|
10/2 De Bijbeltekst die de ergste nachtmerrie van het vagevuur is. - Uniquely Mary
Jacobus 2:12-13: Spreekt zó en handelt zó als (mensen past), die door de wet der vrijheid zullen geoordeeld worden. 13Want onbarmhartig zal het oordeel zijn over hem, die geen barmhartigheid bewezen heeft; barmhartigheid (echter) roemt tegen het oordeel.
Dat is de Schrifttekst die het vagevuur verplettert. Nu vraag je je misschien af: hoe is dit een Schrifttekst die het vagevuur verplettert? Ten eerste, de mensen die reageerden leken niet te begrijpen dat er een verband bestaat tussen Gods rechtvaardigheid en Gods barmhartigheid. Gods rechtvaardigheid is strikt genomen wat ons toekomt of wat we verdienen. Zijn barmhartigheid, in het licht van de schatkamer van genade, wordt verkregen door Jezus, de H. Maagd Maria en alle heiligen.
Beschouw de schatkamer van genade als een soort geestelijk geld waarmee we schulden kunnen aflossen. In het licht van al deze dingen, en ook van het kenmerk dat God zelf barmhartig is, kunnen we soms Gods gerechtigheid omzeilen. Als je dit hardop zegt, denken mensen: "Wat? Hoe is dat in vredesnaam mogelijk?" Denk eens aan het volgende. Telkens wanneer je bidt voor de zielen in het vagevuur, telkens wanneer je de straf die ze daar krijgen, vermindert, buig je Gods rechtvaardigheid, overwin je die. Je verslaat haar. Omdat Gods gerechtigheid, strikt genomen sprekend, is wat de ziel toegewezen is op het moment van zijn dood. Stel dat God in een bepaald geval zegt: "Oké, je zult in het vagevuur verblijven 20 jaar vanwege deze zonden."
Dat is strikte gerechtigheid. Nu, als we Gods strikte gerechtigheid zouden willen volgen, zouden we niets doen. Prima, blijf daar 20 jaar. Ik verkort het helemaal niet. Het is ons echter toegestaan omdat we in een tijd leven waarin dingen nog kunnen veranderen, om voor mensen te bidden, hun straf te verkorten en hen genade te schenken. Dat is het duidelijkste voorbeeld van genade. En genade kan altijd boven gerechtigheid staan. Nu wil ik u eerst laten horen wat de Heilige Maagd Maria denkt over het vagevuur. Toen ik dit voor het eerst las, was ik in de war. Dit is wat ze te zeggen heeft Dit staat in het boek Visioenen van het vagevuur, en het gaat over deze verschijning die in Duitsland plaatsvond.
De allerheiligste maagd schenkt troost en bemoediging aan de zielen. Ik geloof dat ze niet erg van het vagevuur houdt en dat als ze kon, ze het met één klap zou leegmaken. Dus als je ooit al deze dingen hebt gehoord die ik over het vagevuur heb gezegd, ja, we houden van de zielen in het vagevuur. Nee, we zouden niet moeten houden van het bestaan van het vagevuur, want wie houdt er nu van lijden? Daarom vraagt ze ons om haar te helpen met onze gebeden ten gunste van de gezegende zielen in het vagevuur. Heb je dat net gehoord? We kunnen de heilige moeder helpen.
Niet alleen kan zij ons helpen wij kunnen haar helpen. We spreken over haar alsof ze heerst over Gods koninkrijk van barmhartigheid, alsof ze de distributeur van Gods barmhartigheid is, omdat Jezus van haar houdt en haar die taak heeft gegeven. Wel, we kunnen onder haar werken in dit bedrijf, om zo te zeggen, dit soort bedrijf genaamd barmhartigheid. En we zouden Gods immense barmhartigheid kunnen uitdelen. Hij heeft een enorme berg gouden barmhartigheid voor ons om uit te delen, als we dit maar wisten dat we Gods gerechtigheid altijd kunnen buigen vanwege alles wat Jezus gedaan heeft. Maar heel weinig mensen weten dit. Nu het dagboek van de goddelijke barmhartigheid heeft veel verschillende manieren om dit te zeggen.
