31/5 Feestdag van St Lucia van Syracuse - Vecht elke dag tegen luiheid, traagheid, lusteloosheid, lafheid, opstandigheid, ongehoorzaamheid, trots en al je gebreken - Marcos Tadeu Teixeira

St Lucia: Mijn geliefde broeders en zusters, ik, Lucia, Lucia van Syracuse, kom vandaag weer om jullie te zeggen: Heb een moedig geloof!

Heb een moedig geloof, zeg elke dag 'nee' tegen alles wat de vijand jullie aanbiedt, tegen elke verleiding, weersta zijn kwade suggesties en geef altijd je 'ja' aan de Heer.

Heb een moedig geloof, doe elke dag meer afstand van de ongeordende verlangens van ieder van jullie, om je 'ja' alleen te geven aan wat God van jullie vraagt.

Heb een moedig geloof, strijd elke dag tegen luiheid, traagheid, lusteloosheid, lafheid, opstandigheid, ongehoorzaamheid, hoogmoed en al jullie gebreken.

Heb een moedig geloof, strijd elke dag tegen jezelf en wat je natuur wil en verlangt, zodat jullie gelijkvormig worden aan het Heilig Hart van Jezus en Zijn Allerheiligste Wil.

Heb een moedig geloof, streef er elke dag naar om meer en beter te bidden, de Heer meer en beter te dienen, onze Allerheiligste Onbevlekte Koningin Maria te dienen, en streef er elke dag naar om Hen altijd het beste van jezelf te geven.

Heb een moedig geloof, weersta en veracht deze wereld, je eigen wil en alles wat de vijand je biedt. Zodat je werkelijk heiligen kunt zijn, volg het pad van heiligheid en groei in ware heiligheid die de Heer aangenaam is.

Heb een moedig geloof, wees moedige strijders die elke dag meer en meer vechten voor hun eigen redding en die van de hele wereld.

Bekeer je zonder uitstel, want de Grote Kastijding is zeer nabij, de uren zijn zwaar, de dagen gaan nu sneller voorbij, en als je je nu niet tot het uiterste inspant voor de redding van je ziel, zul je die niet kunnen redden.

Wees zoals Ik, moedig in het geloof, want om de redding van mijn ziel niet te verliezen, gaf Ik er de voorkeur aan Mijn eigen leven te verliezen, en toen vond Ik het Eeuwige Leven. Heb een moedig geloof en geef er de voorkeur aan alles te verliezen in plaats van de redding van jullie zielen en de liefde van de Heer en onze Allerheiligste Moeder te verliezen.

Ik, Lucia, ben dicht bij jullie en help jullie elke dag met Mijn bescherming en voorspraak, wanneer jullie Mij nodig hebben.

Blijf Mijn Rozenkrans onophoudelijk bidden, en Ik zal jullie voortdurend genaden schenken.

Ik zegen jullie allen met liefde, en in het bijzonder jou, Marcos, de vurigste van Mijn toegewijden en vrienden, die Mij geliefd en bekend heeft gemaakt bij zovelen van Mijn broeders en zusters door de film die je over Mijn leven hebt gemaakt.

Dankzij jou kennen zoveel zielen Mij nu, houden ze van Mij en wenden ze zich tot Mij. En daardoor kan Ik overvloedige genaden in hun leven schenken.

Ik zegen jullie en Mijn geliefde broeders nu met liefde: vanuit Syracuse, Catania en Jacareí.

Lucia van Syracuse, Sicilië, Italië; martelares; † 304 (heiligennet)

Feest (6 februari &) 13 december.

Zij zou rond het jaar 286 te Syracuse op het eiland Sicilië geboren zijn.

Volgens de legende bezocht zij met haar zieke moeder Eutychia het graf van de H. Agatha († ca 253; feest 5 februari); dat lag niet ver van Syracuse in de plaats Catania. Toen haar moeder op wonderbare wijze genas, schonk Lucia al haar bezittingen aan de armen. Maar haar heidense bruidegom kon dat niet waarderen en klaagde haar aan vanwege haar geloof in Christus. Dat bracht immers met zich mee dat men geen offers bracht aan de Romeinse afgoden. Daarmee sloot men zich af van het sociale leven; elke openbare manifestatie begon indertijd met een offerritueel aan de goden. Omdat de keizers goddelijke waardigheid droegen, werd er ook geofferd aan de geest van de keizer. Wie dat weigerde, stelde daarmee een openbare daad van ongehoorzaamheid of zelfs majesteitsschennis
Lucia werd ertoe veroordeeld om in een bordeel te gaan werken. Maar zelfs een span ossen kon haar niet van haar plaats krijgen: zo onverzettelijk bleek zij. Ook op de brandstapel had zij nergens last van. Tenslotte stootte de beul haar een zwaard door de keel.

Verering & Cultuur
Over de plaats waar zich haar stoffelijke resten bevinden, bestaan twee tegenstrijdige overleveringen. Volgens de een rust zij in de kerk van SS- Geremia e Lucia te Venetië, volgens de ander in een kerk te Metz.
Haar legendarische levensbeschrijving ('Vita') uit de 5e of 6e eeuw verscheen pas nadat er in Syracuse een aan haar gewijde kathedraal was gebouwd.

Zij wordt afgebeeld met een dolk door haar hals, of met een schaal waarop twee ogen liggen, toespeling op de betekenis van haar naam. Later vormde zich om die schaal met ogen weer een nieuwe legende: om gevrijwaard te blijven van opdringerige jongemannen die haar godsdienst en haar persoon niet zouden respecteren, zou zij zichzelf de ogen hebben uitgestoken...

Zij is patrones van de Italiaanse steden Mantua, Syracuse en Venetië; van de Spaanse stad Toledo en van de Caraïbische plaats Santa Lucia.

Zij wordt vereerd als patrones van het licht in de ogen; vandaar ook van blinden en slechtzienden, van artsen, oogartsen en opticiëns; van elektriciëns; en van prostituees die spijt hebben. Daarnaast van arbeiders in het algemeen, in het bijzonder van glazenmakers, glazeniers en glasblazers; van kleermakers en wevers; van zadelmakers en van venters; van deurwachters en portiers; van schippers en zeevarenden; van boeren en schrijvers.
Haar voorspraak wordt ingeroepen tegen besmettelijke ziekten, keelpijn (vanwege de dolksteek waarmee ze gedood werd), tegen oogkwalen en -ziekten, blindheid (ook geestelijk) en brand (vanwege haar naam); tegen vrouwenziekten en armoede.
Omdat haar feest haast midden in de winter valt, wordt zij vooral in de Scandinavische landen in verband gebracht met midwintergebruiken; daar komen veel kaarsjes en lichtjes aan te pas.