26/5 Vast op vrijdag op brood en water - Marcos Tadeu Teixeira

Maria: "Mijn geliefde kinderen, vandaag, terwijl jullie hier de verjaardag van mijn verschijningen in Caravaggio vieren, kom ik opnieuw uit de Hemel om jullie te vertellen: Ik ben de Moeder van Troost. Ik verscheen in Caravaggio om mijn dochtertje Gianetta te troosten in haar grote lijden, en door haar om al mijn kinderen te laten zien dat ik aandacht heb voor hun lijden. Ik zie elke traan, elke pijn die mijn kinderen voelen, en ik kom uit de Hemel om iedereen te troosten met mijn vrede en mijn Moederliefde.

Ik ben de Moeder van Troost, en ik kwam naar Caravaggio om al mijn kinderen te troosten. Daarom liet ik een wonderbaarlijke waterbron ontspringen op de plaats van mijn verschijning om het lijden van mijn kinderen te verlichten, hen naar lichaam en ziel te genezen en hen nieuw leven te geven, leven in overvloed.

Ik ben de Moeder van Troost, en ik kwam naar Caravaggio om te vragen om vasten op vrijdag, boetedoening, en dat jullie de zaterdagmiddagen wijden aan Mij om Mij te danken dat Ik zoveel jaren voorspraak heb gedaan om de straffen af ​​te wenden die de wereld verdient voor haar zonden.

Ook vandaag vraag Ik hetzelfde: vast op vrijdag op brood en water, doe op vrijdag boete om het goed te maken met Mijn zoon Jezus die zo beledigd is. En wijd ook de zaterdagmiddagen aan gebed, vooral de Rozenkrans, om Mij te danken voor Mijn voortdurende voorspraak voor de wereld en om samen met Mij te smeken om de bekering van arme zondaars. Aan hen die dit doen, beloof Ik redding. (...)

Laat Mijn kinderen weten wat Ik wil: vasten, boetedoening op vrijdag, bekering, berouw, en die zaterdagmiddag is helemaal van Mij.

Velen zijn niet gezegend in hun werk of in hun gezin omdat ze de zaterdagmiddag niet aan Mij wijden en omdat ze niet vasten op vrijdag. Als ze dat wel deden, zouden ze gezegend zijn, zou de wereld gezegend zijn, zou dit land gezegend zijn met Gods genade. (...)

Ik zegen jou nu met overvloedige genaden, en al Mijn kinderen die je ook helpen bij het verspreiden van het nieuws van Mijn Verschijning in Caravaggio.

Ik zegen allen die hun zaterdagmiddag aan Mij wijden: van Caravaggio, La Salette en Jacareí.

Van hieruit, in Mijn kleine Caravaggio van Brazilië, omhul Ik jullie allen met Mijn mantel van liefde! 

OLVrouw van Caravaggio - Simona Amabene

Het heiligdom van de Madonna di Caravaggio bestaat al sinds 1451. Het werd opgericht ter ere van de H. Maagd Maria, die daar verscheen aan een vrouw, Giovannetta.

Het was op 26 mei 1432 toen de jonge boerin Giovannetta de' Vacchi in de weide van Massalengo, aan de rand van Caravaggio, vers gras aan het verzamelen was voor haar konijnen. En zoals altijd bij zonsondergang knielde ze neer om het Angelus te bidden.

Madonna di Caravaggio: de geschiedenis

Maar het is niet alleen bidden. Ze huilde ook omdat ze een moeilijk leven had. Haar man Francesco Varoli, teleurgesteld door zijn ellendige leven als boer, had zich overgegeven aan drank en slecht gezelschap. Ze waren reeds een paar jaar getrouwd en hadden nog geen kinderen; bovendien mishandelde haar man haar. Plotseling wordt Giovannetta de' Vacchi verblind door een fel licht. Ze staat angstig op en staat op het punt te vluchten. Maar dan verschijnt OLVrouw aan haar, stelt haar gerust over de verlossing van haar man en nodigt haar uit te knielen voor een belangrijke aankondiging.

De H. Maagd vertrouwt Giovannetta toe de leiders en het volk ervan te overtuigen dat de oorlog moet stoppen. De Venetianen moeten vrede sluiten met de Milanezen en ook de verdeeldheid in de Kerk moet verdwijnen. De Griekse orthodoxen moeten terugkeren naar de kerkelijke eenheid. OLVrouw vervolgt met te zeggen dat ze erin geslaagd is "de verdiende en dreigende straffen van de Goddelijke Voorzienigheid van het Christelijke volk weg te nemen", maar dat de vrede voor de Christenen moet terugkeren. Om haar verschijning te bevestigen, liet Maria de voetafdruk van haar voeten achter op de plek waar ze de grond raakte en daar ontsprong onmiddellijk een bron die spoedig wonderbaarlijk zou blijken te zijn.

