood aan het geloof vasthielden en weigerden zich te onderwerpen aan de geest van de wereld. Zij herinneren ons eraan dat Katholiek zijn niet betekent de mode van de tijd te volgen, maar zich vast te klampen aan het Kruis van Christus, wat er ook gebeurt. 

Het bloed van de martelaren is niet alleen het zaad van de Kerk – het is ook haar standaard. Zij stierven in trouw aan het ene Heilige Katholieke en Apostolische geloof, niet in een synodale ervaring. Zij stierven in trouw aan een Kerk met één stem, één geloof, één doopsel (vgl. Ef. 4:5). We doen hun getuigenis te schande wanneer we proberen de apostolische waarheid te vervangen door de veranderlijke winden van de publieke opinie. 

We bidden voor de Paus, we hebben de Paus lief – maar we volgen Christus. En als de Heilige Stoel een weg voorstaat die afwijkt van het geloof van de Apostelen, moeten we niet reageren met rebellie, maar met standvastige trouw. En we moeten, met Petrus en de Apostelen, zeggen: "Men moet God meer gehoorzamen dan mensen" (Hand. 5:29). 

Ik roep jullie op, geliefde gelovigen, wees niet wankel. Houd vast aan wat je hebt ontvangen. Sta naast de Heiligen en Martelaren. Wees als de wijze maagden, met je lampen in orde en brandend, klaar voor de Bruidegom. 

Laten we vasthouden aan het geloof van onze vaderen – onveranderlijk en altijd waar. 

Hoogachtend in Christus, 

Bisschop Joseph E. Strickland 

Emeritus-bisschop