Ik wil dat je hoort wat er staat, want het spreekt het het duidelijkst uit en we moeten dit horen. Dit staat in de paragraaf 20 van de Goddelijke Barmhartigheid en het is eigenlijk in een visioen van het vagevuur: Zij antwoordden mij met één stem, de zielen in het vagevuur, dat hun grootste kwelling het verlangen naar God was. Ik zag OLVrouw de zielen in het vagevuur bezoeken. De zielen noemen haar de Ster der Zee. Zij brengt hen verkwikking. Ik wilde nog wat met hen praten, maar mijn beschermengel wenkte me te vertrekken. We verlieten die gevangenis van lijden.
Ik hoorde een innerlijke stem die zei: "Mijn barmhartigheid wil dit niet, maar gerechtigheid eist het. Sindsdien ben ik in nauwere gemeenschap met de lijdende zielen." Dus is er deze vreemde realiteit van een soort spanning tussen barmhartigheid en gerechtigheid. Omdat gerechtigheid moet worden gehouden in de eeuwigheid buiten de tijd, omdat daar niets verandert. Dus dingen moeten worden besloten. Het staat vast. Je zult voor deze tijd in het vagevuur verblijven. Het is een soort statische toestand, om zo te zeggen.
Maar aangezien we bestaan in deze vreemde realiteit van tijd waarin we nog steeds kunnen kiezen, waarin we nog steeds kunnen beslissen, waarin we nog steeds dingen kunnen goedmaken waarin we voor God kunnen kiezen of tegen Hem in kunnen gaan, zo kan ons genade worden geschonken ons. Dus we bevinden ons in een positie waarin we genade kunnen schenken aan anderen. Aan de engelen kon geen genade worden geschonken. Waarom? Waarom konden de engelen geen genade worden geschonken? Omdat ze buiten de tijd bestaan, zoals ik al zei, en ze weten alles tegelijk.
Dus als ze eenmaal iets zien en een beslissing nemen, kunnen ze nooit meer van gedachten veranderen, omdat ze alle feiten hebben gezien. We kunnen ons niet eens voorstellen hoe dat is omdat we in de tijd leven en dus denken dat je altijd van gedachten kunt veranderen, maar als de tijd eenmaal stilstaat, sta je precies waar je bent gestopt. Dus de engelen, zodra ze kozen, was dat voor eeuwig. Daarom kregen ze, op basis van hun beslissing, een vonnis van rechtvaardigheid. Bijvoorbeeld als ze voor God kozen, de hemel. Als ze tegen God kozen, de hel voor eeuwigheid. Omdat we in de tijd leven, kan ons genade worden verleend, een kans om van gedachten te veranderen of ons te herstellen.
Luister naar wat de goddelijke genade nog meer zegt. Dit is paragraaf 198. Op een keer, zei de Heer tegen mij: "Mijn dochter, jouw vertrouwen en liefde houden mijn gerechtigheid tegen, en ik kan geen straf opleggen omdat jij mij daarin verhindert. O, hoe groot is de macht van een ziel vol vertrouwen." Hij zegt dingen tegen de H. Faustina die echt heel vreemd zijn, omdat we een goddelijk wapen hanteren, ik ga het weer in spreektaal zeggen, omdat zij het goddelijke wapen hanteert van barmhartigheid, kan zij zijn gerechtigheid overwinnen, God Jezus haar zal zeggen: 'Jij maakt mijn gerechtigheid machteloos.'
Hoe kan Gods gerechtigheid goddelijk zijn? Hoe kunnen we het machteloos maken, tenzij we een ander goddelijk instrument gebruiken, namelijk zijn genade, en wij hebben er toegang toe via de goddelijke genadegebeden en alle devoties, de noveen, de rozenkrans, je kunt al die genadewapens gebruiken om Gods gerechtigheid te overwinnen maar elk pleidooi voor zijn gerechtigheid is iets dat we kunnen doen en we kunnen dit op elk gegeven moment doen dat we bidden voor de zielen in het vagevuur. Ze bevinden zich altijd binnen Gods gerechtigheid. Die kunnen we helemaal niet veranderen.
Maar we kunnen in beroep gaan en het verbreken en deze goddelijke macht gebruiken om hun tijd dramatisch te verkorten, mogelijk zelfs volledig te verpletteren zodat ze onmiddellijk uit het vagevuur worden bevrijd wie zou dat niet willen? Luister nu naar wat Sint Thomas van Aquino te zeggen heeft. Mensen vragen zich af: wat komt er eerst, Gods gerechtigheid of Gods barmhartigheid? En hoe kan Gods barmhartigheid, Gods gerechtigheid altijd worden vervuld en hoe gaan we dat doen? Ze staan niet tegen elkaar in. Gods barmhartigheid vervult Gods gerechtigheid en gaat er vervolgens verder dan dat. Hij zegt soortgelijke woorden als deze.
