26/6 Zr M. Benedicta’s oproep voor gewillige zielen! Neem deel om een spiritueel boeket in de Goddelijke Wil aan te bieden - Mother & Refuge

Een oproep die komt uit de inspiratie van Louisa Piccarreta, in de Goddelijke Wil.

Het is een bijzondere oproep om mensen deel te laten nemen aan de missie om zielen te redden en steunen van geestelijken en vooral bisschoppen, zelfs de Paus. We wilden dus een spiritueel boeket maken en we wilden eigenlijk vooral namens de Goddelijke Wil-gemeenschap, onze steun betuigen aan hen door iets aan te bieden. Je kunt uren aanbidding aanbieden, je kunt je dagelijkse rozenkrans aanbieden of de heilige Mis zo lang als je wilt, een week of een maand.

Ze hebben allen onze gebeden nodig, vooral in deze moeilijke tijden. Het spiritueel boeket is iets dat je geeft om je waardering te tonen, je geeft een soort geschenk, weet je, maar wat is het grootste geschenk? Gebed. De waarde daarvan, vooral voor mensen die bidden, voor mensen die van de Heer houden, die van OLVrouw houden, die van de Kerk houden, is groot. Dit is dus iets heel persoonlijks en een van de beste dingen die je iemand kunt geven, vooral geestelijken. Dit zijn onze herders, het zijn mensen aan de frontlinie.

Ze zijn constant de eersten die door de vijand worden aangevallen. Daarom moeten we hen onze steun betuigen en het zal een enorme bemoediging zijn. Het is een beetje zoals een boeket bloemen, maar je geeft de rozen van OLVrouw, wat de werken, gebeden, lijden en offers van leken over de hele wereld zijn. We moeten hen een spirituele offerande aanbieden, een spiritueel boeket, zodat onze Heer hen de speciale zegeningen kan geven die ze nodig hebben om hun bediening te vervullen.

Want we weten dat wanneer Priesters en Bisschoppen heilig zijn en een heilig leven leiden, het geloof ook bijzonder heilig zal zijn. Het gaat om de vernieuwing van de Kerk.Mensen kunnen dit boeket van hun keuze aanbieden, hun spirituele werken, gebeden, offers in de goddelijke wil. En wanneer ze dat doen in de goddelijke wil, is het dubbele kracht. Ik was een gediplomeerd verpleegkundige. Ik werkte op de intensive care. En na 12 jaar verpleegkundige te zijn geweest riep de Heer me. Ik had een bekering. Ik wist dat de Heer aanwezig was in het H. Sacrament en het was het was iets dat mijn leven voor altijd veranderde en dit was het begin van deze geloofstocht. Het opnieuw leren van alles over het geloof.

Ik was gewoon zo geobsedeerd door het leren over de Katholieke Kerk, dat ik alles opnieuw moest leren, omdat ik jarenlang mijn geloof niet had beoefend. En toen, zette de Heer me aan het werk. Eerst ging ik naar retraites voor jongvolwassenen en al die dingen. En daarna gaf ik catechismusles. Toen introduceerde Hij me in de goddelijke wil. Vanaf daar begon ik de roeping te voelen om me te wijden aan het religieuze leven. En toen, in mijn onderscheidingsvermogen, realiseerde ik me dat ik de goddelijke wil niet wilde loslaten. Daarom ging ik op zoek naar een gemeenschap van de goddelijke wil.

En ik vond de Benedictijnse Dochters van de Goddelijke Wil. Het is verbazingwekkend eigenlijk om te willen leven in de goddelijke wil, want dit is het Onze Vader-gebed, nietwaar? Net als OLVrouw en Jezus die leeft in de wil van de Hemelse Vader. Het kunnen ook andere intenties zijn, zoals voor alle Priesters om in de goddelijke wil te leven, zodat hun intentie zal voortduren, want er zijn ook de mystieke moeders van de goddelijke wil, die als missie hebben om te bidden voor alle Priesters die de goddelijke wil gaan leren of bestuderen, of leven of onderwijzen, en daarom bieden zij al hun offers en gebeden aan totdat ze de goddelijke wil binnengaan of totdat ze de goddelijke wil accepteren.

Ik zou zeggen, bid gewoon tot de Heilige Geest. Het hoeft niet ingewikkeld te zijn, of lastig. Als je één rozenkrans kunt bidden is dat prima. Maar als je in je hart voelt dat de Heer je roept om meer te doen, ga je gang. Dan kun je meer bieden. We moeten elkaar optillen, weet je. En dit is het jaar van hoop voor de Kerk. Het accepteren en omarmen van de goddelijke wil is daar natuurlijk onderdeel van.