Net als bij andere verschijningen kiest God de nederigsten.

Zoals altijd is het aan de nederigen dat Hemelse boodschappen worden toevertrouwd. OLVrouw vraagt ​​Caravaggio om vrede in oorlogen zoals tussen Venetianen en Lombarden, maar wat het meest betreurenswaardig is, is dat het twee Katholieke volkeren zijn. Bovendien vraagt ​​ze om de vereniging van de Grieks Orthodoxen met de Rooms-Katholieken. Zelfs in latere verschijningen, zoals La Salette in 1848, Lourdes in 1858, Fatima in 1917, enz., vertrouwt OLVrouw haar boodschappen toe aan nederige herderskinderen of boeren, die door hun eenvoud en zuiverheid van hart waardig worden geacht om 'zieners' te zijn.

Giovannetta de' Vacchi haastte zich onmiddellijk naar haar familie en dorpsgenoten om het visioen te vertellen, wat de interesse van gelovigen wekte, maar ook de ongeloof van sceptici.

Eén van hen wilde een dorre tak in de bron werpen, waar hij groen werd en onmiddellijk ontkiemde. Giovannetta overtuigt de lokale autoriteiten om haar te vergezellen naar de hertog van Milaan, Filippo Maria Visconti, om de wens van Maria over te brengen. Vervolgens was het de beurt aan de regering van de Venetiaanse Republiek en doge Francesco Foscari. De vredeswerkzaamheden hadden hun vruchten afgeworpen, want reeds in 1433, een jaar later, tekenden de strijdende partijen de vrede, terwijl de Milanese troepen werden teruggeroepen uit de pauselijke gebieden.

Madonna di Caravaggio: voltooi de haar opgedragen taken

Moeilijker was de taak om de keizer van het Oosten, Johannes VIII Paleologus, ervan te overtuigen de Griekse Kerk deel te laten uitmaken van de eenheid van de Kerk van Rome. Een mozaïek in het huidige heiligdom beeldt Giovannetta af in boerenkleren, voor de tronende keizer, omringd door hoogwaardigheidsbekleders, die hem een ​​kruik water uit Caravaggio's wonderbaarlijke bron overhandigen. Ze werd door de Venetianen naar Constantinopel begeleid door een escorte van galeien.

De keizer was overtuigd en in 1438 keerden de Grieken terug naar de Romeinse eenheid. Paus Eugenius IV kondigde dit aan op het Concilie van Florence in 1439. Later keerden ook de Armeniërs en andere Oosterlingen terug.

De Madonna verscheen in die jaren opnieuw in Caravaggio, aan een Augustijner non, aan een doofstomme die genezen was, aan een andere zieke boerin uit Codogno. Aangetrokken door de toenemende getuigenissen van wonderbaarlijke genezingen, teweeggebracht door het water dat uit de bron stroomde, stroomden pelgrims en gelovigen van heinde en verre toe, waaronder prinsen en edelen uit die tijd.

De toestroom van pelgrims zette zich in de volgende eeuwen voort, waaronder toekomstige Pausen, Sint-Carolus Borromeus, keizers en koningen. Op de plek van het visioen werd besloten een kapel te bouwen, maar hertog Filippo Maria Visconti wilde vervolgens een kerk bouwen, die in 1451 werd ingewijd en waarvan de Sforza ook beschermheren waren.

Madonna di Caravaggio: de heilige doopvont

Meer dan een eeuw later, in 1575, wilde de Kardinaal-aartsbisschop van Milaan, Sint-Carolus Borromeus, een grotere en waardigere tempel ter ere van de Maagd laten bouwen omdat de oude kerk onveilig was. Deze Kerk werd in 1575 opgericht.

Net onder de koepel bevindt zich het grote altaar, rijk aan marmer en brons, opgericht boven de plek waar de wonderbaarlijke bron ontspringt. Het altaar bevat de "heilige doopvont" van de verschijning, met een houten beeldengroep die de gebeurtenis van 26 mei 1432 weergeeft.

De 'heilige doopvont' bevindt zich in de kelder van de kerk, direct onder het hoofdaltaar. Vanuit een zijcel kunnen pelgrims het water dat uit de kranen komt en in een groot bassin gutst, uit de fontein putten. Het water stroomt vervolgens uit het heiligdom en voedt een bad dat toegankelijk is via een trap.

De gelovigen bevochtigen, net als in Lourdes, de zieke lichaamsdelen. Het heiligdom viert plechtig de Mariafeesten van het jaar, met name 26 mei, de verjaardag van de verschijning van Maria aan Giovannetta de' Vacchi.