13/2 De treinen des doods: Hoe een geplande oorlog als 'Onvermijdelijk' wordt verkocht - Niburu

Defensie koopt tientallen ‘gewondentreinen’. Capaciteit: 1500 slachtoffers per dag. 
Het wordt gepresenteerd als logistieke noodzaak, maar wie door de mist van militaire retoriek kijkt, ziet iets veel kwaadaardigers.

Het nieuws:
Defensie wil tientallen gewondentreinen kopen om bij een eventueel groot conflict onze militairen de juiste medische zorg te kunnen bieden. De treinstellen worden omgebouwd tot een soort rijdende ziekenhuizen die tot aan de oostgrens van het NAVO-gebied kunnen komen.

Terwijl de inkt van de krantenkoppen nog droogt, denderen de eerste wagons van een angstaanjagende nieuwe realiteit ons leven binnen.

Defensie koopt tientallen ‘gewondentreinen’. Capaciteit: 1500 slachtoffers per dag. Het wordt gepresenteerd als logistieke noodzaak, maar wie door de mist van militaire retoriek kijkt, ziet iets veel kwaadaardigers: een zorgvuldig geregisseerde self-fulfilling prophecy waar de gewone burger de hoofdprijs voor gaat betalen.

Het is geen toeval dat de koers in heel Europa identiek is. Of je nu naar Brussel, Parijs of Den Haag kijkt, de diplomatie is dood en de oorlogsindustrie draait overuren.

De invloed van de 'Davos-kliek' — de netwerken van het World Economic Forum en de mondiale financiële elite — is hier onmiskenbaar. Voor hen is oorlog geen tragedie, maar een instrument. Een instrument voor de 'Great Reset', voor een totale herstructurering van de macht, en voor het dwingen van de bevolking in een staat van permanente controle en schaarste.

Door nu al honderden miljoenen te investeren in de logistiek van de dood — treinen die specifiek zijn omgebouwd om de verminkte lichamen van onze zonen en dochters van het front terug te halen — creëert de overheid een realiteit waaruit geen ontsnapping meer mogelijk lijkt.

Men spreekt niet meer over hoe we de vrede kunnen bewaren, maar over hoe efficiënt we de slachtoffers kunnen afvoeren.

Dit is psychologische oorlogsvoering tegen de eigen bevolking. Als je de infrastructuur voor een Derde Wereldoorlog bouwt, dan komt die oorlog er ook.

Het is de ultieme cirkelredenering: we bereiden ons voor omdat de dreiging groeit, maar de dreiging groeit júíst omdat wij ons provocerend voorbereiden en elke diplomatieke uitweg blokkeren.

Wat in dit hele verhaal ontbreekt, is de stem van de mens die straks in die trein ligt. Oekraïne is geen lid van de NAVO, en toch wordt de Nederlandse burger via schimmige achterdeurtjes en artikel 5-retoriek een conflict in gezogen dat niet het zijne is.

Terwijl de elite in Davos spreekt over mondiale strategieën en geopolitieke verschuivingen, is de realiteit op de grond straks bloed, staal en diesel.

De gewone burger mag toekijken hoe zijn belastinggeld wordt omgezet in munitie en ziekenhuiswagons, om vervolgens zelf als "vulling" voor die wagons te dienen.

We zitten in een rollercoaster die door de krachten op de achtergrond in gang is gezet. De media fungeren als de pr-machine van deze machine; zij stellen geen vragen meer over de waarom, alleen nog over de hoe.

De vraag is niet óf de trein gaat rijden, maar wanneer we weigeren in te stappen.

Als we de waarschuwingen van de 'profeten van de oorlog' blijven slikken als noodzakelijk beleid, dan eindigen we precies waar zij ons willen hebben: in een Europa dat opnieuw in lichterlaaie staat, terwijl de architecten van deze chaos vanuit hun veilige enclaves toekijken hoe hun nieuwe wereldorde uit de as herrijst.