De intentie van ons gebed elke dag is dat ze het leven in de Goddelijke Wil omarmen ​​want dit is de triomf van het Onbevlekte Hart van Maria. Dit is de belofte die God ons heeft gegeven om Hem echt volledig de eer en glorie te geven die Hij verdient, op de manier waarop we geschapen zijn vóór de zondeval.

We kunnen altijd voor ze bidden en de Heer doet de rest. We weten dat gebed en offers bergen kunnen verzetten. Rozenkransen kunnen oorlogen stoppen, zoals het voorbeeld van de Slag bij Lepanto. En OLVrouw van Medjugorje roept ons ook op om te vasten, nog een krachtig middel. En als we bidden in de goddelijke wil, zijn wij het niet die bidden, het is Jezus die in ons bidt. We vragen Jezus om in ons te bidden, het is zijn gebed. Het is alsof het Onze Vader Zijn gebed is, maar we vragen Hem om het in ons te zeggen en het is Hij is het die het bidt en daarom is het geen menselijk gebed, het is goddelijk omdat Hij het in ons doet. 

Weet je, in de goddelijke wil kun je deelnemen aan de verlossing, deelnemen aan het leven van Christus en aan alles wat Hij deed, en het is allemaal dankzij Hem dat we dit kunnen doen. Als Hij niet naar beneden was gekomen en onze menselijkheid had aangenomen, zou dit niet mogelijk zijn geweest. Daarom is het zo belangrijk voor onze Priesters, Bisschoppen, en de Paus om de goddelijke wil te omarmen en te delen in de gaven van de goddelijke wil. Zij zijn leiders in de Kerk en ze zijn afhankelijk van ons, ze hebben onze gebeden nodig.

OLVrouw zegt als een Priester valt, het de schuld is van de leken omdat er niet voor hen is gebeden, omdat ze geen offers hebben gebracht. Daarom als we deze gebeden in de goddelijke wil doen, helpt het hen, versterkt het hen. Het helpt hen om elke vorm van imitatie of aanvallen te overwinnen en het zal echt zijn wat God wil, want Hij vertelt ons in de goddelijke wil dat Hij wil dat we terugkeren naar hoe we zouden moeten zijn, de manier waarop Adam en Eva zijn geschapen. Het is de bedoeling dat we gaan leven op de manier waarop Hij het voor ons verlangde.

Het is leven om God de eer en glorie te geven die Hij verdient en Hem al onze werken en daden te geven, alle ’Ik hou van U‘ en Hem te vertellen dat je van Hem houdt en dat je voor alles dankbaar bent, voor alles wat Hij ons heeft gegeven, alles in de schepping, verlossing, heiliging, alles is een geschenk. De Heer vertelt Luisa dat één van de grootste pijnen is dat we de geschenken die Hij ons geeft, niet waarderen. We beschouwen ze als vanzelfsprekend. Hij waardeert de kleinste dingen, gewoon een kleine gedachte aan Hem, gewoon een Ik hou van U, dank U, Heer. Dankbaar zijn voor de Schepping.

Het bevelgebed

Abba Vader, in de naam van Jezus, in de eenheid en kracht van de Heilige Geest, onder de mantel van Maria, met alle engelen en heiligen, op voorspraak van Gods Dienares Luisa Piccarreta, neem mijn nederig gebed aan en maak het tot Uw bevel. Dat alles volbracht en voltooid mag worden in Uw Allerheiligste Goddelijke Wil. Wij geloven, wij ontvangen. Fiat! Amen.

De gave van de Goddelijke Wil, die God nu aan de wereld wil geven, gaat niet alleen over het doen van Gods Wil, maar over het bezitten van Gods Wil, d.w.z. God Zijn eigen wil, Zelf, in ons laten uitvoeren door onze toestemming. Dit is wat Adam deed tot aan de Zondeval, en wat Jezus deed in Zijn menselijkheid gedurende Zijn hele leven op aarde.

Jezus wijst erop dat Luisa, die de gave van de Goddelijke Wil ontving op 8 september 1889, het begin markeert van het tijdperk van het Koninkrijk van de Goddelijke Wil op aarde. Deze gave is nu voor iedereen beschikbaar.