Waarom? Jezus, Maria en de heiligen hebben zoveel goeds gedaan. Ze hebben de gerechtigheid zozeer vervuld dat ze die niet alleen voor zichzelf, maar voor ons allen, waarschijnlijk tot in het oneindige, hebben vervuld. Ze hebben zoveel in de schatkamer van genade gelegd dat we uit die schatkamer kunnen putten door onze gebeden, aflaten, dingen zoals dit, vragen om Gods barmhartigheid en we kunnen alles wat rechtvaardig was dat God vroeg, vervullen en dan zelfs verder gaan. Dit is precies wat we doen met de zielen in het vagevuur. Maar hier wat hij te zeggen heeft. Zo moet gerechtigheid bestaan in al Gods werk. Nu veronderstelt het werk van goddelijke gerechtigheid altijd het werk van barmhartigheid en is daarop gebaseerd.
Want niets is aan schepselen verschuldigd, dan iets dat al in hen aanwezig is of bekend is. Nogmaals, als dit aan een schepsel verschuldigd is, moet het verschuldigd zijn vanwege iets dat eraan voorafgaat. En aangezien we niet tot in het oneindige kunnen doorgaan, moeten we tot iets komen dat alleen afhangt van de goedheid van de goddelijke wil, die het uiteindelijke doel is. We kunnen bijvoorbeeld zeggen dat het bezit van handen te danken is aan de mens vanwege zijn rationele ziel, en zijn rationele ziel is te danken aan hem, zodat hij een mens kan zijn, en zijn mens-zijn is te danken aan de goddelijke goedheid. Dus in feite zegt hij: kijk, het feit dat we überhaupt bestaan, is te danken aan Gods genade.
We verdienden het niet om te bestaan, uit rechtvaardigheid. God hoefde ons niet te scheppen. Dus schepte hij ons waaruit? Uit zijn rechtvaardigheid. Nee, Hij schiep ons uit Zijn pure goedheid en barmhartigheid. Hij schiep ons. En zo gaat de barmhartigheid verder en bouwt God de wereld van barmhartigheid. Hij bouwt voort op de wereld van barmhartigheid, deze soort wereld van gerechtigheid. En dan komt Jezus en geeft ons nog meer barmhartigheid.
Dus zitten we als het ware in een barmhartigheidssandwich, waar het is als barmhartigheid vóór barmhartigheid in onze wereld, maar dan kunnen we deze wereld van gerechtigheid herstellen door deze ongelooflijke barmhartigheid die Jezus voor ons aan het kruis heeft verworven en alle heiligen en alles wat zij hebben geleden. Zo zijn al deze dingen in die Schrifttekst de ergste nachtmerrie van het vagevuur, omdat wij het vagevuur kunnen verpletteren met Gods genade. en je hebt macht in je gebeden. Elke keer dat je voor hen bidt, verpletter je Gods gerechtigheid. En als je veel genade wilt ontvangen, wat zegt Jezus dan?
Zalig zijn de barmhartigen. Wat zullen zij ontvangen? Genade. Waar? In het vagevuur. Precies. Ze zijn in het vagevuur. Je kunt enorme hoeveelheden Gods genade ontvangen. Hoe? Dus dit zou op een basisniveau zo kunnen zijn dat we op zijn minst uit rechtvaardigheid voor onze ouders en voorouders die in het vagevuur zijn, zouden moeten bidden. Dat is min of meer de minimale vereiste van rechtvaardigheid. Voor iedereen voor wie je bidt, is het een pure daad van barmhartigheid. Zij verdienden het niet. Vooral als je voor willekeurige mensen bidt. Stel je de barmhartigheid voor die je ontvangt.
Wat denk je dat zal gebeuren als je bidt voor willekeurige mensen in het vagevuur? Wat zal er met jou gebeuren als je sterft en in het vagevuur bent? Denk er drie seconden over na. Een, twee, drie. Ja, je raadt het al. Willekeurige mensen zullen voor je bidden. Heb je gezien hoe barmhartigheid werkt? Ga dan en wees barmhartig. Vernietig de gerechtigheid. Vernietig Gods Vagevuur. Laten we er vanaf komen. Laten we het volledig leegmaken met de volle kracht van Gods barmhartigheid.
|